Η ΕΚΤ καταγράφει μείωση των πληθωριστικών προσδοκιών στο 2,6% για τους επόμενους 12 μήνες. Σε φάση αναμονής τα επιτόκια

Αισιοδοξία για την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού καταγράφεται στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα προσδοκιών καταναλωτών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για τον Ιούνιο. Οι πληθωριστικές προσδοκίες για τους επόμενους 12 μήνες υποχώρησαν στο 2,6%, από 2,8% τον Μάιο, επιστρέφοντας στο επίπεδο όπου βρισκόταν ο δείκτης στις αρχές του 2025.

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα θετική για την ΕΚΤ, καθώς δείχνει ότι οι πολίτες αναμένουν πλέον σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα, μετά από δύο χρόνια έντονων πληθωριστικών πιέσεων, ενεργειακής κρίσης και γεωπολιτικών αναταράξεων.

Σταθερές οι μεσοπρόθεσμες προσδοκίες – Ελεγχόμενη η πορεία

Η ίδια έρευνα δείχνει πως:

• Οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό σε ορίζοντα τριετίας παραμένουν στο 2,4%,

• Ενώ οι πενταετείς εκτιμήσεις σταθεροποιούνται στο 2,1%.

Τα επίπεδα αυτά ερμηνεύονται από αναλυτές ως ένδειξη εμπιστοσύνης στο νομισματικό πλαίσιο της ΕΚΤ, καθώς πλησιάζουν σταδιακά τον στόχο του 2%, ο οποίος αποτελεί θεμέλιο της νομισματικής πολιτικής της Ευρωτράπεζας.

ΕΚΤ σε «παύση» – Τι σημαίνει για τα επιτόκια

Μετά από οκτώ διαδοχικές μειώσεις επιτοκίων σε έναν χρόνο, η ΕΚΤ κράτησε σταθερά τα επιτόκια στην τελευταία συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Η πρόεδρος Κριστίν Λαγκάρντ, μιλώντας μετά τη συνεδρίαση, δήλωσε πως η ΕΚΤ βρίσκεται σε φάση “επιφυλακτικής παρακολούθησης”, περιμένοντας νεότερα στοιχεία για να αξιολογηθεί η συνολική τάση.

Η ίδια επισήμανε ότι η ευρωπαϊκή οικονομία κινείται καλύτερα από τις αρχικές προβλέψεις, επιτρέποντας στην ΕΚΤ να επιδείξει σύνεση και ευελιξία, χωρίς να σπεύσει σε νέες παρεμβάσεις.

Επιφυλάξεις λόγω εμπορικών εντάσεων

Παρότι η υποχώρηση των πληθωριστικών προσδοκιών συνιστά θετική ένδειξη σταθερότητας, η ΕΚΤ παραμένει σε επαγρύπνηση απέναντι στις διεθνείς εξελίξεις. Οι κίνδυνοι για εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ–Κίνας ή νέες εντάσεις στο παγκόσμιο εμπόριο, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων, ειδικά στον τομέα της ενέργειας και των πρώτων υλών.

Η στρατηγική «υπομονής» της ΕΚΤ δίνει χώρο για προσεκτική προσαρμογή, αποφεύγοντας νομισματικά λάθη που θα μπορούσαν να φρενάρουν την ανάκαμψη ή να ενισχύσουν τις πληθωριστικές προσδοκίες.