Η Ρομπέρτα Μέτσολα ζήτησε ολοκλήρωση Ενιαίας Αγοράς, απλούστευση κανόνων  και ενίσχυση επενδύσεων με έμφαση στην ενέργεια

Με «φόντο» την ανησυχία για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου ΗΠΑ και Κίνα κινούνται ταχύτερα, η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα έστειλε προς τους Ευρωπαίους ηγέτες ένα μήνυμα που συνοψίζεται σε δύο λέξεις: χρόνος και αποφασιστικότητα. Μιλώντας στην άτυπη σύνοδο ηγετών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Alden Biesen του Βελγίου, προειδοποίησε ότι υπάρχει «ένα στενό παράθυρο ευκαιρίας» για να γίνουν όσα απαιτούνται ώστε «η Ευρώπη να προχωρήσει μπροστά».

Η κεντρική της θέση ήταν καθαρή: όπως η πανδημία άλλαξε ριζικά την ευρωπαϊκή αντίδραση στην υγεία και ο πόλεμος στην Ουκρανία αναδιαμόρφωσε την αρχιτεκτονική της άμυνας, έτσι «τώρα είναι η ώρα» να υπάρξει αντίστοιχη κλίμακα δράσης για την οικονομική ανταγωνιστικότητα. Το πολιτικό διακύβευμα είναι να μη χαθεί η δυναμική, αλλά και να μη διακυβευθεί η αξιοπιστία της Ένωσης.

Ενιαία Αγορά: Ο κατακερματισμός ως στρατηγικό μειονέκτημα

Πρώτο μέτωπο στην τοποθέτησή της ήταν η ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς. Η Μέτσολα περιέγραψε τον κατακερματισμό ως βασικό παράγοντα ευαλωτότητας «σε πιέσεις τόσο από την Ανατολή όσο και από τη Δύση», με την προτροπή να είναι ξεκάθαρη: «πρέπει να δράσουμε τώρα». Στην ίδια κατεύθυνση, ανέδειξε τη σημασία του λεγόμενου «28ου καθεστώτος» ως εργαλείου ενοποίησης κανόνων, αλλά τόνισε ότι «τα μικρά βήματα δεν αρκούν όταν απαιτούνται άλματα».

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου άφησε επίσης ανοικτό το ενδεχόμενο της «ενισχυμένης συνεργασίας» για όσους μπορούν και θέλουν να προχωρήσουν ταχύτερα, παραπέμποντας σε προηγούμενα όπως η Σένγκεν και το ευρώ. Το μήνυμα ήταν ότι ο ρεαλισμός δεν είναι υποχώρηση, αλλά προϋπόθεση κίνησης προς τα εμπρός.

Η γραφειοκρατία ως κρυφό κόστος ανάπτυξης

Δεύτερο σημείο ήταν η περαιτέρω επιτάχυνση της απλούστευσης. Η Μέτσολα υπογράμμισε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ήδη κινηθεί σε μια σειρά παρεμβάσεων που περιορίζουν υποχρεώσεις και διοικητικό βάρος, επισημαίνοντας ότι πλέον «εναπόκειται στα κράτη-μέλη» να επιδείξουν ανάλογη φιλοδοξία.

Στην καρδιά της κριτικής της μπήκαν οι εθνικοί κανόνες που, όπως είπε, «αναστέλλουν την ανάπτυξη». Σε πολιτικό επίπεδο, το επιχείρημα συνδέθηκε άμεσα με την κοινωνική πίεση: κάθε μέτρηση κοινής γνώμης δείχνει ότι το κόστος ζωής παραμένει κορυφαία ανησυχία, άρα η απλούστευση δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά εργαλείο για πιο απτά αποτελέσματα σε επιχειρήσεις και οικογένειες.

Επενδύσεις και κεφάλαια: Η Ευρώπη έχει αποταμιεύσεις, όχι μηχανισμούς

Τρίτο και πιο «οικονομικό» σκέλος της παρέμβασης αφορούσε τη χρηματοδότηση. Η Μέτσολα έβαλε στο κάδρο τη διαχρονική υπεροχή ΗΠΑ και Κίνας στην κινητοποίηση πόρων, μέσω δημοσιονομικών και νομισματικών εργαλείων, και υποστήριξε ότι ο ευρωπαϊκός στόχος πρέπει να είναι η ροή κεφαλαίων προς τομείς υψηλής δυναμικής, χωρίς να διαρραγεί η δημοσιονομική σταθερότητα.

Η φράση-κλειδί της τοποθέτησης ήταν ότι η Ευρώπη «δεν στερείται αποταμιεύσεων», αλλά «στερείται των κατάλληλων μηχανισμών για να τις μετατρέψει σε παραγωγικές επενδύσεις». Στο πλαίσιο αυτό, χαιρέτισε την κατεύθυνση για ολοκλήρωση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων έως το τέλος του έτους, ενώ αναφέρθηκε σε εργαλεία όπως η τιτλοποίηση και το Ψηφιακό Ευρώ, αλλά και στην ιδέα ενός «Ευρωπαϊκού Χρηματιστηρίου» που θα μπορούσε να αυξήσει ρευστότητα και να μειώσει κόστος χρηματοδότησης για τις επιχειρήσεις.

Ενέργεια: «Το χρυσάφι του σήμερα» και το κόστος της Εποχής του Ηλεκτρισμού

Στην ίδια ενότητα, η Μέτσολα ανέδειξε την ενέργεια ως κεντρικό πεδίο ανταγωνιστικότητας, περιγράφοντάς την ως «το χρυσάφι του σήμερα». Προειδοποίησε ότι η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας προβλέπεται να αυξηθεί πολλαπλάσια ταχύτερα από τη συνολική ενεργειακή ζήτηση έως το 2030, ενώ έθεσε στο τραπέζι εκτιμήσεις για επενδυτικές ανάγκες άνω των 3 τρισ. ευρώ στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2035, ώστε να καλυφθούν ανάγκες που θα προκύψουν από την Τεχνητή Νοημοσύνη και την ηλεκτροδότηση.

Η πολιτική ανάγνωση της παρέμβασής της είναι ότι, χωρίς δίκτυα και παραγωγική ικανότητα, η Ευρώπη θα δυσκολευτεί να εγγυηθεί «αξιόπιστο εφοδιασμό» για τη βιομηχανία και «προσιτές τιμές» για τους πολίτες, άρα δεν θα μπορεί να κερδίσει το στοίχημα της ανταγωνιστικότητας.

Ελεύθερο εμπόριο: Ανοιχτοί, αλλά ποτέ αφελείς

Τέταρτο σημείο ήταν η εμπορική στρατηγική. Η Μέτσολα μίλησε υπέρ μιας φιλόδοξης ατζέντας ελεύθερου εμπορίου για κρίσιμες πρώτες ύλες, διαφοροποίηση αλυσίδων εφοδιασμού και δημιουργία θέσεων εργασίας. Έδωσε έμφαση στο ότι η «στρατηγική αυτονομία» δεν σημαίνει απομόνωση αλλά επιρροή, αποφεύγοντας τη ρητορική αυτάρκειας που μπορεί, όπως σημείωσε, να θέσει σε κίνδυνο βιομηχανίες εξαρτημένες από εξωτερικούς πόρους.

Στο ίδιο πλαίσιο, ανέδειξε την ανάγκη επίσπευσης συμφωνιών, υπογραμμίζοντας τη στάση «ανοιχτοί, αλλά ποτέ αφελείς», με κριτήριο την αμοιβαία εμπιστοσύνη και τον σεβασμό.

Το κρίσιμο ζητούμενο: Χρονοδιαγράμματα και παραδοτέα

Η παρέμβαση της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έκλεισε με ένα πολιτικό «τεστ αξιοπιστίας». Ζήτησε σαφή χρονοδιαγράμματα και συγκεκριμένα αποτελέσματα, σημειώνοντας ότι η σημερινή συζήτηση είναι άτυπη, αλλά οι αποφάσεις μεταφέρονται στον Μάρτιο. Το διακύβευμα, όπως το περιέγραψε, είναι να διατηρηθεί η δυναμική και να μην τεθεί σε κίνδυνο η αξιοπιστία της Ένωσης, σε μια συγκυρία όπου ο ανταγωνισμός για κεφάλαια, ενέργεια και βιομηχανική ισχύ έχει επιστρέψει στο επίκεντρο.

Διαβάστε επίσης; Λαγκάρντ: Ενίσχυση της ενιαίας αγοράς της ΕΕ ως απάντηση στην δασμολογική πολιτική του Τραμπ