Ο Κωστής Χατζηδάκης ζητά απομάκρυνση από την τοξικότητα και τον διχασμό, με το βλέμμα σε νέα μέτρα στήριξης
Με μια παρέμβαση που επιχείρησε να ενώσει το πολιτικό με το οικονομικό μήνυμα της κυβέρνησης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης έθεσε ως κεντρικό ζητούμενο την απομάκρυνση από την τοξικότητα και τον διχασμό, επιμένοντας ότι η χώρα έχει πληρώσει ακριβά τόσο τον λαϊκισμό όσο και τον φανατισμό. Στη συνέντευξή του στο ΕΡΤnews υποστήριξε ότι η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμιτή και αναγκαία, αλλά δεν πρέπει να μετατρέπεται σε κλίμα εχθροπάθειας, προσωπικής στοχοποίησης και ακρότητας, καλώντας συνολικά το πολιτικό σύστημα να κινηθεί με «πιο σύγχρονο, πιο ευρωπαϊκό και πιο πατριωτικό τρόπο».
Η τοποθέτηση αυτή δεν ήταν μια γενική ηθικοπολιτική παρατήρηση. Ήρθε σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής έντασης, με ανοιχτά μέτωπα τόσο στην οικονομία όσο και στο πεδίο της θεσμικής αντιπαράθεσης. Ο Χατζηδάκης έστειλε σαφές μήνυμα κατά των σεναρίων πρόωρων εκλογών, λέγοντας ότι η κυβέρνηση έχει μπροστά της κρίσιμες πρωτοβουλίες που πρέπει να προχωρήσουν, από τη διαχείριση της τρέχουσας κρίσης και τη συνταγματική αναθεώρηση έως τον Κώδικα Αυτοδιοίκησης, τη μεταφορά των πολεοδομιών στο Κτηματολόγιο και το εθνικό απολυτήριο. Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, η οποία, όπως ανέφερε, αποτελεί μείζονα προτεραιότητα ώστε η χώρα να μη χάσει ευρωπαϊκούς πόρους. Η Κομισιόν έχει ήδη εγκρίνει νέα εκταμίευση 1,17 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό που έχει λάβει η χώρα σε πάνω από 24,6 δισ. ευρώ, κάτι που δείχνει το μέγεθος του διακυβεύματος για την τελική φάση υλοποίησης του προγράμματος.
Το πολιτικό σήμα είναι ξεκάθαρο: η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη θεσμικής σταθερότητας σε ένα περιβάλλον όπου η αντιπαράθεση οξύνεται. Ταυτόχρονα, όμως, η έμφαση στη «σοβαρότητα» δεν απευθύνεται μόνο προς τα έδρανα της αντιπολίτευσης. Απευθύνεται και προς μια κοινωνία που ακούει διαρκώς για κρίσεις, παρεμβάσεις, ενισχύσεις και εξαγγελίες και περιμένει να δει αν πίσω από τα λόγια υπάρχει πράγματι δημοσιονομική αντοχή.
Τα περιθώρια για νέα μέτρα και η γραμμή «στήριξη χωρίς δημοσιονομικές εκτροπές»
Στο οικονομικό σκέλος της παρέμβασής του, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επιχείρησε να ισορροπήσει ανάμεσα στην κοινωνική πίεση και στη δημοσιονομική προσοχή. Όπως είπε, σύντομα αναμένονται από τη Eurostat τα στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2025, τα οποία θα επιτρέψουν πιο καθαρή εικόνα για το τι μπορεί να γίνει το 2026 και ποιος δημοσιονομικός χώρος θα υπάρχει για πρόσθετες παρεμβάσεις το 2027. Η κατεύθυνση που περιέγραψε δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών: η κυβέρνηση θα συνεχίσει να κινείται σε στοχευμένα και προσωρινού χαρακτήρα μέτρα, αποφεύγοντας, όπως τόνισε, «πολιτικές σαπουνόφουσκες».
Η γραμμή αυτή συνδέεται άμεσα με τη συνολική ευρωπαϊκή συγκυρία. Η εαρινή πρόβλεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025 κάνει λόγο για μέτρια ανάπτυξη στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη, με το περιβάλλον να παραμένει επιβαρυμένο από αβεβαιότητα, εμπορικές εντάσεις και δημοσιονομικούς περιορισμούς. Παράλληλα, η Κομισιόν καταγράφει ότι το 2026 η γενική κυβερνητική ανισορροπία στην Ε.Ε. θα παραμείνει αυξημένη και ότι οι χώρες συνεχίζουν να κινούνται σε πλαίσιο προσοχής, χωρίς μεγάλες αποκλίσεις από τη λογική της πειθαρχίας. Μέσα σε αυτό το τοπίο, η κυβέρνηση επιλέγει να παρουσιάσει τη δημοσιονομική σταθερότητα ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε παρέμβαση και όχι ως εμπόδιο σε αυτήν.
Εκεί ακριβώς εντάσσεται και η φράση του Χατζηδάκη ότι «τα πρωτογενή πλεονάσματα τρώγονται». Με αυτή τη διατύπωση προσπάθησε να δώσει πολιτική απάντηση σε όσους θεωρούν ότι η έμφαση στα δημόσια οικονομικά είναι μια άσκηση λογιστικής αποκομμένη από την κοινωνία. Η κυβερνητική θέση είναι ότι μόνο αν υπάρχει νοικοκυριό στα δημόσια οικονομικά μπορεί η χώρα να στηρίζει τους πολίτες χωρίς να διακινδυνεύει τη συνολική οικονομική της αξιοπιστία. Το μήνυμα είναι σκόπιμα διπλό: από τη μία αναγνώριση της πίεσης που προκαλούν η αύξηση της τιμής των καυσίμων και οι συνέπειες της κρίσης, από την άλλη κατηγορηματική απόρριψη κάθε λογικής γενικευμένων παροχών που θα έδιναν, κατά την κυβέρνηση, σήμα επιστροφής στον λαϊκισμό.
ΟΠΕΚΕΠΕ, άρση ασυλίας και το δύσκολο στοίχημα της πολιτικής αποφόρτισης
Στο τρίτο μέτωπο, εκείνο της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Χατζηδάκης επιχείρησε να χαμηλώσει τους τόνους χωρίς να υποτιμήσει τη βαρύτητα του ζητήματος. Υπενθύμισε ότι η ψήφος στη Βουλή είναι κατά συνείδηση, σημείωσε ότι από το 2019 ισχύει η αυτόματη άρση ασυλίας για αδικήματα που δεν συνδέονται με τα βουλευτικά καθήκοντα και τόνισε ότι οι εμπλεκόμενοι βουλευτές έχουν ζητήσει οι ίδιοι να αρθεί η ασυλία τους ώστε να δώσουν εξηγήσεις.
Τελικά, η παρέμβαση Χατζηδάκη περιγράψει μια κυβέρνηση που θέλει να εμφανίζεται ταυτόχρονα θεσμικά ψύχραιμη, πολιτικά μετρημένη και οικονομικά προσεκτική. Η κοινωνία πιέζει για στήριξη, η αντιπολίτευση οξύνει την κριτική της, η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ συντηρεί πολιτική ένταση και η ευρωπαϊκή οικονομική συγκυρία δεν αφήνει άπλετο χώρο για κινήσεις εντυπωσιασμού. Σε αυτό το περιβάλλον, η φράση «μακριά από την τοξικότητα και τον διχασμό» δεν είναι απλώς προτροπή ύφους. Είναι προσπάθεια πολιτικής άμυνας και ταυτόχρονα επιχείρηση να διατηρηθεί το αφήγημα της σταθερότητας σε μια στιγμή που η πίεση πυκνώνει.
Διαβάστε επίσης: Χατζηδάκης για ΟΠΕΚΕΠΕ: «Αμφιβάλλω αν θα κριθούν όλες οι περιπτώσεις αρνητικά από τη Δικαιοσύνη»
Μ.Η.Τ. 242183