Τουρκολιβυκό Μνημόνιο: Που «χτυπάει» και γιατί προκαλεί στην Ανατολική Μεσόγειο

Σε μια κίνηση που ήδη προκαλεί έντονες αντιδράσεις, η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) υπέγραψε στην Κωνσταντινούπολη με την κρατική TPAO μνημόνιο συνεργασίας για τη διεξαγωγή γεωλογικών και γεωφυσικών σεισμικών ερευνών σε τέσσερις υπεράκτιες περιοχές. Αν και οι ακριβείς συντεταγμένες δεν έχουν ανακοινωθεί, διπλωματικές πηγές θέτουν υπό αμφισβήτηση αν βρίσκονται νότια της Κρήτης, μια περιοχή που ήδη τελεί υπό δημοπράτηση και στο επίκεντρο έντασης με την Ελλάδα.

Τι προβλέπει η συμφωνία: 10.000 χλμ σεισμικών σε 9 μήνες

Σύμφωνη με τις πληροφορίες του Reuters, το μνημόνιο προβλέπει:

• Διεξαγωγή δισδιάστατων σεισμικών ερευνών συνολικού μήκους περίπου 10.000 χλμ.

• Επεξεργασία και αξιοποίηση των δεδομένων, εντός ενός εννεαμήνου

• Επιβεβαίωση της υπογραφής από τον Masoud Suleiman της NOC και τον Ahmet Turkoglu της TPAO.

Την ίδια στιγμή, η TPAO εμφανίζεται ως αποφασιστική στην ανάληψη σεισμικών δραστηριοτήτων εκτός της Τουρκίας, έχοντας στο ενεργητικό της και άλλα διεθνή project.

Πολιτικές προεκτάσεις και αντιδράσεις – Ελλάδα σε επιφυλακή

Η συμφωνία αυτή φαίνεται πως επιχειρεί να δώσει πρακτικό περιεχόμενο στο αμφισβητούμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο καταγγέλλει η Ελλάδα ως «παράνομο».
Ελληνοτουρκική ένταση αναμένεται εντός ημερών, με την Αθήνα να έχει ήδη διαμαρτυρηθεί σε Διπλωματικό επίπεδο τόσο στην Τρίπολη όσο και στην Άγκυρα, επισημαίνοντας την πιθανή επικάλυψη με τις ελληνικές ζώνες δικαιοδοσίας.

Σε διπλωματικό επίπεδο, η Βουλή Λιβύης (ανατολική Βεγγάζη), ευθυγραμμισμένη με τον Χαφτάρ, συστήνει επιτροπές για να επανεξετάσουν το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Ποιες είναι οι ελληνικές κινήσεις;

Η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις με διπλό στόχο:

• Να υπενθυμίσει στον διεθνές και ευρωπαϊκό περίγυρο πως ο καθορισμός ΑΟΖ πρέπει να βασίζεται σε διεθνές δίκαιο (UNCLOS) και όχι μονομερείς κινήσεις .

• Να διασφαλίσει διατάξεις προστασίας σε έργα που προκηρύσσονται νότια της Κρήτης, τα οποία έχουν ήδη προσκληθεί σε διαγωνισμό, με την ενίσχυση του ενδιαφέροντος από μεγάλους διεθνείς παίκτες όπως η Chevron.

Η συμφωνία των κρατικών πετρελαϊκών φορέων Λιβύης-Τουρκίας αποτελεί κόκκινο συναγερμό για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Με δεδομένη την έλλειψη διαύγειας σχετικά με την ακριβή χωροθέτηση των τεσσάρων οικοπέδων, και χρονοδιάγραμμα σε εννέα μήνες, το ζήτημα αναδεικνύεται σε στρατηγική διακύβευση.

Η ελληνική κυβέρνηση καλείται να αντιδράσει, τόσο διπλωματικά όσο και τεχνικά, επιδιώκοντας την ενεργό συμμετοχή διεθνών οργανισμών και συμμάχων ώστε να προστατεύσει τα δικαιώματα του Αιγαίου και των γειτονικών χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο.