Η εικόνα που επιχειρεί να εκπέμψει το Μέγαρο Μαξίμου περί αρραγούς κυβερνητικής συνοχής αρχίζει να εμφανίζει εμφανείς ρωγμές πίσω από τις κλειστές πόρτες της Νέας Δημοκρατίας. Και όσο η πολιτική πίεση μεγαλώνει, τόσο οι προσωπικές στρατηγικές, οι φιλοδοξίες και οι εσωκομματικές ισορροπίες βγαίνουν πιο επιθετικά στην επιφάνεια.
Η τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ μόνο διαδικαστική δεν ήταν. Αντιθέτως, εξελίχθηκε σε πεδίο υπόγειων μηνυμάτων, προσωπικών αιχμών και εσωτερικής γκρίνιας, με τον Νίκο Δένδια να βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο χωρίς καν να είναι παρών στην αίθουσα.
Η ατάκα του Άδωνι Γεωργιάδη περί στελεχών που «θα πάνε μέχρι και στη Σελήνη για να μη μιλήσουν» δεν θεωρήθηκε τυχαία από κανέναν στους γαλάζιους διαδρόμους. Πολύ περισσότερο όταν συνοδεύτηκε από το ακόμα πιο δηλητηριώδες σχόλιο ότι «κάποιοι πάνε εκεί που μας βρίζουν και δεν έρχονται εδώ». Για τους περισσότερους εντός της ΝΔ, ο αποδέκτης ήταν ξεκάθαρος: ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Και μπορεί ο Δένδιας να βρισκόταν στην Πορτογαλία για προγραμματισμένη επίσημη επίσκεψη, όμως το timing της απουσίας του έδωσε τροφή σε όλους όσοι εδώ και μήνες βλέπουν πίσω από τις κινήσεις του έναν ιδιότυπο πολιτικό αυτονομητισμό.
Η σιωπή που λέει περισσότερα από μια απάντηση
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στα «καρφιά» που εκτοξεύτηκαν, αλλά κυρίως στη στάση του ίδιου του Νίκου Δένδια. Ο υπουργός Άμυνας επέλεξε απόλυτη σιωπή. Καμία δημόσια απάντηση. Καμία διαρροή. Καμία διάθεση να σηκώσει το γάντι.
Όμως στη γαλάζια παράταξη γνωρίζουν καλά ότι ο Δένδιας λειτουργεί σχεδόν πάντα με θεσμική ψυχρότητα και πολιτική απόσταση. Και αυτή ακριβώς η στάση είναι που ενοχλεί αρκετούς εντός της κυβέρνησης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Άδωνις Γεωργιάδης αφήνει αιχμές εναντίον του. Το είχε κάνει στην υπόθεση των στρατιωτικών νοσοκομείων. Το είχε επαναλάβει με αφορμή τη διαγραφή Σαμαρά. Είχε αφήσει υπαινιγμούς ακόμη και για τη διαχείριση του τουρκολιβυκού μνημονίου όταν ο Δένδιας ήταν στο ΥΠΕΞ.
Το πρόβλημα, όμως, πλέον δεν είναι προσωπικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Στο εσωτερικό της ΝΔ υπάρχουν στελέχη που θεωρούν ότι ο υπουργός Άμυνας κρατά προσεκτικές αποστάσεις από τις δύσκολες μάχες της κυβέρνησης, αποφεύγοντας να «καεί» στην καθημερινή πολιτική φθορά. Την ώρα που άλλοι υπουργοί βγαίνουν καθημερινά στο πεδίο της σύγκρουσης, ο Δένδιας εμφανίζεται να κινείται σε πιο «προεδρικό» επίπεδο, με έμφαση στα εθνικά θέματα, στη γεωπολιτική και στη θεσμική εικόνα.
Και αυτό ακριβώς γεννά εκνευρισμό.
Γιατί αρκετοί στη ΝΔ βλέπουν πίσω από αυτή τη στρατηγική μια προσεκτική επένδυση για την επόμενη ημέρα της παράταξης.
Το Μαξίμου προσπαθεί να σβήσει τη φωτιά
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παύλος Μαρινάκης επιχείρησε άμεσα να κατεβάσει τους τόνους. Η αναφορά περί «ιδρώματος της φανέλας» και ανάγκης όλοι να βγαίνουν μπροστά μόνο αθώα δεν ήταν. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι στο εσωτερικό της κυβέρνησης υπάρχει ενόχληση για υπουργούς που περιορίζονται αποκλειστικά στο χαρτοφυλάκιό τους και δεν υπερασπίζονται συνολικά την κυβερνητική γραμμή.
Παράλληλα, όμως, έσπευσε να προστατεύσει τον Δένδια, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι μια ανοιχτή σύγκρουση με τον δημοφιλέστερο υπουργό της κυβέρνησης θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σοβαρό εσωκομματικό πονοκέφαλο.
Το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει ότι πίσω από αυτές τις δημόσιες αιχμές κρύβεται κάτι μεγαλύτερο: η αόρατη μάχη επιρροής στη μετα-Μητσοτάκη εποχή, ακόμη κι αν κανείς δεν το παραδέχεται δημόσια.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης εκπροσωπεί το μοντέλο της καθημερινής πολιτικής σύγκρουσης, της συνεχούς παρουσίας και της επιθετικής υπεράσπισης της κυβέρνησης. Ο Νίκος Δένδιας επενδύει στο προφίλ του θεσμικού, ψύχραιμου και διεθνούς πολιτικού παράγοντα.
Δύο τελείως διαφορετικές σχολές εξουσίας. Δύο διαφορετικά πολιτικά ακροατήρια. Και όσο πλησιάζει η στιγμή που η ΝΔ θα αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά το μέλλον της επόμενης δεκαετίας, τόσο αυτές οι διαφορές θα βγαίνουν πιο ωμά στην επιφάνεια.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα τελευταία «γαλάζια» επεισόδια δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε συγκυριακά. Και στη ΝΔ το γνωρίζουν πολύ καλά.
Μ.Η.Τ. 242183