Η πρόεδρος που δεν την ήθελε κανείς και η θλιβερή εικόνα του ΗΣΑΠ

♦◊♦ Καλησπέρα

♦◊♦ Τέλος στο σήριαλ της βασικής υποψηφιότητας του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά την ανακοίνωση του Κώστα Τασούλα. Ο νυν Πρόεδρος της Βουλής αναμένεται να είναι ο επόμενος ΠτΔ με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, του Αντώνη Σαμαρά, του Μάριου Σαλμά, ενδεχομένως των Σπαρτιατών, κάποιων ανεξάρτητων και ερωτηματικό είναι πώς θα κινηθεί η Νίκη του Νατσιού.

♦◊♦ Αυτό που δεν συζητιέται ιδιαίτερα είναι πως κανένας δεν ήθελε την Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Αυτό που κατάφερε η Πρόεδρος μετά από μία πενταετία, δεν νομίζω να έχει συμβεί ξανά στο παρελθόν. Η Κυβέρνηση δεν ανανέωσε τη θητεία της – μάλιστα υπήρχαν αρκετές φωνές στο εσωτερικό που σχεδόν… απαιτούσαν να μην συμβεί κάτι τέτοιο.

♦◊♦ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάρισαν από νωρίς πως δεν είχαν πρόθεση και διάθεση να την στηρίξουν εκ νέου. Το ίδιο και η Νέα Αριστερά που επέλεξε να κατεβάσει δική της πρόταση πρώτη απ’ όλα τα κόμματα. Το ΚΚΕ δεν αποδέχεται τη διαδικασία με τη μορφή που γίνεται τώρα. Ελληνική Λύση, Νίκη και Σπαρτιάτες θα προτιμούσαν να τους κοπεί το χέρι. Η Πλεύση Ελευθερίας ονειρευόταν για το συγκεκριμένο αξίωμα τον πατέρα της προέδρου.

♦◊♦ Στις 22 Ιανουαρίου του 2020, η Κατερίνα Σακελλαρόπουλου γινόταν η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Δημοκρατίας με 261 ψήφους, 33 «παρών» και 6 απουσίες. Σχεδόν πέντε χρόνια μετά, με την ανθρωπογεωγραφία της Βουλής να έχει αλλάξει λίγο, σε καμία περίπτωση στον βασικό της κορμό, κανένας δεν ήθελε ανανέωση της θητείας της Σακελλαροπούλου. Θλιβερό.

♦◊♦ Τόσο θλιβερό που ταίριαζε με τη χθεσινή της εικόνα.

♦◊♦ Η Κ. Σακελλαροπούλου, ως ένιωθε και όφειλε, βγήκε δημόσια και ευχαρίστησε τον πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη που της έδειξε, κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό της θητείας της. Η εικόνα που έστειλε στη δήλωσή της, η οποία προφανώς και ήταν μαγνητοσκοπημένη, ήταν το λιγότερο αποκαρδιωτική. Τόσοι άνθρωποι είναι γύρω της και φροντίζουν για την εικόνα της. Δεν βρέθηκε κάποιος να της πει πως αυτό που εκπέμπει επικοινωνιακά ήταν θλιβερό; Εκτός κι αν ήταν το καλύτερο σε σχέση με όσα απορρίφθηκαν. Αλλά και πάλι. Γιατί δεν το έγραφαν μέχρι να βγει όπως αρμόζει στην περίσταση;

♦◊♦ Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα μείνει στην Ιστορία ως την πρώτη γυναίκα Πρόεδρος τη Δημοκρατίας που δεν ήθελε κανείς να ανανεώσει τη θητεία της.

♦◊♦ Και από το θλιβερό περιβάλλον του Προεδρικού Μεγάρου, θα σας πάω στη θλιβερή εικόνα των ΜΜΜ.

♦◊♦ Επειδή η ζωή των πολιτών δεν θα αλλάξει με την ψήφιση του Κώστα Τασούλα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή με τη φυγή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, πάμε σε ένα μείζον καθημερινό θέμα: την χρήση και λειτουργία των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Εκεί που χρειάζεται να γίνουν μεγάλα βήματα και ριζικές αλλαγές. Αν κυκλοφορείς συνεχώς έξω – και δεν παίρνεις το μετρό μια φορά το μήνα, η κατάσταση είναι απογοητευτική.

♦◊♦ Ό,τι και να υποστηρίξει το υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, είτε διά στόματος Χρήστου Σταϊκούρα, είτε μέσω του Νίκου Ταχιάου ή του Βασίλη Οικονόμου, τα πράγματα δεν είναι καλά. Αγαπητοί υπουργοί, ακούστε ένα περιστατικό που συνέβη τη Δευτέρα και μου μετέφερε συνεργάτης. Άξιο αναφοράς είναι πως το βίωσε ο ίδιος. Δεν του το είπε κάποιος που το άκουσε από άλλον. Δεν είναι χαλασμένο τηλέφωνο, δεν είναι προϊόν ράδιο αρβύλας.

♦◊♦ Το απόγευμα της Δευτέρας, λοιπόν, είχαμε ένα δυσάρεστο συμβάν με έναν συνάνθρωπο μας να πέφτει στις ράγες του ΗΣΑΠ στο σταθμό του Αγίου Ελευθερίου. Βάσει πρωτοκόλλου, έκλεισαν οι σταθμοί (έξι στον αριθμό) και ο αρμόδιος εισαγγελέας προχώρησε, ως όφειλε, στην έρευνα των συνθηκών του συμβάντος. Ως εδώ, το κράτος λειτούργησε. Πάμε να δούμε τι ακολούθησε.

♦◊♦ Ένα ολόκληρο τρένο, με το μεγαλύτερο μέρος του να έχει πληρώσει εισιτήριο, άδειασε στον σταθμό της Νέας Ιωνίας. Μαζί τους και ο δικός μου άνθρωπος που εκείνη την ημέρα λόγω βροχής επέλεξε να μην μετακινηθεί με το αυτοκίνητό του. Ταξί δεν μπορούσε να βρει ούτε για δείγμα και δεν ευθύνεται το κράτος γι’ αυτό. Δεν ευθύνεται όμως ο κρατικός μηχανισμός που ένας συρμός γεμάτο ανθρώπους στην κάθοδο (το ίδιο και στην άνοδο) τους αφήνει σε ένα σημείο που δεν είχαν επιλέξει να αποβιβαστούν;

♦◊♦ Ανάμεσα στους επιβάτες υπήρχαν μεγάλοι άνθρωποι, ενδεχομένως να υπήρχαν άνθρωποι που δεν είχαν χρήματα να πάρουν ταξί και σίγουρα κάποιοι που κατευθύνονταν στις δουλειές τους. Ο επόμενος ανοιχτός σταθμός ήταν η Αττική. Εκεί σταθμοί κλειστοί. Πώς μεταφέρεσαι εκεί, ενώ έχεις καταβάλλει το προβλεπόμενο αντίτιμο στο κράτος; Για να την εξέλιξη του γεγονότος…

♦◊♦ Ο αφηγητής του περιστατικού το «έκοψε» με τα πόδια, όπως δεκάδες συνεπιβάτες του. Μετά από κάνα μισάωρο και ενώ έφτασαν στον Περισσό, περπατώντας όλο αυτό το διάστημα στο δρόμο παράλληλα στις γραμμές, σταμάτησε σε μια στάση λεωφορείου. Στο αντίθετο ρεύμα πέρασε ένα αστικό λεωφορείο που έκανε το δρομολόγιο Πολυτεχνείο – Μαρούσι. «Θα με κατεβάσει στην Πατησίων», σκέφτηκε. Περίμενε στη στάση περισσότερο από 20 λεπτά. Όταν πήγε στο σημείο, είχε καμιά 15αριά άτομα, τα οποία όσο περνούσε η ώρα, διπλασιάστηκαν. Σχεδόν μισώ ώρα μετά, δεν πέρασε κανένα λεωφορείο. Αλήθεια, τι δρομολόγιο είναι αυτό που μισή ώρα δεν εμφανίζεται στη στάση; Ποιους εξυπηρετεί;

♦◊♦ Συνέχισε να το πόδι. Πέρασε από το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο της Columbia ανέβηκε τη γέφυρα της Ριζούπολης. Πέρασε από τον Άγιο Ελευθέριο όπου υπήρχε ασθενοφόρο, πυροσβεστική και αστυνομία. Έκοψε δεξιά για τον σταθμό Κάτω Πατήσια και μετά από ένα, ενάμιση χιλιόμετρο, έφτασε στην Αττική. Σχεδόν μιάμιση ώρα μετά επιβιβάστηκε ενώ δύο από τα τρία μηχανήματα για τα εισιτήρια ήταν ανοιχτά. Ανενεργά, δηλαδή

♦◊♦ Εκεί περίμενε να έρθει για περίπου 10 λεπτά το τρένο. Μετά από τόση ώρα, περίμενε και 10 λεπτά! Κατηφόρισε πέντε-έξι σταθμούς παρακάτω και για να βγει έπρεπε είτε να χτυπήσει εισιτήριο ή να κολλήσει πίσω από κάποιον που θα χτυπούσε εισιτήριο. Πιο ήταν το τελικό αποτέλεσμα; Να χρησιμοποιήσει δύο εισιτήρια για να καλύψει μια απόσταση 35 λεπτών σε σχεδόν 2 ώρες.

♦◊♦ Για να ταιριάζει καλύτερα με το Ελλάδα 2.0.