«Τάγματα εφόδου» και ρατσιστική ιδεολογία: Η εισαγγελική αποδόμηση της Χρυσής Αυγής – Συνεχίζεται η αγόρευση

Συνεχίζεται στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων η εισαγγελική αγόρευση στη δίκη της Χρυσής Αυγής, με την Εισαγγελέα της Έδρας Κυριακή Στεφανάτου να προχωρά σε μια εκτενή και αιχμηρή αποδόμηση της οργάνωσης, σκιαγραφώντας μια εγκληματική δομή που είχε ως θεμέλιο το φυλετικό μίσος και τη συστηματική άσκηση βίας.

Στην αγόρευσή της, η εισαγγελική λειτουργός τόνισε ότι η Χρυσή Αυγή αξιοποίησε τους θεσμούς της Δημοκρατίας όχι για να υπηρετήσει το πολίτευμα, αλλά για να καλύψει και να διευκολύνει την εγκληματική της δράση. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, πίσω από τον κοινοβουλευτικό μανδύα αναπτύχθηκε μια οργάνωση που αντιμετώπιζε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες ως «εχθρούς» και «υπάνθρωπους», με τη ρητορική στελεχών της να αποτυπώνει απροκάλυπτα την ιδεολογία του μίσους.

Η κ. Στεφανάτου παρέθεσε δηλώσεις και δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών της Χρυσής Αυγής για μετανάστες, στις οποίες γινόταν λόγος για «κατσαρίδες» που πρέπει να «καθαριστούν», επισημαίνοντας ότι αυτή η γλώσσα δεν ήταν απλώς ρητορική υπερβολή, αλλά λειτουργούσε ως ιδεολογική νομιμοποίηση της βίας.

Κοινό μοτίβο βίας και συγκάλυψης

Σύμφωνα με την εισαγγελική αγόρευση, όλες οι επιθέσεις της Χρυσής Αυγής ακολουθούσαν συγκεκριμένο modus operandi. Οι ενέργειες ήταν προσχεδιασμένες, οι δράστες κινούνταν συντεταγμένα, επέλεγαν σαφείς στόχους και δήλωναν ανοιχτά την πολιτική τους ταυτότητα. Όπως τόνισε η εισαγγελέας, επρόκειτο για τάγματα εφόδου που δεν δρούσαν αυτόνομα, αλλά στο πλαίσιο μιας οργανωμένης και ιεραρχημένης δομής.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην επίθεση κατά των Αιγύπτιων αλιεργατών στο Ικόνιο Περάματος τον Ιούνιο του 2012. Η κ. Στεφανάτου υπογράμμισε ότι η επιβίωση του θύματος, Αμπουζίντ Εμπάραγκ, οφείλεται αποκλειστικά στην τύχη και στη σωματική του αντοχή, στοιχείο που –όπως είπε– καταδεικνύει την ανθρωποκτόνο πρόθεση των δραστών.

Παρά τις μαρτυρίες και τις αναγνωρίσεις, οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους, ακολουθώντας, σύμφωνα με την εισαγγελέα, μια πάγια τακτική άρνησης και στρεψοδικίας. «Η άρνηση δεν ήταν προσωπική επιλογή, αλλά οργανωμένη σύσταση προς τα μέλη», ανέφερε, σημειώνοντας ότι αυτή η στάση συνέβαλε στη μακρόχρονη διάρκεια της δίκης.

Επιβράβευση της βίας και ρόλος της ηγεσίας

Η εισαγγελική λειτουργός στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο η ηγεσία της Χρυσής Αυγής όχι μόνο δεν αποδοκίμαζε τις βίαιες ενέργειες, αλλά αντίθετα επιβράβευε τους πρωταγωνιστές τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σύμφωνα με την αγόρευση, αποτελεί ο Αναστάσιος Πανταζής, ο οποίος μετά την επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες ανέλαβε ανώτερο ρόλο στην οργάνωση και συμμετείχε και σε άλλες επιθέσεις, όπως εκείνη κατά αφισοκολλητών του ΠΑΜΕ.

Η εξέλιξη αυτή, όπως σημείωσε η εισαγγελέας, αποδεικνύει ότι οι επιθέσεις είχαν την πλήρη έγκριση της ηγεσίας και λειτουργούσαν ως μηχανισμός ανέλιξης εντός της οργάνωσης. «Όσο λιγότερες αναστολές έχεις, τόσο ανεβαίνεις στην ιεραρχία», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας αυτή τη λογική με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τη δράση του Γιώργου Ρουπακιά.

Αναφορά έγινε και στη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν τον Ιανουάριο του 2013, με την εισαγγελέα να απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί τυχαίου επεισοδίου, επισημαίνοντας ότι το κίνητρο ήταν ξεκάθαρα ρατσιστικό και ενταγμένο στη συνολική δράση της εγκληματικής οργάνωσης.

Η αγόρευση της Εισαγγελέως συνεχίζεται, με το δικαστήριο να εξετάζει πλέον το σύνολο των στοιχείων που συνθέτουν, όπως υποστηρίζεται από την εισαγγελική αρχή, την εικόνα μιας οργανωμένης εγκληματικής δομής με ιδεολογικό πυρήνα το φυλετικό μίσος.

Διαβάστε επίσης: Στο Πενταμελές Εφετείο η συνέχεια της εισαγγελικής πρότασης για τη Χρυσή Αυγή