Σφοδρή κριτική του ΠΑΣΟΚ στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο με αιχμή την επαναφορά του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία

Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης επανέρχεται το ζήτημα των εργασιακών ρυθμίσεων, με τον εκπρόσωπο Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής Κώστα Τσουκαλά να χαρακτηρίζει «ημιτελές» το νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση.

Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN, ο κ. Τσουκαλάς υποστήριξε ότι η ουσιαστική ανασυγκρότηση των συλλογικών συμβάσεων προϋποθέτει δύο άμεσες θεσμικές παρεμβάσεις: την επαναφορά του καθορισμού του κατώτατου μισθού στους κοινωνικούς εταίρους μέσω Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και την αποκατάσταση του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία.

Κατά την τοποθέτησή του, η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία αποτελεί κρίσιμο εργαλείο για την εξισορρόπηση της διαπραγματευτικής ισχύος μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, ιδίως σε περιβάλλον χαμηλής κάλυψης συλλογικών συμβάσεων.

Η διαιτησία και ο ρόλος του ΟΜΕΔ

Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ κατέθεσε τροπολογία για την επαναφορά του θεσμού, ο οποίος, όπως επισημαίνει, καταργήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Σύμφωνα με την κριτική που διατυπώνεται, η κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία συνέβαλε στο να βρεθεί η Ελλάδα στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την κάλυψη των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, τίθεται και το ζήτημα ενίσχυσης του ΟΜΕΔ, ώστε να διαθέτει επαρκή θεσμικά και λειτουργικά εργαλεία για την αποτελεσματική επίλυση διαφορών. Η επιχειρηματολογία του ΠΑΣΟΚ εδράζεται στην ανάγκη επαναφοράς ενός συστήματος συλλογικής διαπραγμάτευσης που θα διασφαλίζει θεσμική ισορροπία και κοινωνική συνοχή.

Η αντιπαράθεση, ωστόσο, δεν περιορίζεται σε τεχνικές διατάξεις. Αγγίζει τον πυρήνα της φιλοσοφίας για το πώς καθορίζεται ο κατώτατος μισθός και ποιος έχει τον κεντρικό ρόλο: η κυβέρνηση ή οι κοινωνικοί εταίροι.

Κατώτατος μισθός: Πολιτική απόφαση ή κοινωνική συμφωνία;

Η πρόταση για επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας επαναφέρει στο προσκήνιο ένα μοντέλο που είχε εγκαταλειφθεί στα χρόνια της κρίσης. Ο κ. Τσουκαλάς υποστηρίζει ότι η μεταφορά του καθορισμού του κατώτατου μισθού αποκλειστικά στην εκτελεστική εξουσία αποδυνάμωσε τον θεσμό της συλλογικής αυτονομίας.

Η συζήτηση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό περιβάλλον, όπου ενισχύεται η τάση για αύξηση της κάλυψης από συλλογικές συμβάσεις, με στόχο την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης και τη μείωση των ανισοτήτων. Στην Ελλάδα, το ζήτημα συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της απασχόλησης και τη βιωσιμότητα της μεσαίας τάξης.

Πολιτικό και κοινωνικό διακύβευμα

Η αντιπαράθεση για το εργασιακό νομοσχέδιο δεν αφορά μόνο τεχνικές ρυθμίσεις, αλλά το ίδιο το μοντέλο εργασιακών σχέσεων που θα επικρατήσει τα επόμενα χρόνια. Η κυβέρνηση προτάσσει την ευελιξία και την προσαρμοστικότητα της αγοράς, ενώ η αντιπολίτευση εστιάζει στην επαναφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης ως θεμέλιο κοινωνικής ισορροπίας.

Το ερώτημα που αναδεικνύεται είναι αν η Ελλάδα θα κινηθεί προς ένα πιο συγκεντρωτικό μοντέλο καθορισμού των μισθών ή αν θα επανενεργοποιηθεί το τρίγωνο κράτους-εργοδοτών-εργαζομένων ως βασικός μηχανισμός ρύθμισης της αγοράς εργασίας. Σε μια περίοδο αυξημένου κόστους ζωής και δημοσιονομικών περιορισμών, η συζήτηση αυτή αποκτά βαρύνουσα σημασία.

Διαβάστε επίσης; Εργασιακό νομοσχέδιο: Aπό 16 Φεβρουαρίου οι νέες εργασιακές ρυθμίσεις με το ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ