Παπασταύρου στους Financial Times: «Δεν θα χρηματοδοτούμε τον επιτιθέμενο» – Η στρατηγική της Αθήνας για το φυσικό αέριο
Ως νότια πύλη της Ευρώπης για εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου αναδεικνύει την Ελλάδα δημοσίευμα των Financial Times, υπογραμμίζοντας ότι η Αθήνα επιχειρεί να τοποθετηθεί στρατηγικά ενόψει της πλήρους απαγόρευσης του ρωσικού φυσικού αερίου έως το 2027. Σύμφωνα με το άρθρο, η γεωγραφική θέση της χώρας, σε συνδυασμό με την επέκταση της δυναμικότητας LNG, τις αναβαθμίσεις υποδομών και τους στενούς δεσμούς με τις ΗΠΑ, μπορεί να της εξασφαλίσουν κεντρικό ρόλο στη νέα ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ευρώπης. Η μετάβαση έχει ήδη ξεκινήσει, καθώς η ΕΕ μειώνει δραστικά την εξάρτησή της από τη Μόσχα.
Πριν από την εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η Ρωσία κάλυπτε περίπου το 40% των ευρωπαϊκών εισαγωγών φυσικού αερίου. Μέχρι το 2024, το ποσοστό αυτό είχε υποχωρήσει σε περίπου 11%, με μεγάλο μέρος του κενού να καλύπτεται από αμερικανικό LNG, το οποίο πλέον αντιπροσωπεύει σχεδόν το 60% των εισαγωγών LNG της ΕΕ.
Greece eyes central role in Europe’s post-Russia gas market https://t.co/zomvcNo9AV
— FT Energy (@ftenergy) February 22, 2026
Παπασταύρου: «Η αποσύνδεση δεν θα συμβεί από μόνη της»
Στο δημοσίευμα φιλοξενούνται δηλώσεις του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, ο οποίος τονίζει ότι «δεν πρόκειται πλέον να χρηματοδοτούμε τον επιτιθέμενο» και ότι απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες για τη σταδιακή κατάργηση των ρωσικών ορυκτών καυσίμων.
Ο υπουργός επισημαίνει ότι αυτό που ξεκίνησε ως έκτακτη προμήθεια LNG από τις ΗΠΑ μετά το 2022 έχει εξελιχθεί σε μια μακροπρόθεσμη αναδιάταξη των ενεργειακών πηγών της ΕΕ. «Η αμερικανική ενέργεια έχει μετατραπεί σε δομικό πυλώνα της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της Ευρώπης», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Το δημοσίευμα συνδέει τη στάση αυτή με την επιδίωξη στενότερων σχέσεων Αθήνας-Ουάσιγκτον, παρουσιάζοντας την ενέργεια ως γέφυρα διατλαντικής συνεργασίας σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Βρυξελλών.
Ρεβυθούσα και κάθετος διάδρομος
Στο επίκεντρο της ελληνικής στρατηγικής βρίσκεται ο τερματικός σταθμός LNG στη Ρεβυθούσα, δυτικά της Αθήνας. Εκεί, σύμφωνα με τους FT, εκφορτώνονται αμερικανικά φορτία LNG που επαναεριοποιούνται και κατευθύνονται προς τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη μέσω του λεγόμενου «κάθετου διαδρόμου».
Ο vertical corridor, που δημιουργήθηκε μετά το 2022 από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, επιτρέπει τη ροή φυσικού αερίου από νότο προς βορρά. Η αναστροφή της κατεύθυνσης των ροών, που επί δεκαετίες κινούνταν από βορρά προς νότο, συνιστά δομική αλλαγή στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής.
Η Βουλγαρία, μάλιστα, επενδύει περίπου 400 εκατ. ευρώ για την άρση σημείων συμφόρησης έως το 2027, ώστε να ενισχυθεί η μεταφορική ικανότητα του διαδρόμου.
TAP, IGB και υποδομές διασύνδεσης
Η ελληνική προετοιμασία, όπως επισημαίνεται, είχε ξεκινήσει πριν από το 2022. Ο αγωγός Trans Adriatic Pipeline, που ολοκληρώθηκε το 2020 και συνδέει τα ελληνοτουρκικά σύνορα με την Ιταλία μέσω Αλβανίας και Αδριατικής, αποτέλεσε κρίσιμο βήμα διαφοροποίησης.
Παράλληλα, η Αθήνα ολοκλήρωσε τον διασυνδετήριο αγωγό Ελλάδας–Βουλγαρίας και ενίσχυσε τη δυναμικότητα του συστήματος με νέους σταθμούς συμπίεσης στη βόρεια Ελλάδα, αυξάνοντας την ευελιξία και τη διασυνδεσιμότητα του δικτύου.
Το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν ξέσπασε η ενεργειακή κρίση, η Ελλάδα βρέθηκε σε ισχυρότερη θέση σε σχέση με άλλες χώρες της περιοχής.
Ναυτιλία και ρωσικό πετρέλαιο
Το δημοσίευμα δεν παραλείπει να αναφερθεί και στον ρόλο της ελληνόκτητης ναυτιλίας. Παρά τη μείωση των εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου στην ΕΕ, ελληνικά δεξαμενόπλοια συνέχισαν να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο προς τρίτες αγορές, ιδιαίτερα όταν οι τιμές στα ρωσικά λιμάνια ήταν εντός του πλαφόν που είχαν επιβάλει οι σύμμαχοι της Ουκρανίας.
Η διπλή αυτή εικόνα, από τη μία ενεργειακή απεξάρτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο και από την άλλη διατήρηση εμπορικών ροών μέσω της ναυτιλίας, αποτυπώνει τη σύνθετη ισορροπία συμφερόντων που χαρακτηρίζει τη μεταβατική περίοδο.
Στοίχημα γεωοικονομικής αναβάθμισης
Η φιλοδοξία της Αθήνας να εξελιχθεί σε βασικό σημείο εισόδου για το αμερικανικό LNG δεν αφορά μόνο την ενεργειακή επάρκεια. Συνδέεται με μια ευρύτερη γεωοικονομική στρατηγική, που επιδιώκει να τοποθετήσει την Ελλάδα ως κόμβο μεταξύ Ανατολικής Μεσογείου, Βαλκανίων και Κεντρικής Ευρώπης.
Με το 2027 να αποτελεί ορόσημο για την πλήρη απαγόρευση του ρωσικού φυσικού αερίου, η μάχη για τον νέο χάρτη προμηθειών έχει ήδη ξεκινήσει. Και όπως προκύπτει από το δημοσίευμα των Financial Times, η Ελλάδα δεν επιδιώκει απλώς να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, αλλά να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν.
Διαβάστε επίσης; Παπασταύρου: Από τις υπογραφές στις γεωτρήσεις – Το σχέδιο κυριαρχίας έως το 2032
Μ.Η.Τ. 242183