Σειρά συγχαρητηρίων, ακόμη και από τους μέχρι χθες ορκισμένους εχθρούς του, δέχεται ο νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι — μια νίκη που ήχησε σαν πολιτικός σεισμός μέχρι τον Λευκό Οίκο, καθώς ο 34χρονος Ινδο-Ουγκαντιανός σοσιαλιστής ενσαρκώνει σχεδόν όλα όσα αντιπαθεί ο Ντόναλτ Τραμπ: Ταξική ρητορική, φορολόγηση του πλούτου και σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Bloomberg προανήγγειλε το αποτέλεσμα με τίτλο:
«Η Νέα Υόρκη, η πρωτεύουσα του καπιταλισμού, ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον πρώτο σοσιαλιστή δήμαρχο».
Η New York Post έβγαλε πρωτοσέλιδο που θύμιζε περισσότερο πολιτικό σεισμό παρά εκλογικό αποτέλεσμα.
Προεκλογικά, ο Μαμντάνι —παιδί μεταναστών, γεννημένος στην Ουγκάντα από ινδική οικογένεια— υποσχέθηκε ένα πακέτο μέτρων που θα έκανε τον Μαρξ να χαμογελάσει: πάγωμα ενοικίων, δωρεάν μετακινήσεις με δημοτική συγκοινωνία, δωρεάν παιδική φροντίδα, κοινωνικά παντοπωλεία και έναν ενιαίο φόρο 2% στους εκατομμυριούχους της Νέας Υόρκης. Μια πρόταση που προκάλεσε πανικό στα κλιμάκια της Wall Street.
Πολλοί δισεκατομμυριούχοι —τους οποίους ο ίδιος θεωρεί «πλεόνασμα της κοινωνίας»— ενώθηκαν προεκλογικά εναντίον του, στηρίζοντας τον πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο. Μπιλ Άκμαν, Μάικ Μπλούμπεργκ, Τζο Γκέμπια (Airbnb) έριξαν εκατομμύρια για να τον εμποδίσουν, ενώ ο Ίλον Μασκ καλούσε από το X:
«Θυμηθείτε να ψηφίσετε! Μην αφήσετε τον… Μουντούμι ή όπως τον λένε να βγει δήμαρχος. Ψηφίστε Κουόμο!»
Όμως, ούτε όλοι στη Wall Street ήταν απέναντί του. Σύμφωνα με το Business Insider, οι εργαζόμενοι στα back office —όχι τα στελέχη, αλλά οι υπάλληλοι— στήριξαν μαζικά τους δημοκρατικούς σοσιαλιστές.
Οι δισεκατομμυριούχοι… στο ντιβάνι
Τζέιμι Ντίμον (JPMorgan)
Προσπαθώντας να κρατήσει ψυχραιμία, δήλωσε στο CNN:
«Δεν θα λάβω γρήγορες αποφάσεις για τη Νέα Υόρκη. Είναι νέος. Ίσως γίνει καλός. Ελπίζω να είναι ο καλός».
Ο Μαμντάνι του απάντησε στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου:
«Ανυπομονώ να συναντήσω τον Τζέιμι Ντίμον και κάθε έναν που επενδύει στη ζωτικότητα της πόλης».
Μπιλ Άκμαν (Pershing Square)
Ο άνθρωπος που δαπάνησε 1,75 εκατ. δολάρια για να εμποδίσει τη νίκη του Μαμντάνι, έγραψε μετά το αποτέλεσμα:
«Συγχαρητήρια για τη νίκη. Αν μπορώ να βοηθήσω τη Νέα Υόρκη, ενημερώστε με».
Και την επομένη εξήγησε ότι, παρ’ όλο που «ανησυχεί για τις ακούσιες συνέπειες των πολιτικών του», θα συνεργαστεί “για το καλό της πόλης”. Ο Μαμντάνι δεν έχασε ευκαιρία να τον ειρωνευτεί, υπενθυμίζοντας τα «tweets των 1000 λέξεων» του Άκμαν.
Κεν Γκρίφιν (Citadel)
Ίσως ο πιο καυστικός:
«Προσεύχομαι οι πολιτικές του Μαμντάνι να είναι διαφορετικές από τις υποσχέσεις του. Οι Νεοϋορκέζοι αξίζουν κάτι καλύτερο».
Από το ασφαλές καταφύγιο του Μαϊάμι, όπου μετέφερε την έδρα του, ο Γκρίφιν θύμισε:
«Δεν μπορείς να ζεις σε μια πόλη που κατακλύζεται από βίαιο έγκλημα και να νιώθεις περήφανος».
Άλεξ Σόρος
Από την άλλη πλευρά του φάσματος, ο Άλεξ Σόρος, επικεφαλής των Open Society Foundations, ανέβασε πανηγυρική ανάρτηση:
«Είμαι περήφανος που είμαι Νεοϋορκέζος! Το αμερικανικό όνειρο συνεχίζεται!»
«Ο άνθρωπος που τρόμαξε τον καπιταλισμό»
Μεταξύ των πρώτων εξαγγελιών του, ο Μαμντάνι παρουσίασε σχέδιο για την τριπλάσια παραγωγή κοινωνικών κατοικιών —200.000 νέες μονάδες με σταθερό ενοίκιο— και πάγωμα ενοικίων για ένα εκατομμύριο νοικοκυριά. Κόστος: 100 δισ. δολάρια μέσα σε δέκα χρόνια.
Ο Άντριου Γιανγκ, πιο μετριοπαθής φωνή, το έθεσε απλά:
«Ο Μαμντάνι είναι ειλικρινής, θετικός και όχι διεφθαρμένος. Το δύσκολο κομμάτι τώρα αρχίζει».
Η Νέα Υόρκη, η πόλη που ανέδειξε τους Ροκφέλερ και τους Γουόλ Στριτ, έχει πλέον για δήμαρχο έναν άνθρωπο που δηλώνει ότι «δεν πρέπει να υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι».
Κι αν η Wall Street ξύπνησε με πονοκέφαλο, ο Μαμντάνι χαμογελά — γνωρίζοντας ότι, τουλάχιστον για την ώρα, η «μητρόπολη του καπιταλισμού» ανήκει σε έναν σοσιαλιστή.
Μ.Η.Τ. 242183