Ο Νονός έκανε… γκάφες: Τα σκηνοθετικά λάθη στο αριστούργημα του Κόπολα

Το 1972, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα υπέγραψε μια από τις σπουδαιότερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Νονός (The Godfather), βραβευμένος με Όσκαρ και αθάνατος στον χρόνο, θεωρείται υπόδειγμα σκηνοθεσίας, ερμηνειών και αφήγησης.

Ωστόσο, όπως κάθε μεγάλο έργο, δεν ξέφυγε από μερικά σκηνοθετικά λάθη, μικρές τεχνικές αστοχίες που προσπέρασε το μοντάζ — και που σήμερα παρατηρούνται από τους πιο “ψαγμένους” θεατές.

-Η μαγική σκιά του Κάλαουτζι. Στην αρχική σκηνή με τη βάπτιση, όπου ο Μάικλ Κορλεόνε παρακολουθεί τη θρησκευτική τελετή ενώ παράλληλα εκτελούνται οι αντίπαλοι της οικογένειας, παρατηρείται ένα λάθος φωτισμού: η σκιά του ιερέα αλλάζει θέση μεταξύ λήψεων, φανερώνοντας αλλαγή κάμερας ή φωτισμού που δεν ευθυγραμμίστηκε σωστά.

-Το πιάνο που… μετακινείται μόνο του. Κατά τη διάρκεια μιας σκηνής στο σπίτι των Κορλεόνε, το πιάνο στο βάθος του σαλονιού αλλάζει θέση από καρέ σε καρέ, αποδεικνύοντας ότι κάποιο μέλος του συνεργείου άλλαξε το σκηνικό ανάμεσα στα γυρίσματα χωρίς να διατηρηθεί η συνέχεια.

-Ο Σόνι που «χτυπάει» χωρίς να ακουμπήσει. Ίσως το πιο διάσημο blooper της ταινίας: στην περιβόητη σκηνή όπου ο Σόνι (Τζέιμς Κάαν) ξυλοφορτώνει τον γαμπρό του, ρίχνει μια μπουνιά που απέχει αρκετά εκατοστά από το πρόσωπο του άλλου ηθοποιού – και παρ’ όλα αυτά συνοδεύεται από ηχητικό εφέ χτυπήματος. Η σκηνή αυτή έχει μείνει ιστορική για τη σκηνοθετική της αστοχία.

-Το τηλέφωνο που αλλάζει θέσεις. Στη σκηνή με τον Τομ Χάγκεν στο γραφείο, το τηλέφωνο αλλάζει ξαφνικά θέση ανάμεσα σε δύο κοντινά πλάνα: από τη δεξιά στην αριστερή πλευρά του γραφείου. Ένα κλασικό continuity error που πέρασε απαρατήρητο στο τελικό μοντάζ.

-Το ποτήρι που γεμίζει… μόνο του. Όταν ο Μάικλ κάθεται με τον πατέρα του στον κήπο, φαίνεται να πίνει από ένα ποτήρι με λίγο κρασί. Στο επόμενο πλάνο, το ποτήρι είναι ξανά γεμάτο, χωρίς ποτέ να το έχουμε δει να ξαναγεμίζει.

-Το κουμπί του Βίτο. Σε μια σκηνή με τον Μάρλον Μπράντο, η ρόμπα του Βίτο Κορλεόνε εμφανίζεται με διαφορετικά κουμπωμένο γιακά σε διαδοχικά πλάνα – ένδειξη πως η λήψη έγινε σε διαφορετικό χρόνο, χωρίς να ελεγχθεί σωστά η ενδυματολογική συνέχεια.

-Το καπέλο που εξαφανίζεται. Ο Κλέμενζα φοράει ένα καπέλο καθώς φεύγει από το σπίτι, αλλά λίγα δευτερόλεπτα μετά εμφανίζεται χωρίς αυτό, χωρίς να έχει δείξει ποτέ ότι το έβγαλε.

-Ο οδηγός με το… μοντέρνο παπούτσι. Σε σκηνή στο δρόμο, κομπάρσος που υποτίθεται οδηγεί φορτηγό στη δεκαετία του ’40, φορά αθλητικό παπούτσι με λογότυπο που προφανώς δεν υπήρχε τότε. Αν και φαίνεται για ελάχιστα καρέ, πρόκειται για ένα ασυνήθιστο λάθος εποχής… μέσω αξεσουάρ.

-Οι… κάμερες στον καθρέφτη. Σε πλάνο στο εσωτερικό ενός μαγαζιού, αντανακλάται στον καθρέφτη η κάμερα του συνεργείου για ελάχιστο χρονικό διάστημα – αρκετό όμως για να αποκαλύψει την παρουσία των «αθέατων» συντελεστών.

Το The Godfather είναι μια ταινία-θρύλος, και αυτό δεν αλλάζει, αλλά όπως συμβαίνει με τις περισσότερες χολιγουντιανές παραγωγές, το ανθρώπινο στοιχείο παρεισφρέει και στις πιο καλοστημένες σκηνές. Παρά τα λάθη, ο κινηματογραφικός της αντίκτυπος παραμένει ανέπαφος – γιατί η δύναμη του σινεμά δεν μετριέται μόνο με το πού στέκεται ένα ποτήρι ή αν φάνηκε μια κάμερα στον καθρέφτη.

Άλλωστε, και ο ίδιος ο Νονός ίσως να συγχωρούσε αυτές τις μικρές παρασπονδίες… με την αυστηρή φράση: «Δεν είναι προσωπικό, είναι καθαρά δουλειά».