Το σχέδιο για τον έλεγχο της κυβέρνησης Μητσοτάκη

♦◊♦ Καλημέρα

♦◊♦ Στη χθεσινή στήλη Πρεστίζ, την πρώτη του FinanceNews.gr, σάς έγραφα για το σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για επιστροφή με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Σήμερα θα ανέβω επίπεδο και θα πάμε στο σχέδιο ελέγχου της κυβέρνησης. Είπαμε, η πληροφορία είναι δύναμη. Και εδώ, όταν την έχουμε, που την έχουμε, την προσφέρουμε απλόχερα. Δεν είμαστε μονοφαγάδες.

♦◊♦ Υπάρχει σχέδιο ελέγχου της κυβέρνησης, θα έχετε ήδη αναρωτηθεί; Ναι, υπάρχει. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως απορρέει από κάποιο συγκεκριμένο οργανωμένο κέντρο που το συντονίζει. Ας δεχτούμε πως υπάρχουν κάποιες ισχυρές δυνάμεις που θέλουν να έχουν τον έλεγχο. Και φυσικά, λόγο την επόμενη μέρα. Πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι μιας υπόθεσης που μόνο σενάριο επιστημονικής φαντασίας δεν είναι.

♦◊♦ Βλέποντας τις δημοσκοπήσεις, κάποιοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως η επόμενη κυβέρνηση δεν θα είναι κυβέρνηση αυτοδυναμίας, αλλά κυβέρνησης συνεργασίας. Αν και είναι νωρίς, το σκεπτικό έχει μια βάση. Τα νούμερα, πάντως, βγαίνουν. Επενδύοντας σε αυτό το ενδεχόμενο, βλέπουν (και θέλουν) σε αυτό το σχήμα τον Νίκο Ανδρουλάκη ως τον πιο πιθανό (και ιδανικό) εταίρο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

♦◊♦ Άρα; Τι έχουμε εδώ; Έχουμε την απάντηση στο ερώτημα που απασχολεί εδώ και μήνες την πολιτική σκηνή; Είναι «απέναντι στον Μητσοτάκη» ο Ανδρουλάκης; Όχι, δε συμβαίνει κάτι τέτοιο. Βλέπουν τον Ανδρουλάκη δίπλα στον Μητσοτάκη. Εξάλλου, για να είμαστε ρεαλιστές, ούτε ο Ανδρουλάκης νιώθει ακόμη έτοιμος πως μπορεί να είναι απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά στο ΠΑΣΟΚ.

♦◊♦ Ο Ν. Ανδρουλάκης που είναι ο μεγάλος νικητής των εσωκομματικών εκλογών της παράταξής του, για αρχή έχει μπόλικη δουλειά να κάνει στο εσωτερικό του κόμματός του. Μπορεί ν’ απολαμβάνει τη νίκη του και να είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στη Χαριλάου Τρικούπη αλλά ο Χάρης Δούκας, η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Παύλος Γερουλάνος δεν πρόκειται να του χαριστούν το επόμενο διάστημα. Τη θέση του ήθελαν να έχουν. Μην το ξεχνάμε αυτό.

♦◊♦ Έτσι, επιστρέφοντας στο σχέδιο ελέγχου της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τις τελευταίες εβδομάδες ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως έχει λάβει το άτυπο χρίσμα του παράγοντα που θα παίξει κομβικό ρόλο την επόμενη των εκλογών, όποτε κι αν γίνουν αυτές – επιμένω στη χθεσινή μου τοποθέτηση πως θα είναι το 2027. Σε αυτό το σημείο να θυμίσω πως πριν γίνει αξιωματική αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε επιλέξει μέσα στο Κοινοβούλιο, σε πανελλήνια μετάδοση, ως αντίπαλό του τον Νίκο Ανδρουλάκη.

♦◊♦ Ήταν πριν ενάμιση μήνα, στις 23 Οκτωβρίου, στη Βουλή, όταν κατά τη διάρκεια της προ ημερησίας συζήτησης για τον απολογισμό της αντιπυρικής περιόδου και τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για τους πληγέντες, ο πρωθυπουργός αγνόησε επιδεικτικά τον Νίκο Παππά, τότε πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και έδειξε σε όλους πως ο κοινοβουλευτικός του αντίπαλος είναι ο Ν. Ανδρουλάκης.

♦◊♦ Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως τον έχει μελετήσει από πριν. Αλήθεια είναι πως κάποια ισχυρά κέντρα θέλουν να ελέγξουν τον πρωθυπουργό. Αλλά και ο πρωθυπουργός έχει προετοιμαστεί να αντιμετωπίσει τον συγκεκριμένο αντίπαλο πριν τον βρει απέναντι του. Και οι γνώστες του παρασκηνίου ξέρουν πολύ καλά πως ο Κ. Μητσοτάκης, μαζί με τους έμπιστους συνεργάτες του, δεν αφήνουν τίποτα στη μοίρα του.

♦◊♦ Στην εγχώρια πολιτική σκακιέρα, ο πρωθυπουργός είναι πιο μπροστά στις κινήσεις του. Αυτό δεν σημαίνει πως ο δρόμος είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Το αντίθετο θα έλεγα. Γνωρίζει όμως ποιοι είναι οι απέναντί του. Και δεν αναφέρομαι στον Ανδρουλάκη.

♦◊♦ Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παιχνίδι ελέγχου που αναπτύσσεται συνεχώς.