Στην Βουλή η κρίσιμη ψηφοφορία για την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών – Πυρά αντιπολίτευσης για «θολό» πλαίσιο
Σε κλίμα έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο για την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, μια πρωτοβουλία που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως ιστορική τομή για την καλλιτεχνική εκπαίδευση, αλλά η αντιπολίτευση αντιμετωπίζει με έντονη καχυποψία.
Η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας Αγγελική Δεληκάρη χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «εμβληματικό», επισημαίνοντας ότι για πρώτη φορά δημιουργείται ανώτατη δομή για τις παραστατικές τέχνες, η οποία θα συνδέεται θεσμικά με κρατικούς πολιτιστικούς φορείς και θα ενισχύει τη συνέχεια σπουδών και επαγγελματικής εξέλιξης.
Στο ίδιο πλαίσιο, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι αποσαφηνίζεται το καθεστώς των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, ενισχύεται η διαφάνεια και δημιουργούνται «ακαδημαϊκοί διάδρομοι» προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ εντάσσονται και ρυθμίσεις για το Διεθνές Απολυτήριο σε δημόσια λύκεια.
Αντιπολίτευση: «Μεταρρύθμιση χωρίς σχέδιο και με πολλά κενά»
Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η εικόνα που παρουσιάστηκε ήταν σαφώς διαφορετική, με κοινό παρονομαστή την αμφισβήτηση της πληρότητας και της στόχευσης του νομοσχεδίου.
Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Στέφανος Παραστατίδης αναγνώρισε ότι η ίδρυση ανώτατης καλλιτεχνικής εκπαίδευσης αποτελεί διαχρονικό αίτημα, ωστόσο έκανε λόγο για «νομοθέτηση χωρίς σχέδιο και συναίνεση», τονίζοντας ότι κρίσιμα ζητήματα μεταφέρονται εκτός κοινοβουλευτικού ελέγχου μέσω εξουσιοδοτικών διατάξεων.
Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η τοποθέτηση της Κατερίνα Νοτοπούλου, η οποία κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «υποβαθμίζει την καλλιτεχνική παιδεία» και αγνοεί τόσο τις κινητοποιήσεις των καλλιτεχνών όσο και αποφάσεις του ΣτΕ.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ιωάννης Δελής έκανε λόγο για «πανεπιστήμιο για λίγους», καταγγέλλοντας εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, ενώ η Σία Αναγνωστοπούλου μίλησε για «θολό και μίζερο τοπίο» χωρίς ουσιαστική διαβούλευση.
Αντίστοιχα, η Σοφία Χάιδω Ασημακοπούλου υποστήριξε ότι το εγχείρημα στερείται σαφούς ακαδημαϊκής βάσης και οργανωτικής επάρκειας, ενώ ο Ανδρέας Βορύλλας έθεσε ζητήματα διαφάνειας και αξιοκρατίας στις διαδικασίες εισαγωγής και αξιολόγησης.
Πλεύση Ελευθερίας: «Θετικά βήματα με ανοιχτές παγίδες»
Ιδιαίτερη ήταν η στάση της Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία αναγνώρισε σημαντικά θετικά στοιχεία του νομοσχεδίου, κυρίως την αναγνώριση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης ως διακριτής κατηγορίας («Κ.Ε.») και τη θεσμική ενίσχυση των τίτλων σπουδών.
Η ίδια ωστόσο προειδοποίησε για τον κίνδυνο οι νέες διατάξεις να εξελιχθούν σε πεδίο αδιαφάνειας ή πελατειακών πρακτικών, καλώντας το υπουργείο να προχωρήσει σε βελτιώσεις και να διασφαλίσει αξιοκρατικά κριτήρια.
Παράλληλα, η ειδική αγορήτρια Έλλη Ρούσσου υπογράμμισε ότι, παρά τη θετική κατεύθυνση, το νέο σχήμα ενδέχεται να περιορίσει την πρόσβαση, αφήνοντας εκτός μεγάλο μέρος των ενδιαφερομένων.
Το μεγάλο στοίχημα: Πρόσβαση, ποιότητα και επαγγελματικά δικαιώματα
Πίσω από τη σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση, αναδεικνύεται ένα βαθύτερο ζήτημα: αν η νέα Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών θα αποτελέσει πραγματικό μοχλό αναβάθμισης της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης ή ένα περιορισμένο σχήμα με ανοιχτές εκκρεμότητες.
Το ερώτημα της ισότιμης πρόσβασης, της διασφάλισης επαγγελματικών δικαιωμάτων και της σύνδεσης με την αγορά εργασίας παραμένει στο επίκεντρο, ενώ η τελική μορφή των εφαρμοστικών διατάξεων θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία της μεταρρύθμισης.
Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή ψηφοφορία δεν αφορά μόνο μια νέα σχολή, αλλά τη συνολική κατεύθυνση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σε μια περίοδο όπου η πολιτιστική πολιτική επανέρχεται δυναμικά στο δημόσιο διάλογο.
Μ.Η.Τ. 242183