Με παλαιστινιακή μαντίλα στους ώμους και «καταφανή» οργή για τη Γάζα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου έδωσε μία ακόμη μάχη εντυπώσεων στη Βουλή

Σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές των τελευταίων εβδομάδων στο Κοινοβούλιο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέβηκε στο βήμα της Βουλής φορώντας παλαιστινιακή μαντίλα, επιλέγοντας να δώσει μια προσωπική, συμβολική διάσταση στην επέτειο μνήμης του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας δεν περιορίστηκε σε λόγια τιμής. Σύνδεσε τον αντιπολεμικό ακτιβισμό του Λαμπράκη με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, υποστηρίζοντας πως αν ζούσε σήμερα, «δεν θα ήταν στα έδρανα αλλά στους δρόμους, στη Γάζα, προσφέροντας τις ιατρικές του υπηρεσίες».

Το πιο ηχηρό σημείο της παρέμβασής της ήρθε λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, όταν ρώτησε — με τρόπο που προκάλεσε αμηχανία στην αίθουσα:

«Ποιος σας πληρώνει για τη Γάζα;»

Μια φράση που περισσότερο λειτουργεί ως ρητορική καταγγελία παρά ως ερώτηση και που ακούστηκε ως πολιτικός πυροβολισμός σε μια κατά τα άλλα τελετουργική συνεδρίαση.

Η κυβέρνηση επέλεξε τη θεσμική σιγή

Από την πλευρά της κυβέρνησης, η απάντηση δεν δόθηκε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, αλλά από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος επέλεξε να αποκλιμακώσει, αποφεύγοντας τη λεκτική σύγκρουση.

«Σε πολιτικούς με ρητορική πεζοδρομίου δεν αξίζει καμία απάντηση», δήλωσε ο Μαρινάκης, συμπληρώνοντας πως «όταν κάποιος λέει εν γνώσει του ψευδείς κατηγορίες, είναι συκοφάντης».

Η κυβέρνηση, με αυτόν τον τρόπο, έστειλε σήμα πολιτικής σταθερότητας και θεσμικής υπευθυνότητας, χωρίς να ενισχύσει τη δημοσιότητα μιας έντονης, προσωπικής παρέμβασης.

Ψυχραιμία και εικόνα: Δύο αντίθετοι δρόμοι στην πολιτική σκηνή

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου γνωρίζει όσο λίγοι τον θεατρικό χαρακτήρα του Κοινοβουλίου. Και αυτή τη φορά, τον χρησιμοποίησε με τον δικό της, χαρακτηριστικό τρόπο.

Το ερώτημα «ποιος σας πληρώνει», ακόμη και χωρίς αποδείξεις, ακόμη και χωρίς στόχευση, λειτουργεί περισσότερο ως προβολέας παρά ως αποδεικτικό στοιχείο. Η Κωνσταντοπούλου έβαλε στο τραπέζι την αμηχανία της σιωπής για τη Γάζα – χωρίς να αμφισβητεί ρητά την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, αλλά επιλέγοντας το πεδίο των εντυπώσεων.

Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν η μη-απάντηση. Σε μια εποχή όπου όλα μπορούν να παρερμηνευθούν, η επιλογή της ψυχραιμίας από την πόλωση αποτελεί πολιτική στάση. Όσο κι αν η αντιπολίτευση επιδιώκει το αντίθετο.