Μόλις το 2023 η Ελλάδα δημιούργησε το νομοθετικό πλαίσιο διάσωσης στη θάλασσα δίνοντας τη δυνατότητα στην ιδιωτική πρωτοβουλία να επενδύει σε ναυαγοσωστικά σκάφη όταν άλλες χώρες της Ε.Ε. είναι κρατική μέριμνα.
Η Ελληνική Ένωση Πλοιοκτητών Ρυμουλκών Ναυαγοσωστικών και Αντιρρυπαντικών πλοίων περιγράφει τις θαλάσσιες υπηρεσίες από τη δική της ματιά η οποία είναι αρκετά απαισιόδοξη διότι το κράτος νομίζει ότι δεν θα τους χρειαστεί.
Η Ένωση έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν διέθετε, μέχρι πριν την εφαρμογή του π.δ. 65/2023, ούτε ένα ναυαγοσωστικό πλοίο με αποτέλεσμα να υπάρχουν αρκετά ναυάγια λόγω της ύπαρξής τους και/ή της εμπλοκής άλλων τύπων πλοίων (αλιευτικά, ρυμουλκά λιμένος κλπ.) στις επιχειρήσεις επιθαλάσσιας αρωγής.
Για παράδειγμα, σήμερα καλείται το ελληνικό Κράτος να δαπανήσει περίπου 1 δις. ευρώ για την ανέλκυση του ναυαγίου του Sea Diamond από τις ακτές της Σαντορίνης ενώ εάν υπήρχε ένα σύγχρονο ναυαγοσωστικό πλοίο, σε κάποιο στρατηγικό σημείο του Αιγαίου Πελάγους, θα μπορούσε να το είχε διασώσει ρυμουλκώντας το σε αβαθή νερά προκειμένου να αποφευχθεί η βύθιση του.
Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, με εξαίρεση την Ελλάδα, έχουν αντιληφθεί εδώ και πολύ καιρό το συγκεκριμένο κενό και, γι΄ αυτό το λόγο, εκμισθώνουν ναυαγοσωστικά πλοία που παραμένουν σε στρατηγικά σημεία προκειμένου να αποφευχθούν σοβαρές συνέπειες
από ναυτικά ατυχήματα. Για παράδειγμα, η Γερμανία έχει στις ακτές της συνολικά έξι ναυαγοσωστικά πλοία που χρηματοδοτούνται πλήρως από την γερμανική κυβέρνηση. Σημειώνεται ότι τα ευρωπαϊκά κράτη εφαρμόζουν αυτή την πρακτική, μολονότι διαθέτουν πολλά και σύγχρονα ρυμουλκά πλοία στα λιμάνια τους.
Η Ελλάδα θα ωφεληθεί υπέρμετρα εφόσον ακολουθήσει και εφαρμόσει το μοντέλο άλλων ευρωπαϊκών Κρατών από την δημιουργία δικτύου ναυαγοσωστικών πλοίων που θα καλύπτουν με επάρκεια και ασφάλεια τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο. Τούτο προφανώς θα εξυπηρετήσει και εθνικούς σκοπούς σε κρίσιμους τομείς (έρευνα και διάσωση, επιθαλάσσια αρωγή), ιδίως στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους.
Μ.Η.Τ. 242183