«Το όμορφο κτίριο δεν είναι από μόνο του όμορφο, καθώς συνομιλεί με το περιβάλλον του», ανέφερε ο Δημήτρης Ανδριόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου DIMAND, στο πλαίσιο του 11oυ Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, που πραγματοποιείται στους Δελφούς 22- 25 Απριλίου.
Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον ουρανοξύστη στο Ελληνικό ο κ. Ανδριόπουλος επισήμανε ότι το κτίριο «συνομιλεί» με την Ακρόπολη, αναδεικνύοντας τη σημασία της αρχιτεκτονικής ένταξης στο αστικό και ιστορικό περιβάλλον.
Σε συζήτηση που πραγματοποίησε με τον κ. Θεοφάνη Τάτση, Καθηγητή Φιλοσοφίας της Πληροφορίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, οι δύο συνομιλητές εστίασαν στα χαρακτηριστικά της ομορφιάς των κτιρίων και των πόλεων κάνοντας μία ανοιχτή, μέσα από μια φιλοσοφική προσέγγιση του θέματος.
Ο κ. Τάτσης τόνισε ότι η έννοια του ωραίου συνδέεται με το μέτρο του ανθρώπου και θα πρέπει να σέβεται το σώμα μας καθώς αυτό κινείται στον χώρο. Με αφορμή την Αθήνα, υποστήριξε ότι η συγκρότηση των πόλεων μετά την Οθωμανική περίοδο συνοδεύτηκε από το άγχος της αρχαίας κληρονομιάς, καθώς και από ένα αίσθημα «ενοχής» απέναντι στους προγόνους, λόγω της αδυναμίας πλήρους ανταπόκρισης στην εικόνα που είχε διαμορφωθεί από τους φιλέλληνες. «Εμείς αισθανόμασταν κάπως σαν το γιο που προσπαθεί να φτάσει τον πατέρα και τον παππού και δεν τα καταφέρνει. Μας αρέσει το όμορφο μόνο όταν αυτό μπορεί να εξαργυρωθεί».
Όπως ανέφερε ο κ. Τάτσης, στην αρχαία Ελλάδα κυριαρχούσε η φιλοσοφική αναζήτηση της σοφίας, της αλήθειας και του ωραίου, ενώ σήμερα, τα στοιχεία αυτά έχουν σε μεγάλο βαθμό χαθεί. Σήμερα, τα χάσαμε όλα αυτά. Διευκρίνισε δε, ότι δεν είναι δυνατόν να επιστρέψουμε στην αρχαία Ελλάδα αλλά ο ελληνικός τρόπος ζωής είναι διαφορετικός από τον αγγλοσαξονικό, από τον εμπειρικό τρόπο ζωής που οδηγεί τελικά σε αυτό το καπιταλιστικό μοντέλο που βλέπουμε τριγύρω. Και αυτό θα έπρεπε να ανταποκρίνεται και στην πολεοδομία μας και στα κτίριά μας και στην καθημερινότητά μας. Ο κ. Τάτσης επισήμανε την αδυναμία του Έλληνα να υπακούει σε κανόνες, και έκανε λόγο για την ανάγκη σεβασμού του δημόσιου χώρου.
Το ερώτημα σύμφωνα με τον κ. Τάτση είναι εάν σχεδιάζεται μία πόλη για ανθρώπους. Η απάντηση έχει να κάνει μάλλον με την κλίμακα: Σχεδιάζεται μια πόλη για να νιώθουν οι άνθρωποι όμορφα, για να νιώθουν ασφαλείς, για να νιώθουν χαρούμενοι, ή σχεδιάζεται μια πόλη για να μεγιστοποιηθεί η τροφοδοσία των καταστημάτων και η αύξηση του κέρδους. Αυτό έχει να κάνει με το ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, ανέφερε.
Απ΄ την πλευρά του ο κ. Ανδριόπουλος έθεσε ερωτήματα χρησιμοποιώντας παραδείγματα σύγχρονων πόλεων του κόσμου, αλλά και προσωπικές του εμπειρίες, όσον αφορά την καθημερινότητα, τον δημόσιο χώρο, τη χρήση ποδηλάτων, αλλά και τη χρήση της επαυξημένης πραγματικότητας. Όσον αφορά την Ελλάδα τόνισε ότι πολλές φορές μένοντας πίσω σε τομείς, μας δίνεται η ευκαιρία να φύγουμε μπροστά. Όπως έκανε γνωστό, μέσα από τις εμπειρίες του δημιουργήθηκε η ιδέα και η ανάγκη «τα παλιά κτίρια και εργοστάσια να τα εντάξουμε ξανά στην πόλη και να τους δίνουμε ζωή» .
Σύμφωνα με τον κ. Τάτση, η ομορφιά συνιστά μια οικονομικότερη μορφή κοινωνικής δικαιοσύνης, επισημαίνοντας ότι η αισθητική αναβάθμιση των πόλεων είναι προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας.
Μ.Η.Τ. 242183