Το Μαξίμου χαίρεται με τις επιδόσεις της Κωνσταντοπούλου και το μονοψήφιο ποσοστό του Τσίπρα

♦◊♦ Καλησπέρα

♦◊♦ Τα πάνω – κάτω έρχονται στην πολιτική σκηνή του τόπου. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει εκτοπίσει το ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη από τη δεύτερη θέση. Μια κίνηση που αρέσει στην Κυβέρνηση καθώς θεωρεί πως η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αν και είναι πιο σκληρή από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, είναι πιο βατός παίκτης.

♦◊♦ Όταν έρθει η ώρα το δίλημμα της κάλπης, τι θα ταρακουνήσει τους πολίτες περισσότερο, κάνοντας τους να σκεφτούν πιο σφαιρικά πού θα ρίξουν την ψήφο τους; Τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή την Ζωή Κωνσταντοπούλου; Γιατί, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, όταν ψηφίζεις για πρωθυπουργό, τον καπετάνιο του σκάφους, τα βάζεις όλα στη ζυγαριά – ας θυμηθούμε ποιον προτείνει η Τεχνητή Νοημοσύνη για πρωθυπουργό. Δεν μένεις μόνο στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και την κακή διαχείριση που ακολούθησε.

♦◊♦ Το ΠΑΣΟΚ διαφέρει σε πολλά από την Πλεύση Ελευθερίας – και δεν στέκομαι μόνο στις πολιτικές των δύο κομμάτων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν μια παράταξη εξουσίας. Έχει κυβερνήσει, έχει βάση ψηφοφόρων, έχει πλοκάμια στον κρατικό μηχανισμό, βρίσκεται στο DNA αρκετών οικογενειών. Και όταν έρθει η ώρα μπορούν, οι ψηφοφόροι μπορούν να το εμπιστευτούν πιο εύκολα απ’ ό,τι τη Ζ. Κωνσταντοπούλου.

♦◊♦ Αυτός είναι ο λόγος που στο Μέγαρο Μαξίμου χαίρονται με τη συγκεκριμένη εξέλιξη στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και δεν είναι λίγο καθώς δεν είναι πολλοί οι λόγοι που μπορούν να είναι χαρούμενοι το τελευταίο διάσημα στην Ηρώδου Αττικού.

♦◊♦ Τι κάνει το ΠΑΣΟΚ για όλο αυτό; Ρίχνει νερό στο μύλο της Ζωής. Με εσωκομματική αντιπολίτευση και έντονη αμφισβήτηση, ο Νίκος Ανδρουλάκης δείχνει σαν αρχηγός που έχει χάσει τον έλεγχο. Είναι έτσι ή το παίζει έτσι; Οποία κι αν είναι η απάντηση, ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ του. Πράγματι, ο Ανδρουλάκης είναι ένας δυνατός παίκτης ελέγχοντας τον μηχανισμό του κόμματος, αλλά αυτό δεν είναι πάντα αρκετό για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους εντός των τειχών της Χαριλάου Τρικούπη.

♦◊♦ Η πολιτική σκηνή έχει αλλάξει, όπως σας έγραψα και στην αρχή. Το τελευταίο διάστημα η υπόθεση των Τεμπών έχει σκεπάσει τα πάντα. Θα μου πείτε είναι «λίγο» το αίτημα για δικαιοσύνη; Όχι βέβαια. Είναι μάλιστα η βάση για ένα δημοκρατικό κράτος, θα πρόσθετα εγώ. Αλλά δεν είναι η μοναδική υπόθεση που πρέπει να απασχολεί την ελληνική κοινωνία.

♦◊♦ Χθες ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, ανακοίνωσε τα αποτελέσματα μετά από το ξεσκόνισμα των επενδυτικών νόμων του παράγοντος. Ποιοι πήραν επιδοτήσεις και δεν παρουσίασαν το έργο της επένδυσης; Πού πήγαν όλα αυτά τα εκατομμύρια – 480 για την ακρίβεια; Θα πρέπει να επιστραφούν πίσω στο κράτος και με τη σειρά του το κράτος να τα ρίξει πάλι πίσω στην αγορά. Μαθαίνω πως τώρα ελέγχονται οι προκαταβολές του αναπτυξιακού νόμου της κυβέρνησης Τσίπρα και όλη πρώτη αίσθηση είναι πως το ποσό θα αυξηθεί κατά πολύ.

♦◊♦ Και μια που ανέφερε τον Αλέξη Τσίπρα. Βλέπω μεγάλη πρεμούρα κάποιων να πασχίζουν για την επιστροφή του. Η στήλη το έχει γράψει περισσότερες από μία φορές. Ο πρώην πρωθυπουργός, δυστυχώς για τον ίδιο και τους οπαδούς του, δεν έχει στην παρούσα φάση πολιτικό κεφάλαιο να αξιοποιήσει. Τα 4-5.000 likes στα social δεν είναι ικανά να δείξουν πως η κοινωνία ζητά τη συγκεκριμένη λύση. Έχω την αίσθηση πως οι μετρήσεις που κάνει ο Τσίπρας δεν είναι υπέρ του. Μονοψήφιο ποσοστό. Σύμφωνοι, παραπάνω από τον Φάμελλο αλλά δεν παύει να είναι μονοψήφιο. Σας τα έχω πει εδώ και καιρό.

♦◊♦ Θα κλείσω με ένα μιντιακό που έχει να κάνει με την Ελευθεροτυπία και νομίζω πως υπάρχουν δεύτερες σκέψεις για την επανέκδοσή της. Για ποιον λόγο; Πολιτικά αλλάζουν τα πράγματα και κανείς δεν είναι σίγουρος πως η κεντροαριστερά ψάχνει κάποιον να τους εκφράσει μέσω ΜΜΕ.