Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Μιλάνο–Κορτίνα 2026, που ξεκίνησαν επίσημα την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, επιχειρούν να επανατοποθετήσουν τους Αγώνες ως μια βιώσιμη διοργάνωση περιορισμένου ρίσκου, σε ένα περιβάλλον όπου το Ολυμπιακό εγχείρημα έχει συνδεθεί διαχρονικά με υπερβάσεις κόστους, πολιτικές αντιπαραθέσεις, σκάνδαλα ντόπινγκ και την κληρονομιά ανενεργών υποδομών («λευκοί ελέφαντες»).
Η διοργάνωση λαμβάνει χώρα σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό μακροοικονομικό και γεωπολιτικό πλαίσιο, με υψηλό δημόσιο χρέος στην Ιταλία, αυξημένα επιτόκια, πληθωριστικές πιέσεις και την επιταχυνόμενη επίδραση της κλιματικής αλλαγής στη βιωσιμότητα των χειμερινών αθλημάτων.
Συνολικό κόστος και δημοσιονομική έκθεση
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της S&P Global, το συνολικό κόστος της διοργάνωσης ανέρχεται σε περίπου 5,9 δισ. ευρώ, αντιστοιχώντας στο 0,3% του ιταλικού ΑΕΠ για το 2025, με ανοικτό το ενδεχόμενο περαιτέρω αναθεωρήσεων. Παρότι χαμηλότερο από τους Αγώνες του Σότσι (2014) και του Πεκίνου (2022), το κόστος υπερβαίνει εκείνο κάθε άλλης χειμερινής διοργάνωσης των τελευταίων δύο δεκαετιών.
Το 63% του συνολικού κόστους καλύπτεται από τον δημόσιο τομέα (κεντρική κυβέρνηση, περιφέρειες και τοπική αυτοδιοίκηση), με τη χρηματοδότηση να κατευθύνεται κυρίως σε έργα υποδομής, μεγάλο μέρος των οποίων θα υλοποιούνταν ούτως ή άλλως, ανεξαρτήτως της Ολυμπιακής διοργάνωσης.
Όπως και σε προηγούμενους Αγώνες, παρατηρείται απόκλιση από τον αρχικό προϋπολογισμό της υποψηφιότητας. Μεταγενέστερα προστέθηκαν έργα υποδομής που δεν συνδέονται άμεσα με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, διευρύνοντας το συνολικό επενδυτικό σκέλος.
Επενδύσεις και κατανομή δαπανών
Οι επενδύσεις ανέρχονται σε περίπου 4 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν τα 2/3 του συνολικού κόστους. Από αυτά, 2,7 δισ. ευρώ (66%) αφορούν αναβαθμίσεις σιδηροδρομικών και οδικών υποδομών, καθώς και έργα τοπικών μεταφορών.
Σε ευθυγράμμιση με την Agenda 2020 της ΔΟΕ, οι διοργανωτές υιοθέτησαν στρατηγική «reuse-first», περιορίζοντας τις νέες κατασκευές. Οι επενδύσεις σε καθαρά Ολυμπιακές εγκαταστάσεις αντιστοιχούν μόλις στο 34% των κεφαλαιακών δαπανών, κάτω από 1,4 δισ. ευρώ.
Ενδεικτικά:
Το Ολυμπιακό Χωριό Μιλάνου (140 εκατ. ευρώ) θα μετατραπεί σε φοιτητική στέγη.
Η Santa Giulia Arena (250 εκατ. ευρώ), βασική εγκατάσταση χόκεϊ, θα αξιοποιείται μελλοντικά για συναυλίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Και τα δύο έργα χρηματοδοτήθηκαν κυρίως από ιδιωτικά κεφάλαια, περιορίζοντας τον δημοσιονομικό κίνδυνο.
Τουριστικά έσοδα και οικονομικά οφέλη
Οι διοργανωτές εκτιμούν προσέλευση περίπου 2 εκατ. θεατών, έναντι 1,5 εκατ. στο Τορίνο το 2006, παρά τη γεωγραφική διασπορά των εγκαταστάσεων. Τα στοιχεία κρατήσεων δείχνουν αύξηση 160% στις διεθνείς αφίξεις στη Βόρεια Ιταλία για την περίοδο 1–21 Φεβρουαρίου.
Το Ερευνητικό Κέντρο της Confcommercio Μιλάνου υπολογίζει τη μέση κατά κεφαλήν δαπάνη στα 424,5 ευρώ, ενώ η πληρότητα ξενοδοχείων 3–5 αστέρων εντός του Μιλάνου προσεγγίζει το 81%.
Παράλληλα, οι δήμοι εντός ακτίνας 30 χλμ. από τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις δύνανται να αυξήσουν τον τουριστικό φόρο το 2026, με το 50% των επιπλέον εσόδων να αποδίδεται στο κράτος.
Μελέτη της Banca IFIS εκτιμά το συνολικό οικονομικό όφελος για την Ιταλία στα 5,3 δισ. ευρώ, κατανεμημένο σε:
1,1 δισ. ευρώ από άμεσες δαπάνες θεατών, αθλητών και προσωπικού
1,2 δισ. ευρώ από μελλοντικό τουρισμό (12–18 μήνες μετά τους Αγώνες)
3 δισ. ευρώ από την προστιθέμενη αξία νέων και αναβαθμισμένων υποδομών
Εμπορική διάσταση και διεθνής προβολή
Η εμπορική δυναμική της διοργάνωσης επιβεβαιώνεται από την NBC Universal, η οποία ανακοίνωσε ότι πούλησε το σύνολο των διαφημιστικών πακέτων έναν μήνα πριν από την τελετή έναρξης, σημειώνοντας ιστορικό ρεκόρ για Χειμερινούς Αγώνες.
Οι Αγώνες θα αναπτυχθούν σε ένα πολυκεντρικό γεωγραφικό μοντέλο, από τις Άλπεις έως τις αστικές περιοχές της Βόρειας Ιταλίας, με την Κορτίνα στα αλπικά αγωνίσματα, το Μιλάνο στην τελετή έναρξης και τα αγωνίσματα πάγου και τη Βερόνα στην τελετή λήξης.
Μ.Η.Τ. 242183