Εν μέσω γεωπολιτικής έντασης ο ΥΠΕΝ αναδεικνύει τον σταθεροποιητικό ρόλο της Ελλάδας, επιμένοντας σε κοινή ενεργειακή πολιτική στην ΕΕ

Σε μια στιγμή που η γεωπολιτική ένταση κορυφώνεται στη Μέση Ανατολή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να προχωρούν σε στρατηγικά πλήγματα κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, η Αθήνα διατυπώνει καθαρό στίγμα. Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, σε παρέμβασή του στη Δημόσια Τηλεόραση, χαρακτήρισε την εξέλιξη «καθοριστική καμπή», δίνοντας έμφαση στον ρόλο της Ελλάδας ως δύναμης σταθερότητας σε ένα εύφλεκτο γεωπολιτικό περιβάλλον.

«Ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην περιοχή. Η χώρα μας, με ισχυρή κυβέρνηση, μέλος της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και φέτος και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είναι παράγοντας σταθερότητας», τόνισε ο υπουργός. Στο επιτελείο του κ. Παπασταύρου συμμετέχουν στενοί τεχνοκράτες σύμβουλοι με ειδίκευση στα ενεργειακά, τις διεθνείς επενδύσεις και τη νομική τεκμηρίωση θαλάσσιων οριοθετήσεων, ενώ βρίσκεται σε σταθερή συνεννόηση με το ΥΠΕΞ και το Μαξίμου.

«Ενεργειακά θωρακισμένοι – αλλά σε έναν ασταθή κόσμο»

Ο Υπουργός υπογράμμισε ότι η Ελλάδα διαθέτει διαφοροποιημένο ενεργειακό μείγμα, επαρκείς εισροές LNG, αγωγούς εναλλακτικής κατεύθυνσης και ισχυρά αποθέματα, γεγονός που την καθιστά ανθεκτική σε πιθανές διαταραχές τροφοδοσίας. Ωστόσο, όπως επισήμανε, «καμία χώρα δεν είναι απομονωμένη από το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα. Η Ελλάδα είναι επαρκής, αλλά η παγκόσμια αστάθεια δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο».

Η δήλωση αυτή αποκτά βαρύτητα την ώρα που οι αγορές «τιμολογούν» το ενδεχόμενο εκτόξευσης των τιμών πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια ανά βαρέλι, σε περίπτωση σύγκρουσης διαρκείας και διακοπής διέλευσης μέσω του Ορμούζ.

Το «άκυρο» της Λιβύης… διαψεύδεται από τη Λιβύη

Ο κ. Παπασταύρου δεν παρέλειψε να απαντήσει με αιχμηρό τρόπο στις πρόσφατες αντιδράσεις της Λιβύης σχετικά με τις ελληνικές παραχωρήσεις υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης. Όπως ανέφερε, η αντίδραση της κυβέρνησης της Τρίπολης είναι προσχηματική και αυτοαναιρείται στην πράξη:

«Αν κοιτάξετε τον επίσημο διαγωνισμό της Λιβύης, τα οικόπεδα 10, 14 και 15 “πατάνε” ακριβώς στη μέση γραμμή, το ίδιο σημείο που βρίσκονται και οι δικές μας παραχωρήσεις. Δηλαδή, ο Οργανισμός Πετρελαίου της Λιβύης αποδέχεται σιωπηρά τη μέση γραμμή, την οποία προβλέπει το διεθνές δίκαιο όταν δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης».

Με άλλα λόγια, ενώ το λιβυκό ΥΠΕΞ εκφράζει επίσημη διαφωνία, η ενεργειακή πρακτική της ίδιας της χώρας αποκαθιστά την νομική πραγματικότητα: χωρίς την αποδοχή της μέσης γραμμής, καμία διεθνής εταιρεία δεν θα επένδυε.

Η Ευρώπη της ενεργειακής ανισότητας: Ώρα για δράση

Με φόντο την ανησυχία για νέα ενεργειακή κρίση, ο Υπουργός μετέφερε την ελληνική τοποθέτηση στο πρόσφατο Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας της ΕΕ στο Λουξεμβούργο. Ο πυρήνας του μηνύματος είναι η ανάγκη για ενιαία στρατηγική και όχι για 27 εθνικές πολιτικές.

«Υπάρχει ένας τείχος στον ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη. Βόρεια Ευρώπη και Νοτιοανατολική κινούνται σε δύο ταχύτητες. Οι τιμές στη δική μας περιοχή Ελλάδα-Ουγγαρία-Ρουμανία-Βουλγαρία είναι σταθερά υπερδιπλάσιες. Αυτό δεν είναι μόνο άδικο, είναι και αντιπαραγωγικό».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρωτοβουλία για σύσταση ειδικής Ομάδας Κρούσης (Task Force) που θα μελετήσει τον τρόπο τιμολόγησης ενέργειας σε επίπεδο ΕΕ ελήφθη με επιστολή του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Πρόεδρο της Κομισιόν τον Ιανουάριο. Μέχρι το τέλος Ιουνίου αναμένεται η πρώτη της συνεδρίαση.

«Η ομάδα αυτή πρέπει να κάνει πραγματική δουλειά, όχι θεωρία. Αν δεν υπάρξει ευρωπαϊκή συντονισμένη απάντηση, κινδυνεύουμε να ξαναζήσουμε το ενεργειακό σοκ του 2022», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Υπουργός.

Με το βλέμμα στη Μέση Ανατολή και την στρατηγική σταθερότητα

Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Σταύρος Παπασταύρου επανήλθε στο μήνυμα για την ανάγκη ενιαίας δράσης: «Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, είναι η ώρα η Ευρώπη να αντιληφθεί ότι δεν έχει την πολυτέλεια των 27 διαφορετικών στρατηγικών στον τομέα της ενέργειας. Η στρατηγική ασφάλεια είναι πλέον υπόθεση συλλογική».

Η δήλωση αυτή, μέσα σε ένα τοπίο που αλλάζει δραματικά, αποτυπώνει και τον κρίσιμο ρόλο της Ελλάδας ως σταυροδρόμι ενεργειακής ροής και εταίρου-εγγυητή για την ενεργειακή ισορροπία της περιοχής.

Διαβάστε επίσης: «Θωρακισμένη η Ελλάδα»: Πώς ομόλογα, τράπεζες και ΧΑ αντέχουν στη γεωπολιτική καταιγίδα