Σάλος προκλήθηκε από την ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα σχετικά με το περιστατικό στη μαθητική παρέλαση της Λαμίας, όπου ένας μαθητής του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου Λυκείου Λαμίας σηκώθηκε από το αμαξίδιο του και, με τη βοήθεια συμμαθητή του, παρέλασε όρθιος μπροστά στους επισήμους. Η ανάρτηση της συγκέντρωνε εκατοντάδες σχόλια, καθώς η δημοσιογράφος αμφισβήτησε τη γενική αίσθηση «συγκίνησης» που συνόδευσε το γεγονός.
Η ίδια εξήγησε σε σχόλιό της ότι «ο μισαναπηρισμός δεν έγκειται στην πράξη αυτή καθεαυτή, αλλά στο γεγονός ότι και σε ΑμεΑ έχει περάσει η αντίληψη ότι όρθιος τιμάς την πατρίδα σου καλύτερα απ’ ό,τι καθιστός σε αμαξίδιο. Και γι’ αυτό ευθύνεται μια κοινωνία που λυσσαλέα πολεμάει την κουλτούρα της συμπερίληψης».
Στην τοποθέτησή της απάντησε και η «υπεύθυνη της παρέλασης στη Λαμία», η οποία ανέφερε πως το παιδί «είχε έντονη επιθυμία να περάσει στην παρέλαση και να περπατήσει». Σε σχόλιό της σημείωσε: «Απορώ πώς κάνετε κριτική, ενώ δεν γνωρίζετε το ίδιο το παιδί, τις ανάγκες του, τις επιθυμίες του, το πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνει. Σας πληροφορώ ως υπεύθυνη της παρέλασης ότι είχε έντονη επιθυμία το παιδί να περάσει στην παρέλαση αλλά και να περπατήσει. Εγώ ως γυμνάστρια οφείλω να σέβομαι τις επιθυμίες των μαθητών μου και τον τρόπο που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται».
Η ανάρτηση της κ. Ακρίτα προκάλεσε κύμα αντιδράσεων, με αρκετούς να την επικρίνουν και άλλους να στηρίζουν τη θέση της. Χαρακτηριστικά σχόλια κάτω από την ανάρτηση περιλάμβαναν απόψεις όπως:
«Το να θέλησε το ίδιο το παιδάκι να σηκωθεί και να ξεπεράσει τον εαυτό του δεν το σκεφτόμαστε; Πριν κάνουμε όλα αυτά τα αρνητικά σχόλια».
Ένας άλλος χρήστης με αναπηρία έγραψε: «Κυρία Έλενα, σαν αμέα που έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση θα σας ζητούσα να διαβάσετε την δική μου οπτική στον τοίχο μου. Εν ολίγοις, κανένα ΑμΕΑ δεν ενδιαφέρεται για το αν θα τιμήσει όρθιο ή καθιστό την πατρίδα του. Το να κάνει 5 βήματα, εκεί που το κάνουν οι άλλοι συμμαθητές του είναι άθλος, είναι μια ευκαιρία να βγουν από την μοναξιά της διαφορετικότητας μέσα στο Σχολικό Περιβάλλον».
Άλλο σχόλιο ανέφερε: «Όποιος δεν το έχει ζήσει δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι ένα τεράστιο χειροκρότημα για ένα τέτοιο παιδί που είναι καθηλωμένο. Δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι ένας συμμαθητής του να του πει, έλα πάμε, σε στηρίζω εγώ και προχωράμε. Δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι να του λένε οι φίλοι του προχώρα μπορείς. Έστω για 5 βήματα».
Ωστόσο, υπήρξαν και σχόλια που υποστήριζαν τη θέση της κ. Ακρίτα, όπως το εξής: «Πόσο “βαθιά” μέσα στο μυαλό του έχει ποτίσει η αίσθηση ότι είναι “ανάπηρος” ώστε να χρειαστεί να κάνει δημόσια μια παρέλαση “αρτιμελή”; Πόσο μισοαναπηρισμό μπορεί να χωρέσει το μυαλό ενός ανάπηρου παιδιού που καθημερινά παλεύει να ανταποκριθεί στην καθημερινότητα; Τραγικές εικόνες … όπου ο ανάπηρος, ο “κακομοίρης”, εκ του “θαύματος” ανασταίνεται και μπορεί να γίνει “φυσιολογικός” επειδή “πιστεύει” σε “ανώτερα” ιδανικά. Χιλιάδες οι χειροκροτητές και ακόμη χιλιάδες δυστυχώς οι ανάπηροι σε αυτή τη χώρα που πρέπει να απολογούνται καθημερινά για την αναπηρία τους. “Αφού αυτός μπορεί! γιατί όχι και εσύ;” Σάπια η κοινωνία μας!».
Στην ανάρτησή της, η Έλενα Ακρίτα τόνισε: «Με ρίγη εθνικής συνείδησης υποδέχτηκαν έντυπα και ιστοσελίδες το περιστατικό με ΑμεΑ μαθητή που σηκώθηκε από το αναπηρικό αμαξίδιο και περπάτησε υποβασταζόμενος στην παρέλαση. Ένα αποτρόπαιο δείγμα μισαναπηρισμού όπου ο “αρτιμελής” είναι ανώτερος από τον “ανάπηρο”. Γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι αλλά μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους. Ένα ΑμεΑ άτομο “υστερεί” σύμφωνα με τους άγραφους νόμους μιας ρατσιστικής, κακοποιητικής κοινωνίας.
Θα περιμένουμε την επόμενη χρονιά τους εναπομείναντες ανάπηρους πολέμου, τους ήρωες που παρελαύνουν με αμαξίδια, να σηκωθούν και να περπατήσουν.
Ο ρατσισμός κρύβεται στις λεπτομέρειες. Εδώ, σε μια πράξη που αποθεώνεται για όλους τους λάθος λόγους.
Τους τραγικά λάθος λόγους».
Μ.Η.Τ. 242183