Η «σιωπηρής συμφωνίας εμπιστοσύνης»
Η άφιξη του Δρ. Sultan Al Jaber στην Αθήνα, του υπουργού Βιομηχανίας και Προηγμένης Τεχνολογίας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και επικεφαλής της κρατικής ενεργειακής υπερδύναμης Masdar, συνοδευόταν από μια σφιχτά οργανωμένη επιχειρηματική αποστολή υψηλού επιπέδου. Όχι απλώς εκπροσώπους, αλλά decision makers από τα ισχυρότερα κρατικά επενδυτικά ταμεία και βραχίονες κεφαλαίου του Άμπου Ντάμπι, με ξεκάθαρη στόχευση: περαιτέρω εδραίωση στο ελληνικό επενδυτικό πεδίο. Η επίσκεψη, που έρχεται ως συνέχεια της «σιωπηρής συμφωνίας εμπιστοσύνης» που δόθηκε στο πρόσφατο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Άμπου Ντάμπι, έχει λιγότερο διπλωματικό και περισσότερο επιχειρηματικό αποτύπωμα. Όπως επιβεβαιώνουν πηγές με γνώση των διεργασιών, οι συζητήσεις αφορούν όχι απλώς υπάρχοντα πρότζεκτ, αλλά και μια βαθύτερη στρατηγική: τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακή και ψηφιακή «γέφυρα» προς τη Μέση Ανατολή – ένα σχέδιο με ξεκάθαρη γεωπολιτική χροιά.
Τι βλέπουν τα Εμιράτα
Στο επίκεντρο, η επικείμενη εξαγορά της Τέρνα Ενεργειακή από τη Masdar, μια κίνηση-κλειδί που αλλάζει τα δεδομένα στον ενεργειακό χάρτη της χώρας και ενισχύει την παρουσία των ΗΑΕ σε έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, προχωρά η ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδας-Αιγύπτου μέσω του έργου GREGY, που προωθείται από τον Όμιλο Κοπελούζου, με τη συμμετοχή της Masdar μέσω της Infinity Power. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για συζητήσεις που κινούνται ταυτόχρονα σε τεχνικό, πολιτικό και χρηματοοικονομικό επίπεδο. Παράλληλα, στο τραπέζι τέθηκαν και δευτερεύοντα –αλλά εξίσου κρίσιμα– χαρτοφυλάκια: υγειονομικές υπηρεσίες, τουρισμός υψηλής προστιθέμενης αξίας, ακίνητα ειδικών χρήσεων και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Τα ΗΑΕ δεν επενδύουν απλώς κεφάλαιο. Δομούν πολιτικοοικονομικές επιρροές σε βάθος χρόνου, με την Ελλάδα να αναδεικνύεται ως πύλη και εφαλτήριο.
Χαμόγελα στο Μαξίμου
Την ίδια ώρα, στο Μέγαρο Μαξίμου επικρατεί συγκρατημένος ενθουσιασμός -κατά ορισμένους, μικρά εσωτερικά «πανηγύρια»– για την εκλογή του Κωστή Χατζηδάκη στην αντιπροεδρία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Επισήμως, η επιτυχία παρουσιάζεται ως επιβεβαίωση της ισχυροποίησης της ΝΔ στο ευρωπαϊκό κεντροδεξιό στερέωμα. Ανεπισήμως, ωστόσο, κυβερνητικές πηγές παραδέχονται πως η εκλογή κάθε άλλο παρά «εύκολη υπόθεση» υπήρξε, καθώς απαιτήθηκε σκληρό παρασκήνιο, προσωπικές επαφές και διακριτικές διευθετήσεις, σε ένα περιβάλλον γεμάτο «βαριά» ονόματα.
Επιστροφή μετά από 20 χρόνια
Η ίδια πηγή μου επεσήμανε πως η επιστροφή έλληνα πολιτικού -και μάλιστα κορυφαίου στελέχους της ΝΔ- σε θέση ευθύνης στο ΕΛΚ μετά από δύο δεκαετίες έχει ιδιαίτερο βάρος, όχι μόνο για την εικόνα του κόμματος στο εξωτερικό, αλλά και για τη στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Σε μια περίοδο κατά την οποία ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να διατηρήσει την ευρωπαϊκή του ταυτότητα αναλλοίωτη απέναντι σε ένα ρευστό τοπίο, η τοποθέτηση Χατζηδάκη λειτουργεί και ως μήνυμα – εντός και εκτός συνόρων.
Επιτυχία Χατζηδάκη
Η εκλογή του Κωστή Χατζηδάκη στην αντιπροεδρία του ΕΛΚ δεν ερμηνεύεται απλώς ως επιτυχία για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και ως προσωπική επιστροφή του ίδιου στον ευρωπαϊκό πυρήνα ισχύος. Πηγή με γνώση των εσωτερικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχολίαζε πως ο έλληνας πολιτικός κατάφερε να επικρατήσει σε ένα πεδίο εξαιρετικά ανταγωνιστικό, απέναντι σε πρωθυπουργούς, υπουργούς και υψηλόβαθμους κοινοτικούς παράγοντες – χωρίς να κάνει θόρυβο, αλλά με επιμονή και δίκτυο. Πάντως, έμαθα πως δεν χάρηκαν όλοι για τον αντιπρόεδρο του κόμματος, ειδικά για στελέχη προς τα Βόρεια Προάστια.
Χάρτης ισορροπιών
Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι η εκλογή του συνοδεύτηκε από μια σειρά στοχευμένων ευχαριστιών – στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, βεβαίως, αλλά και στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και τους ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Μια προσεκτικά επιλεγμένη σειρά προσώπων, που για όσους γνωρίζουν τους εσωκομματικούς συσχετισμούς, λειτουργεί ως «χάρτης» των ισορροπιών. Όσο για τον ίδιο τον Κωστή Χατζηδάκη, η νέα του θέση τον καθιστά –θεσμικά και ουσιαστικά– παίκτη με αναβαθμισμένο ρόλο, σε μια συγκυρία όπου το κόμμα του δείχνει να χρειάζεται περισσότερο από ποτέ σταθερές ευρωπαϊκές άγκυρες.
Πλήττεται η εικόνα του Ανδρουλάκη;
Στους διαδρόμους του ΠΑΣΟΚ ψιθυρίζεται όλο και περισσότερο πως η Άννα Διαμαντοπούλου δεν λειτουργεί απλώς ως «ανεξάρτητη φωνή», αλλά ως διακριτικός τοποτηρητής συμφερόντων που ελάχιστα θυμίζουν το ιστορικό στίγμα του σοσιαλιστικού κινήματος. Για πολλούς, η παρουσία της θυμίζει κάτι ανάμεσα σε παρατηρητή και «σύνδεσμο» με τη Νέα Δημοκρατία, ειδικά καθώς οι παρεμβάσεις της συχνά πλήττουν την εικόνα του Νίκου Ανδρουλάκη.
Ανοιχτοί λογαριασμοί της Διαμαντοπούλου
Η σχέση της Διαμαντοπούλου με το σημιτικό μπλοκ, αλλά και η πικρή προσωπική διαδρομή μετά την αποτυχία της να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο, έχουν αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς. Ενίοτε, αυτοί οι λογαριασμοί φαίνεται να «εξοφλούνται» μέσα από στοχευμένες κινήσεις που αποδυναμώνουν όχι μόνο τον νυν πρόεδρο, αλλά και πρόσωπα όπως ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, ο οποίος εκφράζει έναν διαφορετικό, περισσότερο ενοποιητικό πόλο στο εσωτερικό του κόμματος.
Το ευρωπαϊκό προφίλ
Η Άννα Διαμαντοπούλου, εν τω μεταξύ, έχει καταφέρει να κερδίσει τη συμπάθεια κύκλων που κινούνται στα όρια της πολιτικής μετακίνησης – ακροκεντρώοι που εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ για να ενσωματωθούν στο ευρωπαϊκό προφίλ της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, με κίνητρα που μπορεί να είναι εκτός από πολιτικά και προσωπικά.
Μ.Η.Τ. 242183