Από τη Γαλλία ως το Κάνσας και το Μάλι, ξεκινούν γεωτρήσεις λευκού υδρογόνου, με επενδύσεις κολοσσών όπως η BP, η Koloma και η Gazprom

Μια αθόρυβη, αλλά έντονη κούρσα εξελίσσεται διεθνώς για την ανακάλυψη και αξιοποίηση μιας φυσικής πηγής ενέργειας με τεράστιες προοπτικές: του λευκού υδρογόνου. Πρόκειται για υδρογόνο που παράγεται φυσικά στο υπέδαφος και δεν απαιτεί ενεργοβόρες ή ρυπογόνες διαδικασίες για την παραγωγή του – γεγονός που το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό εν μέσω πράσινης μετάβασης.

Η αφετηρία για το παγκόσμιο ενδιαφέρον ήταν η ανακάλυψη φυσικού υδρογόνου στο Μάλι το 2012, σε μια γεώτρηση που είχε γίνει δεκαετίες νωρίτερα. Το λευκό υδρογόνο προκύπτει από χημικές αντιδράσεις ανάμεσα στο νερό και ορυκτά πλούσια σε σίδηρο, βαθιά κάτω από την επιφάνεια της γης. Το σημαντικότερο; Ανανεώνεται συνεχώς, με μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Παγκόσμια γεωτρητικά σχέδια και κολοσσοί στο παιχνίδι

Αν και η κατανόηση της έκτασης των αποθεμάτων είναι ακόμη περιορισμένη, ερευνητικά έργα «ξεπηδούν» σε Ευρώπη, Αφρική και Αμερική. Στις ΗΠΑ, στον Καναδά και τη Γαλλία καταγράφονται τα πρώτα αποτελέσματα, με επενδυτές να στοιχηματίζουν ότι το λευκό υδρογόνο μπορεί να γίνει ο επόμενος ενεργειακός «θησαυρός».

Μεταξύ των επενδυτών που στοιχηματίζουν δυναμικά είναι οι Rio Tinto, Fortescue, Gazprom, BP, αλλά και κορυφαία τεχνολογικά ονόματα όπως ο Μπιλ Γκέιτς και ο Τζεφ Μπέζος, που στήριξαν την αμερικανική νεοφυή Koloma με πάνω από 400 εκατ. δολάρια.

Η Koloma ισχυρίζεται ότι εντόπισε σημαντικές συγκεντρώσεις φυσικού υδρογόνου στο Κάνσας, ωστόσο η εμπορική αξιοποίησή του παραμένει πρόκληση. Παράλληλα, στη Γαλλία, κοιτάσματα στη Λωρραίνη και τη Μοζέλα εκτιμάται ότι περιέχουν έως 92 εκατομμύρια τόνους υδρογόνου, με αξία που φτάνει τα 92 δισ. δολάρια.

Προοπτικές, εμπόδια και το «καμπανάκι» της ρύθμισης

Η ελπίδα είναι μεγάλη, αλλά οι αβεβαιότητες παραμένουν. Οι ειδικοί μιλούν για έλλειψη σαφούς κανονιστικού πλαισίου, δυσκολίες στον εντοπισμό κοιτασμάτων και στην εξαγωγή τους με ασφάλεια.

Ο καθηγητής Michael Webber του Πανεπιστημίου του Τέξας τονίζει ότι «η Γη έχει πολλές περιοχές όπου οι κατάλληλες συνθήκες για φυσική παραγωγή υδρογόνου συνυπάρχουν» και πως «η παραγωγή αυτή είναι πιθανότατα πολύ καθαρότερη από την ηλεκτρόλυση ή την αναμόρφωση μεθανίου».

Από την άλλη, ο Minh Khoi Le της Rystad Energy μιλά για μια πρώιμη φάση με λίγες ενεργές γεωτρήσεις και ακόμη περισσότερες υποθέσεις. Ο ίδιος παρομοιάζει την παγκόσμια κινητοποίηση με έναν νέο «πυρετό του λευκού χρυσού».

Το ζητούμενο τώρα είναι η ανάπτυξη τεχνολογιών εξόρυξης, η μεταφορά του υδρογόνου με ασφάλεια και η κατασκευή υποδομών που θα επιτρέψουν τη μετάβαση από την έρευνα στην εμπορική παραγωγή.

Διαβάστε επίσης: Ενέργεια Υδρογόνου: Εταιρείες ενέργειας – επενδύουν όλο και περισσότερο στο «λευκό» υδρογόνο