Αυξημένη πολιτική ρευστότητα
Η ελληνική πολιτική σκηνή διανύει μια περίοδο έντονης αναδιάταξης, με τις ισορροπίες του κομματικού συστήματος να βρίσκονται σε φάση επαναπροσδιορισμού και τους ψηφοφόρους να προσπαθούν να κατανοήσουν ποιους έχουν απέναντί τους. Παρά τη διατήρηση της κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας στο πολιτικό σκηνικό, οι μεταβολές που καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις και οι κοινωνικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένης πολιτικής ρευστότητας. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό πόλο του κεντροδεξιού χώρου, διατηρώντας, σύμφωνα με τις δημοσκοπικές καταγραφές, τη συντριπτική πλειονότητα της επιρροής στον συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο. Ωστόσο, η παραμονή στην εξουσία για 7 χρόνια συνοδεύεται από φαινόμενα πολιτικής φθοράς, τα οποία αντανακλώνται σε επιμέρους δείκτες κοινωνικής δυσαρέσκειας και θεσμικής δυσπιστίας.
Μετά τον Μητσοτάκη, ποιος;
Η συνολική εικόνα του πολιτικού συστήματος παραπέμπει σε μια περίοδο μετάβασης, κατά την οποία οι παραδοσιακές πολιτικές ισορροπίες επαναξιολογούνται και νέα πολιτικά σχήματα ή πρωτοβουλίες διεκδικούν χώρο στο δημόσιο πεδίο. Η πρωτοκαθεδρία της Νέας Δημοκρατίας παραμένει δεδομένη, χωρίς ωστόσο να μεταφράζεται αυτομάτως σε αδιαμφισβήτητη πολιτική ηγεμονία. Την ίδια στιγμή, οι διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς, η προσπάθεια ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, η υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ, η δυναμική της Καρυστιανού και το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ συνθέτουν ένα πολυπαραγοντικό και σύνθετο πολιτικό τοπίο. Το βασικό διακύβευμα της επόμενης περιόδου αφορά την ικανότητα των πολιτικών δυνάμεων να διαμορφώσουν πειστικές απαντήσεις απέναντι στις κοινωνικές ανησυχίες και στις απαιτήσεις ενός εκλογικού σώματος που εμφανίζεται περισσότερο απαιτητικό, περισσότερο δύσπιστο και σαφώς λιγότερο προβλέψιμο σε σχέση με το παρελθόν. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα κριθεί η νέα πολιτική ισορροπία που σταδιακά διαμορφώνεται στην Ελλάδα. Μετά τον Μητσοτάκη, ποιος; Αυτό είναι το ερώτημα που εδώ και χρόνια αναζητεί απάντηση.
Κυριαρχία με σημάδια φθοράς
Η Νέα Δημοκρατία παραμένει η κυρίαρχη πολιτική δύναμη του συστήματος, χωρίς μέχρι στιγμής να αντιμετωπίζει μια συγκροτημένη και άμεσα ανταγωνιστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις της οικονομικής πολιτικής, τις γεωπολιτικές προκλήσεις και τις κοινωνικές πιέσεις που αναπτύσσονται σε μια σειρά κρίσιμων πεδίων. Παράλληλα, ζητήματα όπως η ακρίβεια, η λειτουργία του κράτους, η αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς εξακολουθούν όχι μόνο να επηρεάζουν αλλά να καθορίζουν το πολιτικό κλίμα, δημιουργώντας εστίες πίεσης για την κυβέρνηση.
Πολιτική συνοχή και κυβερνητική σταθερότητα
Στο εσωτερικό της παράταξης, καταγράφονται διαφοροποιήσεις και επιμέρους πολιτικά ρεύματα, τα οποία υπενθυμίζουν ότι η κεντροδεξιά πολυσυλλεκτικότητα εξακολουθεί να αποτελεί χαρακτηριστικό της Νέας Δημοκρατίας. Η παρουσία ενός διακριτού πολιτικού ακροατηρίου που αναφέρεται στον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά καταδεικνύει ότι οι ιδεολογικές και στρατηγικές συζητήσεις παραμένουν ενεργές στο εσωτερικό της παράταξης. Υπό αυτό το πρίσμα, το προσεχές συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Πέρα από τον οργανωτικό του χαρακτήρα, αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη συζήτηση γύρω από τη φυσιογνωμία της παράταξης, τις πολιτικές της προτεραιότητες και τη στρατηγική της για την επόμενη περίοδο. Κεντρικός στόχος για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη είναι η διατήρηση της εικόνας πολιτικής συνοχής και κυβερνητικής σταθερότητας, σε μια συγκυρία όπου οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις και οι κοινωνικές πιέσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Ο Τσίπρας ήρθε με φόρα
Στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης, η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται να διεκδικεί με το καλημέρα πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεργασίες ανασύνθεσης του πολιτικού χώρου. Οι δημοσκοπικές επιδόσεις που καταγράφονται σε ορισμένες μετρήσεις αποτυπώνουν μια δυναμική η οποία επιχειρεί να υπερβεί τα παραδοσιακά όρια της ριζοσπαστικής Αριστεράς – ο Τσίπρας σύμφωνα με δημοσκόπηση της RealPolls πάτησε στο 20%. Οι δημόσιες παρεμβάσεις, η παραγωγή πολιτικών θέσεων και η συγκρότηση ενός μηχανισμού πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση συνθέτουν μια στρατηγική επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού στο κέντρο των πολιτικών εξελίξεων. Παραμένει, ωστόσο, ανοιχτό το ερώτημα κατά πόσο η συγκεκριμένη δυναμική μπορεί να αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά και να εξελιχθεί σε σταθερό πολιτικό ρεύμα ή αν αντανακλά κυρίως μια συγκυριακή συσπείρωση εκλογικών δυνάμεων που αναζητούν εναλλακτική πολιτική έκφραση.
Στη δύνη της κρίσης το ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια περίοδο αυξημένων πολιτικών δυσκολιών, καθώς οι δημοσκοπικές του επιδόσεις εμφανίζουν τάσεις υποχώρησης σε σχέση με προηγούμενα διαστήματα. Το κόμμα επιχειρεί να διατηρήσει μια αυτόνομη πολιτική παρουσία ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τις δυνάμεις της ευρύτερης Αριστεράς, επιδιώκοντας να εκφράσει τον κλσικό χώρο της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας. Ωστόσο, η στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη φαίνεται πως μπάζει. Και μπάζει πολύ. Η αδυναμία διαμόρφωσης ενός σαφούς και διακριτού πολιτικού αφηγήματος δημιουργεί προβληματισμό στο εσωτερικό του κόμματος, καθώς η εικόνα του ως δυνητικού ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων δείχνει να αποδυναμώνεται. Η εξέλιξη των δημοσκοπικών δεδομένων κατά το επόμενο διάστημα θα αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για την αξιολόγηση της στρατηγικής που ακολουθεί η ηγεσία του κόμματος αλλά και αξιολόγηση για την ίδια την ηγεσία.
Το φαινόμενο Καρυστιανού
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εμφάνιση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία υπό τη Μαρία Καρυστιανού. Πρόκειται για μια πολιτική πρωτοβουλία που αντλεί σημαντικό μέρος της δυναμικής της από ζητήματα θεσμικής λογοδοσίας, κοινωνικής ευαισθησίας και αντισυστημικής έκφρασης. Η πολιτική της παρουσία δεν εντάσσεται σε καμία περίπτωση στα παραδοσιακά κομματικά πρότυπα. Αντιθέτως, συνδυάζει χαρακτηριστικά κοινωνικού κινήματος με έντονα προσωποκεντρικά στοιχεία πολιτικής εκπροσώπησης, γεγονός που την καθιστά ένα ιδιαίτερο φαινόμενο στο σημερινό πολιτικό περιβάλλον. Παρά τις εσωτερικές τριβές, τις διαφωνίες και τα οργανωτικά προβλήματα που έχουν αναδειχθεί, η συγκεκριμένη πολιτική πρωτοβουλία εξακολουθεί να διατηρεί αξιοσημείωτη δημοσκοπική παρουσία, ενώ σε ορισμένες μετρήσεις εμφανίζεται να ανταγωνίζεται ή και να υπερβαίνει παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις. Αναλυτές επισημαίνουν ότι τα κόμματα που εκφράζουν κυρίως ψήφο διαμαρτυρίας συχνά εμφανίζουν αποκλίσεις μεταξύ δημοσκοπικής και εκλογικής επιρροής, στοιχείο που καθιστά δυσκολότερη την ακριβή αποτίμηση της πραγματικής τους δυναμικής.
Ένα κόμμα σε αποσύνθεση
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα σε αποσύνθεση. Από βασικός πόλος εξουσίας και κεντρικός πρωταγωνιστής της προηγούμενης δεκαετίας, έχει μετατραπεί σε έναν πολιτικό οργανισμό λίγο πριν το λουκέτο. Η κρίση που αντιμετωπίζει αφορά πρωτίστως ζητήματα πολιτικής ταυτότητας, στρατηγικής κατεύθυνσης και οργανωτικής συνοχής. Οι διαδοχικές εσωτερικές αναταράξεις και οι αποχωρήσεις στελεχών έχουν επιβαρύνει περαιτέρω την εικόνα του κόμματος. Το βασικό ερώτημα για το επόμενο διάστημα αφορά τόσο τη δυνατότητα ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ όσο και τις πολιτικές επιλογές όσων αποχώρησαν ή ενδέχεται να αποχωρήσουν από τις τάξεις του. Και τι θα καταφέρουν να πετύχουν όσοι μείνουν – δηλαδή ο Παύλος Πολάκης, ο Νίκος Παππάς, η Ρένα Δούρου.
Ο νέος «παίκτης» στα σούπερ μάρκετ που γέννησε το franchise
Το στοίχημα του ΑΒ Βασιλόπουλου, που παρεμπιπτόντως δεν πάει καλά, για τα επόμενα χρόνια ακούει στο όνομα franchise. Η αλυσίδα έχει θέσει ως στόχο να φτάσει τα 900 καταστήματα έως το 2028, με περίπου 700 εξ αυτών να λειτουργούν μέσω δικαιόχρησης και ενός δικτύου 213 συνεργατών. Ωστόσο έχει διαμορφωθεί μια τάση που αποκτά ξεχωριστό επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Κάτω από την ομπρέλα της ΑΒ Βασιλόπουλος δημιουργούνται επιχειρηματικά σχήματα που αποκτούν σημαντικό αποτύπωμα στις τοπικές αγορές και διαχειρίζονται δεκάδες σημεία πώλησης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του επιχειρηματία Τάσου Κάπου. Η αφετηρία ήταν το οικογενειακό κατάστημα στη Ζαχάρω Ηλείας, το οποίο εντάχθηκε στο δίκτυο της ΑΒ. Σταδιακά, όμως, η δραστηριότητα επεκτάθηκε σημαντικά και σήμερα φέρεται να ελέγχει περίπου 40 καταστήματα, με παρουσία τόσο στη Δυτική Πελοπόννησο όσο και στην Αττική. Μπορεί τα καταστήματα να λειτουργούν υπό το σήμα της ΑΒ Βασιλόπουλος, ωστόσο το μέγεθος που έχει αποκτήσει ο συγκεκριμένος συνεργάτης δείχνει πώς το franchise δημιουργεί πλέον επιχειρηματίες με χαρακτηριστικά μικρής αλυσίδας σούπερ μάρκετ.
Πουλάει ή τον κρατάει;
Οι εμφανίσεις του Ταρέμι στο Παγκόσμιο Κύπελλο μόνο απαρατήρητες δεν περνούν και στον Ολυμπιακό γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα θα υπάρξει ενδιαφέρον από ομάδες του εξωτερικού. Ο Ιρανός επιθετικός πραγματοποιεί ένα καλό τουρνουά, επιβεβαιώνοντας τον ηγετικό του χαρακτήρα και την ποιότητά του σε υψηλό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι στο εσωτερικό των ερυθρολεύκων υπάρχουν φωνές που θεωρούν πως η παραχώρησή του θα αποτελούσε αγωνιστικό πλήγμα. Η εικόνα που παρουσιάζει δείχνει έναν ποδοσφαιριστή ικανό να κάνει τη διαφορά και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την ομάδα την επόμενη σεζόν. Βέβαια, στην εξίσωση υπάρχει και η πλευρά του παίκτη. Ο Ταρέμι θέλει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και σημαντικό χρόνο συμμετοχής, κάτι που αναμένεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα. Έτσι, το δίλημμα στον Πειραιά παραμένει ανοιχτό: Παραμονή ή πώληση;
Μ.Η.Τ. 242183