Συνάντηση Γεραπετρίτη – Ρούμπιο
Σε μια συγκυρία κατά την οποία οι γεωπολιτικές ισορροπίες δοκιμάζονται από τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κλιμακούμενη ένταση στη Μέση Ανατολή και την αυξημένη αμερικανική κινητικότητα στην ευρύτερη περιοχή, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης συναντά σήμερα τον Αμερικανό ομόλογό του Μάρκο Ρούμπιο στις ΗΠΑ. Η συνάντηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς έρχεται σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων και λειτουργεί ως προπαρασκευαστικό βήμα για τον 6ο γύρο του ελληνοαμερικανικού Στρατηγικού Διαλόγου που προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα έως τα τέλη της άνοιξης. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνει το υψηλό επίπεδο συνεννόησης και τη συχνότητα των επαφών μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον.
Η ατζέντα των συνομιλιών
Κεντρικό θέμα αποτελεί η προετοιμασία του επικείμενου Στρατηγικού Διαλόγου, με στόχο την περαιτέρω εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας σε άμυνα, ενέργεια, οικονομία και περιφερειακή σταθερότητα. Στο τραπέζι θα βρεθεί και η ανανέωση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας, η οποία αποτελεί θεμέλιο της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας – ΗΠΑ και ρυθμίζει το πλαίσιο της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη χώρα. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο τη Γάζα και τον ρόλο του Ιράν, σε μια συγκυρία αυξημένης έντασης και αβεβαιότητας. Οι δύο υπουργοί, Γιώργος Γεραπετρίτης και Μάρκο Ρούμπιο, θα συζητήσουν ζητήματα ενεργειακής διαφοροποίησης, περιφερειακής σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και συντονισμού στο πλαίσιο των ευρωατλαντικών δομών, με την επίσκεψη του Έλληνα υπουργού στην Ουάσιγκτον αποτυπώνει τη βούληση των δύο πλευρών να διατηρήσουν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας σε μια περίοδο υψηλής διεθνούς ρευστότητας, επιβεβαιώνοντας τον στρατηγικό χαρακτήρα της ελληνοαμερικανικής σχέσης.
Αν δεν υπήρχε, έπρεπε να εφευρεθεί
Σε κάθε κυβέρνηση χρειάζεται -και υπάρχει- πάντα ένα πρόσωπο που αναλαμβάνει τον ρόλο του κακού. Εκείνου που δεν φοβάται τη σύγκρουση, που τρέφεται από αυτήν. Που δεν διστάζει να εκτεθεί, που θα βγει μπροστά όταν οι άλλοι προτιμούν να κρυφτούν. Όσοι υποτιμούν τον Άδωνι Γεωργιάδη ή δεν γνωρίζουν από πολιτική ή δεν έχουν καταλάβει πώς λειτουργεί ο ίδιος εδώ και χρόνια. Ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης απευθύνεται μονίμως στους ψηφοφόρους του. Δεν θέλει να κερδίσει τίποτα που παραπάνω. Για τους δικούς του δουλεύει. Δεν ξέρω αν είναι ο πιο χρήσιμος υπουργός της Κυβέρνησης. Ξέρω πως αν ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν υπήρχε, έπρεπε να εφευρεθεί.
Ο βουλευτής που αποφεύγει ο πρωθυπουργός
Ποιος βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος «σπρώχνει» στην πιάτσα αρνητικά παραπολιτικά για συνάδελφό του από το ίδιο κόμμα; Ο ίδιος μαθαίνω πως έχει ζητήσει να δει τον πρωθυπουργό αλλά δεν φαίνεται η συνάντηση να είναι ψηλά στη λίστα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Θα έλεγε κανείς πως τον αποφεύγει. Γι’ αυτό ίσως είναι μέσα στα περισσότερα γεύματα εσωκομματικής αντιπολίτευσης που γίνονται στο Ψυχικό. Ε, από την Αττική Οδό δεν απέχει και τόσο πολύ το γραφείο του.
Γιατί τον αφήνουν να εκτίθεται;
Πού το πάει ο Αντώνης Σαμαράς το ξέρουμε. Ο τρόπος εκπλήσσει. Χθες «χτύπησε» πάλι και μας ενημέρωσε πως η Ελλάδα παραχώρησε κυριαρχικά της δικαιώματα με τη σύμβαση μεταξύ της χώρας μας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης. Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως στη σύμβαση η οποία εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο, μεταξύ άλλων, προβλέπεται «αποχώρηση της εταιρίας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης». Η απάντηση ήταν άμεση. «Ο οποιοσδήποτε γνωρίζει ότι κυριαρχικά δικαιώματα δεν χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες» σημειώνουν τα ίδια κυβερνητικά στελέχη, επισημαίνοντας ότι οι ρήτρες στις οποίες αναφέρθηκε ο πρώην πρωθυπουργός τέθηκαν για «διασφάλιση υπέρ του Δημοσίου έτσι ώστε να μην προκύψουν θέματα αποζημιώσεων σε περίπτωση μελλοντικών οριοθετήσεων που θα αποφασίσει η Ελληνική Πολιτεία». Οι στενοί συνεργάτες του γιατί τον αφήνουν να εκτίθεται;
Ο Δούκας θα φέρει ξανά τη ΝΔ στη δημαρχία της Αθήνας
Η μάχη για το Δήμο της Αθήνας έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται στο παρασκήνιο της Νέας Δημοκρατίας. Στην Πειραιώς επικρατεί η άποψη ότι η επιστροφή στην πρωτεύουσα είναι μια πολιτική αναγκαιότητα – στο όριο της κανονικότητας. Στελέχη της κυβερνητικής παράταξης εκτιμούν, και όχι άδικα, ότι το αποτέλεσμα των προηγούμενων αυτοδιοικητικών εκλογών είχε έντονα χαρακτηριστικά ψήφου διαμαρτυρίας απέναντι στον Κώστα Μπακογιάννη, παρά συνειδητής επιλογής υπέρ του Χάρη Δούκα. Στο εσωτερικό της ΝΔ υπάρχει η πεποίθηση ότι ο Δούκας δεν έχει παρουσιάσει έργο. Η καθημερινότητα των πολιτών -από την καθαριότητα και την ασφάλεια έως τη λειτουργικότητα των γειτονιών- παραμένει στο επίκεντρο της κριτικής. Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο αν η Νέα Δημοκρατία θα πάρει πίσω τον Δήμο Αθηναίων, αλλά με ποιο πρόσωπο θα το πετύχει.
Η περίπτωση της Ζαχαράκη
Το όνομα της Σοφίας Ζαχαράκη ακούγεται έντονα τους τελευταίους μήνες. Πρόκειται για ένα πρόσωπο με θετική απήχηση στο κεντρώο ακροατήριο και εμπειρία στη δημόσια διοίκηση. Θα μπορούσε να αποτελέσει μια επιλογή με διευρυμένα χαρακτηριστικά, ικανή να απευθυνθεί πέρα από τα στενά κομματικά όρια. Μαθαίνω ότι η ίδια δεν εμφανίζεται τόσο ενθουσιασμένη με το ενδεχόμενο. Δεν το απορρίπτει αλλά δεν τρελαίνεται κιόλας. Η αυτοδιοίκηση, και δη ο Δήμος της Αθήνας, είναι μια απαιτητική και περιοριστική θέση, που ενδεχομένως να μην ευθυγραμμίζεται με τις ευρύτερες πολιτικές της φιλοδοξίες. Εκτός κι αν είσαι Δούκας που δεν σε ενδιαφέρει και θέλεις μέσω δημαρχίας να μπεις στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Το ενδιαφέρον του Πλεύρη
Ο Θάνος Πλεύρης γνωρίζω -και σας το έχω γράψει- πως έχει πραγματοποιήσει ήδη διερευνητικές επαφές και κινήσεις. Είναι ένα πρόσωπο με ισχυρό κομματικό αποτύπωμα και ξεκάθαρη ιδεολογική ταυτότητα. Ωστόσο, ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό είναι που προκαλεί επιφυλάξεις σε πολλούς. Ο Πλεύρης θεωρείται «σκληρός» για το ιδιαίτερο, πολυσυλλεκτικό και απαιτητικό εκλογικό σώμα της Αθήνας, που παραδοσιακά αναζητά πιο συνθετικά προφίλ. Σε αντίθεση με την Σοφία, ο Θάνος θα το ήθελε. Αυτό ξέρω εγώ.
Και το σενάριο – έκπληξη
Στο τραπέζι έχει πέσει και το όνομα του Θοδωρή Ρουσόπουλου, μια επιλογή που θα είναι έκπληξη. Ο Ρουσόπουλος που τρέχει το συνέριο της Νέας Δημοκρατίας λέγεται πως θα αποσυρθεί από την κούρσα του Βόρειο Τομέα, αφήνοντας μια έδρα, και θα τοποθετηθεί σε εκλόγιμη θέση στο επικρατείας, με τελικό σταθμό την πλατεία Κοτζιά. Η αναζήτηση συνεχίζεται και, σήμερα, το μόνο βέβαιο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να αφήσει τον Δήμο της Αθήνας χωρίς ισχυρή διεκδίκηση. Θα επανέλθω γιατί ψάχνω κάτι πιο συγκεκριμένο για μια άλλη γυναίκα.
Ούτε μια λέξη
Τέσσερα χρόνια συμπληρώθηκαν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Είναι αλήθεια πως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά δεν αφιέρωσαν ούτε μια γραμμή για τα όσα συμβαίνουν 1.500 ημέρες στα ουκρανικά εδάφη; Αλήθεια είναι. Συνεπώς για τα κόμματα του λεγόμενου προοδευτικού τόξου, υπάρχουν ζωές που αξίζει να βγει κάποιος στους δρόμους και να διαδηλώσει και ζωές που δεν υπάρχει η παραμικρή συγκίνηση αν δολοφονούνται.
Μ.Η.Τ. 242183