Με ξεκάθαρες θέσεις στην Άγκυρα
Η συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη – Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έκλεισε για τις 11 Φεβρουαρίου. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο έντονης διεθνούς ρευστότητας και αυξανόμενων γεωπολιτικών προκλήσεων και η Ελλάδα συνεχίσει να επενδύει σταθερά στη διπλωματία, στον διάλογο και στη διατήρηση ανοικτών διαύλων – επενδύει και στην επικοινωνία με την Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κ. Μητσοτάκης μεταβαίνει στην Άγκυρα για τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Τουρκίας. Η ελληνική πλευρά προσέρχεται στη συνάντηση με ξεκάθαρες θέσεις και ρεαλιστικές προσδοκίες. Παρότι δεν υφίσταται επί του παρόντος η αναγκαία σύγκλιση προκειμένου να ξεκινήσει η συζήτηση για τη διευθέτηση της μοναδικής διαφοράς που η Ελλάδα αναγνωρίζει ως δεκτική διεθνούς δικαιοδοσίας – την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα επιλέγει συνειδητά τον δρόμο του διαλόγου, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση ενός κλίματος ηρεμίας, προβλεψιμότητας και αποφυγής εντάσεων στις διμερείς σχέσεις.
Μια στρατηγική με αποτελέσματα
Η στρατηγική αυτή έχει ήδη αποδώσει απτά αποτελέσματα τα τελευταία δυόμισι χρόνια, αποδεικνύοντας ότι η αποκλιμάκωση και η συνεργασία μπορούν να παράγουν ουσιαστικά οφέλη. Η αισθητή μείωση των παραβιάσεων στον εναέριο χώρο, η ενισχυμένη συνεργασία στο Μεταναστευτικό με συνολική υποχώρηση των ροών, η διευκόλυνση της μετακίνησης Τούρκων πολιτών προς επιλεγμένα ελληνικά νησιά του Αιγαίου μέσω της χορήγησης βίζας σύντομης διάρκειας, καθώς και η εμβάθυνση των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων, συνθέτουν ένα περιβάλλον μεγαλύτερης σταθερότητας και αμοιβαίου οφέλους. Η συνάντηση αυτή, η πρώτη μεταξύ των δύο ηγετών έπειτα από ενάμιση χρόνο -με την προηγούμενη να έχει πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2024 στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη- αποκτά, βέβαια, ιδιαίτερη σημασία, καθώς επαναβεβαιώνει τη σημασία της θεσμικής επικοινωνίας σε ανώτατο επίπεδο. Σε μια περιοχή όπου οι εντάσεις του παρελθόντος έχουν συχνά οδηγήσει σε κρίσεις, η ύπαρξη ανοικτών διαύλων λειτουργεί ως κρίσιμος μηχανισμός πρόληψης και αποκλιμάκωσης.
Μόσχα κατά Αθήνας με βλέμμα στις ΗΠΑ
Μένω ακόμη στα γεωπολιτικά και δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, σύμφωνα με τη σχετική ανάρτηση της ρωσικής πρεσβείας στην Ελλάδα. Σε αιχμηρό τόνο αναφέρθηκε στη στάση της Αθήνας απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας επιχείρησε να μεταθέσει την ευθύνη για την επιδείνωση των διμερών σχέσεων στην ελληνική πλευρά, υποστηρίζοντας ότι ήταν η Αθήνα που επέλεξε να διακόψει μια συνεργασία δεκαετιών με τη Μόσχα, στο πλαίσιο των εξελίξεων που ακολούθησαν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Στην προκειμένη περίπτωση, τελικός αποδέκτης είναι οι ΗΠΑ, δίχως να σημαίνει πως το νέο επεισόδιο μεταξύ των ελληνορωσικών σχέσεων δεν πρέπει να μας απασχολεί.
Η επίθεση που είχε γίνει στο Φανάρι
Και αυτή θεωρώ πως είναι μια καλή αφορμή για να επανέλθω σε ένα περιστατικό που έγινε το προηγούμενο διάστημα, γιατί συνδέεται και με το σήμερα και με το αύριο. Αναφέρομαι στο ιδιαίτερα σοβαρό επεισόδιο που προκάλεσε η Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών, η οποία με επίσημη ανακοίνωσή της εξαπέλυσε μια πρωτοφανή επίθεση σε βάρος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, χρησιμοποιώντας χαρακτηρισμούς όπως «αντίχριστος» της Κωνσταντινούπολης και «ενσαρκωμένος διάβολος». Ταυτόχρονα άφηνε σαφείς υπαινιγμούς ότι λειτουργεί ως όργανο των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών. Ήταν εμφανές πως μιλάμε για μια ρητορική που ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια της θεσμικής αντιπαράθεσης και μπήκε σε μια ευρύτερη στρατηγική εργαλειοποίησης της θρησκείας για γεωπολιτικούς σκοπούς.
Το παιχνίδι του «καθρεφτισμού»
Η Ρωσία δείχνει να παίζει πολύ καλά το επικοινωνιακό παιχνίδι του «καθρεφτισμού». Τι σημαίνει αυτό; Πως η Μόσχα κατηγορεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο για πρόκληση σχίσματος, την ίδια στιγμή που η ίδια αποκόπτει συνειδητά τους δεσμούς της με τον υπόλοιπο ορθόδοξο κόσμο. Η ρωσική στρατηγική δεν περιορίζεται στη διπλωματία, αλλά επιχειρεί να καλλιεργήσει θεολογική πόλωση, επιστρατεύοντας ακραία φορτισμένους όρους, όπως εκείνους περί «αντιχρίστου», προκειμένου να κινητοποιηθούν συντηρητικά και υπερσυντηρητικά ακροατήρια, ακόμη και στον ελληνικό χώρο. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν θεωρείται τυχαία η στάση κύκλων της Σερβικής Εκκλησίας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη δήλωση του πνευματικού του Πατριάρχη Σερβίας, ο οποίος είχε φτάσει να πει ότι «μεταξύ Ορθοδοξίας και Βαρθολομαίου, επιλέγω την Ορθοδοξία». Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε πως η Ρωσία διατηρεί την επιρροή στο Άγιο όρος, μερίδα του οποίου έχει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Μαρία Καρυστιανού – όπως είχε με τον Δημήτρη Νατσιό της Νίκης και τον Κυριάκο Βελόπουλο της Ελληνικής Λύσης.
Συντονισμένος σχεδιασμός και ένα κρίσιμο ερώτημα
Για να κλείσω το θέμα με το Φανάρι, όπως εκτιμάται, τέτοιου είδους τοποθετήσεις εντάσσονται σε έναν ευρύτερο και συντονισμένο σχεδιασμό. Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, αφορά το γιατί αυτή η επίθεση εκδηλώνεται αυτή τη χρονική στιγμή. Η απάντηση βρίσκεται στη γεωπολιτική σκακιέρα. Καθώς το Ουκρανικό φαίνεται να εισέρχεται σε φάση αναζήτησης διευθέτησης, η Μόσχα δοκιμάζει τα αντανακλαστικά της Ουάσιγκτον. Αφού για ένα διάστημα καλλιεργήθηκε το αφήγημα περί «αμερικανικού δάκτυλου» πίσω από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, η ρωσική πλευρά μετατοπίζει πλέον τη ρητορική της, ανακαλύπτοντας αιφνιδίως «βρετανικό αποτύπωμα». Στόχος είναι να διαπιστωθεί εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα σπεύσουν να στηρίξουν το Φανάρι ή αν θα επιλέξουν τη σιωπή, αφήνοντας το Οικουμενικό Πατριαρχείο εκτεθειμένο στις πιέσεις και τις επιδιώξεις του Κρεμλίνου. Συνεχίζεται…
Μεγάλο χτύπημα για το ΠΑΣΟΚ
Για την υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου και τη δέσμευση των λογαριασμών θα τα πούμε. Αλλά μέχρι τότε, δείτε πώς ξεδιπλώνεται το σκάνδαλο-μαμούθ των 73 εκατ. ευρώ. Μεγάλο χτύπημα για το ΠΑΣΟΚ που είναι στα περίεργα έως άσχημά του. Το κόμμα ανέστειλε την κομματική ιδιότητα του Παναγόπουλου αλλά το κακό έγινε.
Η κυβερνοασφάλεια στην κυβερνητική ατζέντα
Τη θέση ότι η κυβερνοασφάλεια, η άμυνα και η ενεργειακή ανθεκτικότητα συνιστούν πλέον αλληλένδετα και θεμελιώδη στοιχεία της εθνικής κυριαρχίας διατύπωσε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, στην εναρκτήρια ομιλία του στο 2ο Cyber Intelligence Summit 2026. Το συνέδριο που διεξήχθη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης της Ελλάδας, καθώς και των Υπουργείων Άμυνας και του Υφυπουργείου Έρευνας, Καινοτομίας και Ψηφιακής Πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήταν από τις εκδηλώσεις που εστιάζουν στην ουσία. Ο Δ. Παπαστεργίου επισήμανε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κομβικό γεωπολιτικό και τεχνολογικό σημείο, τονίζοντας πως η έννοια της άμυνας έχει πλέον διευρυνθεί και δεν περιορίζεται στα παραδοσιακά μέσα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, εκτείνεται στον κυβερνοχώρο, στα ψηφιακά δίκτυα, στις τηλεπικοινωνίες και στις δορυφορικές υποδομές. Υπογράμμισε, ακόμη, ότι η αποτελεσματική προστασία της χώρας προϋποθέτει την υιοθέτηση ενός σύγχρονου ψηφιακού δόγματος, το οποίο θα ενοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις με προηγμένες τεχνολογίες και σύγχρονες δομές κυβερνοασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, υπενθύμισε τη σύσταση της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας πριν από δύο χρόνια, χαρακτηρίζοντάς την καθοριστικό βήμα για την ενίσχυση της ψηφιακής θωράκισης της χώρας.
Μ.Η.Τ. 242183