Η στεγαστική κρίση έχει λάβει σημαντικές διαστάσεις σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα τελευταία χρόνια.
Προς την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, η Ειδική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Στεγαστική Κρίση (HOUS) ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα τις τελικές συστάσεις της για «αξιοπρεπή, βιώσιμη και οικονομικά προσιτή στέγαση στην ΕΕ».
Μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων,, η πρόεδρος της Ειδικής Επιτροπής, Ιταλίδα ευρωβουλευτής, Ιρένε Τινιάλι, τόνισε ότι «υπάρχει ανάγκη ενίσχυσης των επενδύσεων στην κοινωνική κατοικία και της καινοτομίας στον κατασκευαστικό τομέα», προσθέτοντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται τα επόμενα χρόνια να αυξήσει σημαντικά την προσφορά κατοικιών, σε ένα περιβάλλον υψηλού κόστους κατασκευής και έλλειψης εργατικού δυναμικού».
Μεταξύ των συστάσεων προβλέπεται η εισαγωγή φορολογικών συστημάτων βασισμένων σε κίνητρα για την υποστήριξη νοικοκυριών χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, η άρση φορολογικών εμποδίων για τους αγοραστές πρώτης κατοικίας και η διευκόλυνση των μακροχρόνιων μισθώσεων.
Επιπλέον, εξετάζεται ο καλύτερος συντονισμός της υπάρχουσας χρηματοδότησης και η ανακατανομή αχρησιμοποίητων πόρων του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ώστε να στηριχθεί η κατασκευή και ανακαίνιση κοινωνικών, δημόσιων, συνεταιριστικών και οικονομικά προσιτών κατοικιών.
Η κ. Τινιάλι ανέφερε ότι «προετοιμάζεται επενδυτική πλατφόρμα με στόχο την κινητοποίηση κεφαλαίων, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών πόρων, για τη στήριξη στεγαστικών έργων» και τόνισε ότι «τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία θα πρέπει να οργανωθούν καλύτερα, να απλοποιηθούν και, όπου είναι δυνατόν, να ενισχυθούν με πρόσθετους πόρους, ώστε να διευκολυνθούν τα κράτη-μέλη στην ανάπτυξη νέων έργων και την κατασκευή κατοικιών».
Κατά την παρουσίαση των προτάσεων της Ειδικής Επιτροπής, είχε επισημανθεί η ανάγκη ανάπτυξης καινοτόμων και βιώσιμων προϊόντων, η ενίσχυση της ενιαίας αγοράς πρώτων υλών και η συμπερίληψη ελάχιστων απαιτήσεων προέλευσης «Made in EU» για τα εξαρτήματα σε συγχρηματοδοτούμενα έργα.
Η κ. Τινιάλι επικεντρώθηκε επίσης στον εκσυγχρονισμό των μεθόδων δόμησης: «Ο τρόπος κατασκευής κατοικιών παραμένει σε μεγάλο βαθμό ίδιος εδώ και δεκαετίες, ενώ υπάρχουν πλέον δυνατότητες για νέες, πιο βιώσιμες και οικονομικότερες τεχνικές, όπως η προκατασκευή τμημάτων εκτός εργοταξίου και η συναρμολόγησή τους επι τόπου, μειώνοντας το κόστος και τον χρόνο υλοποίησης».
Για την Ελλάδα, σημείωσε ότι «η προσφορά κατοικιών έχει μείνει πίσω σε σχέση με τη ζήτηση, οι τιμές και τα ενοίκια έχουν αυξηθεί σημαντικά και η έλλειψη κοινωνικής κατοικίας δυσχεραίνει τη διαχείριση του προβλήματος».
Η στεγαστική κρίση συνδέεται, σύμφωνα με την ίδια, και με την ανταγωνιστικότητα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς «σε ορισμένες πόλεις οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να προσελκύσουν εργαζόμενους λόγω υψηλού κόστους διαβίωσης». Τόνισε την ανάγκη για στοχευμένες πολιτικές στήριξης των μεσαίων εισοδημάτων και των νέων, καθώς και ρυθμιστικές παρεμβάσεις σε περιοχές όπου η τουριστική αξιοποίηση ακινήτων περιορίζει τη διαθεσιμότητα κατοικιών.
Παράλληλα, μίλησε για μοντέλα συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και για «συνεταιριστικά σχήματα κατοικίας», τα οποία μπορούν να προσφέρουν προσιτές λύσεις, αναφέροντας ως παράδειγμα τη Βιέννη, όπου συνεταιρισμοί συνεργάζονται με τον ιδιωτικό τομέα για τη δημιουργία κατοικιών με χαμηλότερα ενοίκια.
Τέλος, αναφέρθηκε στην ενεργειακή αναβάθμιση του παλαιού κτιριακού αποθέματος, επισημαίνοντας ότι στο επόμενο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο προβλέπονται πόροι για τη στήριξη ενεργειακής αναβάθμισης. Όπως είπε, «τα κράτη-μέλη θα πρέπει να καταρτίσουν σχέδια στήριξης για την ανακαίνιση κατοικιών, συνδυάζοντας ενδεχομένως την ενεργειακή αναβάθμιση με κοινωνικά κριτήρια, ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης χωρίς να αυξηθεί περαιτέρω το κόστος στέγασης για τα νοικοκυριά».
