Σε τροχιά παρέμβασης το οικονομικό επιτελείο, καθώς οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς εφορία και ΕΦΚΑ αυξάνονται, αποκαλύπτοντας τα όρια των υφιστάμενων ρυθμίσεων.
Την ώρα που το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται διαρκώς και οι υπάρχουσες ρυθμίσεις αποδεικνύονται ανεπαρκείς και μη ελκυστικές για τους οφειλέτες, η κυβέρνηση ενεργοποιεί νέο πακέτο μέτρων με στόχο την αποσυμπίεση της κατάστασης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η νέα ρύθμιση οφειλών σε έως 72 δόσεις, η οποία τίθεται σε εφαρμογή από τον Ιούνιο και αφορά χρέη που δημιουργήθηκαν έως τις 31 Οκτωβρίου 2023 και δεν έχουν ενταχθεί σε ενεργή ρύθμιση. Πρόκειται για τη συντριπτική πλειονότητα των οφειλών, καθώς πάνω από το 90% των ληξιπρόθεσμων χρεών προέρχεται από αυτή την περίοδο.
Η ρύθμιση δεν περιλαμβάνει «κούρεμα» οφειλής, αλλά προσφέρει μεγαλύτερη διάρκεια αποπληρωμής, με επιτόκιο 5,84% και ελάχιστη μηνιαία δόση τα 30 ευρώ, ακολουθώντας τη λογική των πάγιων ρυθμίσεων.
Διεύρυνση εξωδικαστικού μηχανισμού με χαμηλότερο όριο
Παράλληλα, επεκτείνεται η πρόσβαση στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, καθώς το όριο ένταξης μειώνεται από τις 10.000 ευρώ στις 5.000 ευρώ. Η αλλαγή αυτή εκτιμάται ότι ανοίγει τον δρόμο για περίπου 300.000 επιπλέον οφειλέτες.
Το βασικό πλεονέκτημα του μηχανισμού είναι η δυνατότητα προσαρμογής της ρύθμισης με βάση την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, ακόμη και με πρόβλεψη για μερική διαγραφή («κούρεμα») της οφειλής. Το επιτόκιο διαμορφώνεται περίπου στο 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης, καθιστώντας τον μηχανισμό πιο ευνοϊκό σε σχέση με άλλες επιλογές.
Άρση κατάσχεσης λογαριασμών με προϋποθέσεις
Το τρίτο μέτρο αφορά τη δυνατότητα άρσης κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών, υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης θα καταβάλει τουλάχιστον το 25% της βασικής οφειλής και θα ρυθμίσει το υπόλοιπο.
Η ρύθμιση αυτή αφορά έως και 1,5 εκατομμύριο δυνητικούς δικαιούχους, ωστόσο παρέχεται μόνο μία φορά, λειτουργώντας ως «δεύτερη ευκαιρία» για όσους έχουν δεσμευμένους λογαριασμούς.
Διαχωρισμός παλαιών και νέων οφειλών
Το οικονομικό επιτελείο ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει περιθώριο οριζόντιας αύξησης των δόσεων στις πάγιες ρυθμίσεις, καθώς ένα τέτοιο μέτρο θα είχε σημαντικό δημοσιονομικό κόστος, που εκτιμάται άνω των 2,5 δισ. ευρώ ετησίως, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα.
Ως εκ τούτου, διατηρείται ο βασικός διαχωρισμός:
Οι τρέχουσες οφειλές εξυπηρετούνται μέσω πάγιας ρύθμισης (έως 24 ή 48 δόσεις)
Τα παλαιά χρέη εντάσσονται στη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων
Ποια επιλογή συμφέρει τους οφειλέτες
Στην πράξη, οι τρεις διαθέσιμες λύσεις λειτουργούν εναλλακτικά και κάθε οφειλέτης καλείται να επιλέξει την πιο συμφέρουσα:
Ρύθμιση 72 δόσεων για παλαιά χρέη
Πάγια ρύθμιση για νέες οφειλές
Εξωδικαστικός μηχανισμός με δυνατότητα καλύτερων όρων και ενδεχόμενο «κουρέματος»
Με αυτό το μοντέλο, η κυβέρνηση επιχειρεί να κλείσει ο κύκλος των χρεών της κρίσης, χωρίς να δημιουργηθεί μια νέα γενιά ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Μ.Η.Τ. 242183