Πούτιν: Έφυγε από το Πεκίνο χωρίς πρόοδο για τον αγωγό Power of Siberia 2

Στον «πάγο» η συμφωνία Ρωσίας – Κίνας για τον κομβικό αγωγό φυσικού αερίου – Αγκάθια οι τιμές και οι ποσότητες

Χωρίς ουσιαστική πρόοδο στο στρατηγικής σημασίας σχέδιο του αγωγού φυσικού αερίου Power of Siberia 2 ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του Βλαντίμιρ Πούτιν στο Πεκίνο, παρά τις υψηλές προσδοκίες της Μόσχας για μια συμφωνία που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις ενεργειακές ισορροπίες μεταξύ Ρωσίας και Κίνας.

Παρότι οι δύο πλευρές υπέγραψαν περίπου 20 συμφωνίες σε τομείς όπως το εμπόριο και η τεχνολογία, το ζήτημα του νέου αγωγού φυσικού αερίου παρέμεινε χωρίς απτό αποτέλεσμα. Η πολυαναμενόμενη πρόοδος που επιδίωκε το Κρεμλίνο δεν αποτυπώθηκε ούτε στις κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών, καθώς οι διαπραγματεύσεις εξακολουθούν να σκοντάφτουν σε κρίσιμα εμπορικά και τεχνικά ζητήματα.

Παρά τις δημόσιες αναφορές περί «κατανόησης» και σύγκλισης σε βασικούς άξονες του έργου, οι διαφωνίες σχετικά με την τιμολόγηση του φυσικού αερίου, τους όγκους προμήθειας και την ευελιξία των ποσοτήτων παραμένουν ανοιχτές. Εκπρόσωπος του Κρεμλίνου παραδέχθηκε ότι δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, ενώ οι τεχνικές και οικονομικές λεπτομέρειες συνεχίζουν να αποτελούν αντικείμενο δύσκολων διαπραγματεύσεων.

Γιατί το Power of Siberia 2 είναι κρίσιμο για τη Ρωσία

Το έργο θεωρείται κομβικής σημασίας για τη ρωσική οικονομία και τη στρατηγική της Gazprom, καθώς θα μπορούσε να υπερδιπλασιάσει τις εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου προς την Κίνα και να περιορίσει τις τεράστιες απώλειες που υπέστη η Μόσχα από τη συρρίκνωση της ευρωπαϊκής αγοράς μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις δυτικές κυρώσεις.

Ο σχεδιασμός προβλέπει τη μεταφορά έως και 50 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως από τα κοιτάσματα της δυτικής Σιβηρίας προς την Κίνα, μέσω αγωγού που θα διέρχεται από τη Μογγολία.

Η Ρωσία επιδιώκει να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμες συμβάσεις και σταθερά έσοδα σε μια περίοδο αυξημένων οικονομικών πιέσεων. Ωστόσο, η Κίνα εμφανίζεται ιδιαίτερα προσεκτική, αποφεύγοντας να εξαρτηθεί υπερβολικά από έναν μόνο ενεργειακό προμηθευτή, ακόμη κι αν η Ρωσία έχει εξελιχθεί σε βασικό ενεργειακό εταίρο του Πεκίνου.

Το ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί της Κίνας

Η στάση του Πεκίνου αναδεικνύει και τη μεταβαλλόμενη ισορροπία ισχύος στις σχέσεις των δύο χωρών. Η Gazprom έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι τιμές πώλησης φυσικού αερίου προς την Κίνα ενδέχεται να διαμορφωθούν σε επίπεδα χαμηλότερα από εκείνα που εξακολουθούν να πληρώνουν οι εναπομείναντες ευρωπαϊκοί πελάτες, γεγονός που υπογραμμίζει το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα της κινεζικής πλευράς.

Παράλληλα, το Πεκίνο συνεχίζει να επιδιώκει διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών του, επενδύοντας τόσο σε υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) όσο και σε άλλους προμηθευτές, ώστε να διατηρήσει στρατηγική ευελιξία και να αποφύγει μακροχρόνιες δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις επιλογές του στο μέλλον.

Οι εκκρεμότητες παραμένουν

Παρά την εντατικοποίηση των συνομιλιών τους τελευταίους μήνες και τις επανειλημμένες δηλώσεις περί προόδου, δεν έχει επιτευχθεί οριστική εμπορική συμφωνία για το Power of Siberia 2. Η κινεζική πλευρά αποφεύγει μέχρι στιγμής να επιβεβαιώσει επισήμως ότι έχει υπάρξει τελική συμφωνία, ένδειξη ότι τα βασικά ζητήματα παραμένουν άλυτα.

Το έργο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία σε μια περίοδο αυξημένης παγκόσμιας ενεργειακής αβεβαιότητας, με τη Ρωσία να αναζητά επειγόντως νέες αγορές για το φυσικό της αέριο και την Κίνα να επιδιώκει ενίσχυση της ενεργειακής της ασφάλειας χωρίς να περιορίσει την ανεξαρτησία των στρατηγικών της επιλογών.

Παρά την απουσία προόδου κατά την επίσκεψη Πούτιν στο Πεκίνο, η Μόσχα δεν εγκαταλείπει το σχέδιο. Η Ρωσία συνεχίζει να στοχεύει σε σημαντική αύξηση των εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Ασία μέσα στην επόμενη δεκαετία, με ένα δίκτυο αγωγών που δυνητικά θα μπορούσε να μεταφέρει πάνω από 100 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως.

Προς το παρόν, ωστόσο, το Power of Siberia 2 παραμένει ένα έργο με τεράστια γεωπολιτική βαρύτητα αλλά χωρίς τελική εμπορική συμφωνία, αποτυπώνοντας τόσο την αλληλεξάρτηση όσο και τα όρια της στρατηγικής σχέσης μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου.