ΕΛΣΤΑΤ: 2,8 εκατομμύρια Έλληνες στο όριο της φτώχειας

Ο δείκτης κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα κατέγραψε σημαντική αύξηση το 2025, επηρεάζοντας πλέον το 27,5% του πληθυσμού, ή περίπου 2.797.000 άτομα, με βάση τα εισοδήματα του 2024.

Σύμφωνα με την Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης της ΕΛΣΤΑΤ, η αύξηση κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το προηγούμενο έτος αποδίδεται κυρίως στην ενίσχυση της υλικής και κοινωνικής στέρησης, η οποία ανήλθε στο 14,9%.

Οικονομικά Όρια Φτώχειας 2025

Για το 2025, τα όρια φτώχειας στην Ελλάδα διαμορφώνονται ως εξής:

Μονοπρόσωπο νοικοκυριό: 7.020 ευρώ ετησίως

Οικογένεια δύο ενηλίκων με δύο παιδιά κάτω των 14 ετών: 14.742 ευρώ ετησίως

Το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών εκτιμάται στα 21.724 ευρώ, ενώ το μέσο ατομικό εισόδημα ανήλθε σε 13.381 ευρώ, αυξημένο κατά 8% συγκριτικά με το 2024. Η εργασία παραμένει η κύρια πηγή εισοδήματος (71,7%), ακολουθούμενη από τις συντάξεις (23%).

Παιδική Φτώχεια και Ευάλωτες Ομάδες

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αναδεικνύουν τα παιδιά ως την πιο ευάλωτη ομάδα:

Ο κίνδυνος φτώχειας για ανηλίκους έως 17 ετών αυξήθηκε στο 29,6% (από 27,9% το 2024).

Μονογονεϊκές οικογένειες: 36,1% των νοικοκυριών με έναν ενήλικα και τουλάχιστον ένα παιδί βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας.

Ενοικιαστές: Κίνδυνος φτώχειας 30,6%.

Χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης: 29,9% για απόφοιτους πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, έναντι μόλις 7,1% για αποφοίτους τριτοβάθμιας.

Ο Ρόλος των Κοινωνικών Μεταβιβάσεων

Οι συντάξεις και τα κοινωνικά επιδόματα λειτουργούν ως βασικός μηχανισμός συγκράτησης της φτώχειας:

Χωρίς κοινωνικές μεταβιβάσεις, ο δείκτης φτώχειας θα έφτανε το 43,9%.

Οι συντάξεις μειώνουν τον κίνδυνο φτώχειας κατά 20,7 ποσοστιαίες μονάδες.

Τα κοινωνικά επιδόματα (Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, στέγασης, θέρμανσης κ.λπ.) συμβάλλουν σε περαιτέρω μείωση κατά 3,6 μονάδες.

Γεωγραφική Κατανομή της Φτώχειας

Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός εμφανίζουν σημαντικές γεωγραφικές ανισότητες:

Καλύτερη εικόνα: Αττική, νησιά Αιγαίου, Κρήτη (χαμηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο).

Περιοχές υψηλού κινδύνου: Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα.

Η Ελλάδα το 2025 αντιμετωπίζει αυξημένους δείκτες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, με ιδιαίτερη επιβάρυνση των παιδιών, των μονογονεϊκών νοικοκυριών και των νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα ή περιορισμένη εκπαίδευση, παρά την υποστήριξη των κοινωνικών μεταβιβάσεων.