O Εμανουέλ Μακρόν αναζητά τον 5ο πρωθυπουργό της Γαλλίας σε λιγότερο από δύο χρόνια. Τα φαβορί και τα πολιτικά ρίσκα

Μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης του Φρανσουά Μπαϊρού, που έχασε την ψήφο εμπιστοσύνης στην Εθνοσυνέλευση, ο Εμανουέλ Μακρόν καλείται να ορίσει τον πέμπτο πρωθυπουργό της χώρας σε λιγότερο από δύο χρόνια. Το πολιτικό σκηνικό παραμένει κατακερματισμένο, με την αριστερά, το κέντρο και την ακροδεξιά να διατηρούν ισχυρές αλλά όχι απόλυτες δυνάμεις, δημιουργώντας διαρκές αδιέξοδο στη νομοθέτηση και στον προϋπολογισμό.

Οι κεντρώοι «διάδοχοι» και το αδιέξοδο

Η πρώτη σκέψη για τον Μακρόν είναι η επιλογή ενός ακόμη κεντρώου πολιτικού, στη γραμμή του απερχόμενου Μπαϊρού. Ο υπουργός Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορνιού (39 ετών) και ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράλντ Νταρμανέν (42 ετών) θεωρούνται φαβορί, καθώς έχουν υπηρετήσει πιστά την προεδρία Μακρόν. Στο κάδρο και η υπουργός Εργασίας Κατρίν Βοτρίν. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει πως ένας ακόμη κεντρώος πρωθυπουργός δύσκολα θα αντέξει τις πιέσεις και τις διαιρέσεις της Εθνοσυνέλευσης.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η απουσία σταθερής πλειοψηφίας. Ακόμη κι αν διοριστεί νέος πρωθυπουργός, η απειλή μιας νέας πρότασης δυσπιστίας θα παραμένει συνεχώς παρούσα, καθώς οι ισορροπίες είναι εύθραυστες.

Η στροφή προς τα αριστερά και το ρίσκο με τη δεξιά

Μια δεύτερη επιλογή είναι να ανοίξει ο δρόμος προς τους Σοσιαλιστές. Ο νυν ηγέτης τους, Ολιβιέ Φωρ, έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποδεχθεί το αξίωμα. Μια τέτοια στροφή θα μπορούσε να εξασφαλίσει στήριξη από μετριοπαθείς δυνάμεις της αριστεράς, όμως θα προκαλούσε αντιδράσεις από τη δεξιά και ειδικά τους Ρεπουμπλικάνους, που διατηρούν 49 έδρες-κλειδί στην Εθνοσυνέλευση.

Ο επικεφαλής τους, Μπρουνό Ρεταϊγιό, έχει ήδη διαμηνύσει ότι δεν θα δεχθεί έναν σοσιαλιστή πρωθυπουργό. Έτσι, μια κίνηση του Μακρόν προς τα αριστερά μπορεί να οδηγήσει σε νέα κυβερνητική κρίση.

Οι «παλαιοί» και οι τεχνοκράτες στο τραπέζι

Ο Μακρόν εξετάζει και πιο «ασυνήθιστες» λύσεις. Ο πρώην πρωθυπουργός Μπερνάρ Καζνέβ (62 ετών) ή ο πολύπειρος Ζαν Ιβ Λεντριάν (78 ετών) θα μπορούσαν να προσφέρουν πολιτική σταθερότητα χωρίς ισχυρή κομματική ταυτότητα. Επίσης, ο νυν υπουργός Οικονομικών Ερίκ Λομπάρ και ο επικεφαλής του Ελεγκτικού Συνεδρίου Πιερ Μοσκοβισί θεωρούνται πιθανοί «συμβιβαστικοί» υποψήφιοι.

Μια πιο ριζοσπαστική λύση θα ήταν η επιλογή ενός καθαρά τεχνοκρατικού προσώπου. Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, έχει το κύρος και την εμπειρία να εγγυηθεί μια αυστηρή δημοσιονομική πολιτική. Όμως, ο διορισμός του θα αποτελούσε έμμεση παραδοχή αποτυχίας της πολιτικής στρατηγικής του Μακρόν, κάτι που ο Γάλλος πρόεδρος δύσκολα θα δεχθεί.

Ένας πρόεδρος σε σταυροδρόμι

Η επιλογή που θα κάνει ο Μακρόν δεν αφορά μόνο το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού, αλλά το ίδιο το μέλλον της Γαλλίας. Με τεράστιο δημόσιο χρέος, κοινωνικές πιέσεις και διαρκείς συγκρούσεις στην Εθνοσυνέλευση, η χώρα αναζητά σταθερότητα. Το αν ο Μακρόν θα επιλέξει την κεντρώα συνέχεια, την αριστερή στροφή, την παραδοσιακή δεξιά ή μια τεχνοκρατική λύση, θα κρίνει όχι μόνο τη δική του προεδρία αλλά και τη συνοχή της Γαλλικής Δημοκρατίας σε μια κρίσιμη στιγμή.