♦◊♦ Καλησπέρα
♦◊♦ Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναμένεται να μεταβεί τον Μάιο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με φόντο την ανάληψη της Ελληνικής Προεδρίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η παρουσία του στο signature event της ελληνικής προεδρίας -μια συνεδρίαση με επίκεντρο τη θαλάσσια ασφάλεια, που έχει οριστεί για τις 20 Μαΐου- δεν θεωρείται τυχαία.
♦◊♦ Ο πρωθυπουργός αναμένεται να απευθύνει ομιλία, ενώ θα αναλάβει και τον ρόλο του προεδρεύοντος στο Συμβούλιο, σε μια συγκυρία με έντονο γεωπολιτικό ενδιαφέρον και σε ένα φόρουμ όπου οι ισορροπίες είναι πάντα λεπτές. Οι πληροφορίες περί πιθανής επίσκεψης στον Λευκό Οίκο στην παρούσα χρονική στιγμή αντιμετωπίζονται περισσότερο ως φήμες. Με κυβερνητικό παράγοντα που μίλησαν, επιχείρησε να περιορίσει το θέμα. Δεν υπάρχει επίσημος προγραμματισμός προς το παρόν. Κάποιοι πάντως διαβάζουν πίσω από τις γραμμές και κρατούν επιφυλάξεις.
♦◊♦ Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πάντως, εξέφρασε κατά τη χθεσινή του συζήτησή του με τον γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα Ρόμπερτ Κάπλαν στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, την πρόθεσή του να συνεργαστεί με τον πρόεδρο Τραμπ όσο καλύτερα μπορεί, τονίζοντας ότι θα καταβάλει προσπάθεια για να χτίσει πάνω σε μια σχέση με στρατηγικό βάθος.
♦◊♦ Μια καλή πηγή μου μετέφερε την σκέψη, επιθυμία να το πω, να κατέβει στην Περιφέρεια Κρήτης ο Λευτέρης Αυγενάκης. Ένας από τους ισχυρότερους βουλευτές του νησιού καλοβλέπει, όπως μαθαίνω, με ορίζοντα το 2028 τον ίδιο στη θέση του Περιφερειάρχη. Ο Λ. Αυγενάκης, αν τελικά αποφασίσει το επόμενο βήμα του στα 55, θα έχει τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας.
♦◊♦ Την ώρα που η Πλεύση Ελευθερίας αντλεί ψηφοφόρους τόσο από τη δεξαμενή του Κέντρου αλλά και της Αριστεράς, στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς εξελίσσεται ένα παιχνίδι τακτικής και ισορροπιών. Πολλοί αποφεύγουν να μιλήσουν ανοιχτά, αλλά στο παρασκήνιο οι ζυμώσεις βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Οι διεργασίες για την επιστροφή στελεχών της Νέας Αριστεράς στον παλιό κομματικό κορμό δεν είναι απλώς υπαρκτές. Είναι προχωρημένες. Και, όπως μαθαίνω, δεν αφορούν όλους.
♦◊♦ Ο Σωκράτης Φάμελλος λειτουργεί ήδη ως δίαυλος. Έχει αναλάβει τον ρόλο του διαμεσολαβητή για τους Αλέξη Χαρίτση, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσο Ηλιόπουλο και Δημήτρη Τζανακόπουλο. Όχι τυχαία. Είναι οι τέσσερις που δείχνουν διατεθειμένοι να επιστρέψουν – βάζοντας τους λιγότερους δυνατούς όρους. Γιατί; Γιατί βλέπουν πως δύσκολα θα βρεθούν στη νέα Βουλή αν δεν επιστρέψουν εκεί απ όπου έφυγαν μετά την εποχή Κασσελάκη.
♦◊♦ Για τον ΣΥΡΙΖΑ, το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο: αριθμητική ενίσχυση και ανάκτηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η επιστροφή, η οποία δουλεύεται και μην δίνετε βάση στις διαψεύσεις, δεν θα είναι μαζική και σίγουρα δεν θα είναι εύκολη. Η σκληρή πτέρυγα της Νέας Αριστεράς, με στελέχη όπως ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Πάνος Λάμπρου, φρενάρουν τις εξελίξεις. Θεωρούν ότι το «πισωγύρισμα» στο ΣΥΡΙΖΑ θα ισοδυναμεί με ιδεολογική ήττα και ότι δεν πληρούνται ούτε οι πολιτικοί ούτε οι ηθικοί όροι για κάτι τέτοιο. Στη δική τους ανάγνωση, η Κουμουνδούρου είναι ακόμη φορέας της ήττας και όχι του επόμενου βήματος.
♦◊♦ Πλάι τους, στέκεται και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, που αποφεύγει τις δημόσιες παρεμβάσεις αλλά κρατά κάθετα αντίθετη στάση. Δεν δέχεται την επαναπροσέγγιση ως αποτέλεσμα πολιτικής κόπωσης ή προσωπικής στρατηγικής. Μιλά για έλλειψη ειλικρίνειας, για εσωτερική ανασφάλεια και για ένα πολιτικό έδαφος που δεν έχει αποκατασταθεί. Κοινώς, δεν βλέπει κανέναν λόγο να επιστρέψει – και πολύ περισσότερο να «συρθεί» σε μια επιστροφή.
♦◊♦ Και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος; Η στάση του πρώην υπουργού Οικονομικών παραμένει αρνητική. Δεν έχει μετακινηθεί ούτε ένα βήμα από τη θέση του. Αντιμετωπίζει τη νέα ηγετική ομάδα με καχυποψία και αποστασιοποιείται και από τους παλαιούς συνοδοιπόρους του που κάνουν τώρα δεύτερες σκέψεις. Ο Τσακαλώτος δεν νοιάζεται όσο η νέα γενιά για το αν θα είναι και πάλι βουλευτής.
♦◊♦ Το πολιτικό συμπέρασμα είναι σκληρό: Η πολυδιαφημισμένη επιστροφή δεν θα είναι επιστροφή όλων. Και δεν θα είναι δίχως τίμημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ενισχυθεί προσωρινά, αλλά δεν θα αποφύγει τις εσωτερικές αντιφάσεις. Η Νέα Αριστερά, από την άλλη, φαίνεται να διασπάται ανάμεσα σε όσους μετρούν τα βήματα και σε όσους μετρούν τις αρχές. Και κάπου ανάμεσα, η Αριστερά εξακολουθεί να ψάχνει τον εαυτό της – χωρίς πυξίδα, χωρίς σχέδιο και, κυρίως, χωρίς κοινή γλώσσα.
♦◊♦ Μαθαίνω πως ο Στέφανος Κασσελάκης έχει παράπονα από το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών γιατί το όνομά του δεν βρέθηκε σε καμία λίστα καλεσμένων. Χτύπησε άσχημα στον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρόεδρο του Κινήματος Δημοκρατίας, ο οποίος βλέπει στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του να βρίσκεται εκτός Κοινοβουλίου και τον ίδιο να μην απασχολεί τα ΜΜΕ όπως στο παρελθόν.







Μ.Η.Τ. 242183