Η θητεία Πάουελ στη Fed ολοκληρώνεται, αλλά ενδέχεται να παραμείνει έως το 2028, εν μέσω ερευνών και αλλαγών στη νομισματική πολιτική
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μπαίνει σε φάση μετάβασης, αλλά όχι χωρίς ερωτηματικά και έντονο παρασκήνιο. Η θητεία του Τζερόμ Πάουελ στην προεδρία της Federal Reserve ολοκληρώνεται στις 15 Μαΐου, ωστόσο το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος τον διαδέχεται, αλλά αν ο ίδιος θα συνεχίσει να επηρεάζει τις εξελίξεις από το εσωτερικό της Fed.
Το σενάριο παραμονής του στο Διοικητικό Συμβούλιο έως το 2028, αν και θεσμικά προβλέπεται, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο όπου η νομισματική πολιτική των ΗΠΑ βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών αγορών και της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Διαδοχή με σκιές – Έρευνα, πολιτική πίεση και καθυστερήσεις
Η αποχώρηση του Πάουελ από την ηγεσία της Fed δεν εξελίσσεται σε ένα «καθαρό» θεσμικό πέρασμα. Αντίθετα, συνοδεύεται από μια υπόθεση που έχει πολιτικές και θεσμικές προεκτάσεις. Η έρευνα του Department of Justice σχετικά με πιθανές παρατυπίες σε έργο ανακαίνισης της έδρας της Fed, με κόστος που ξεπέρασε τα 2,5 δισ. δολάρια, αποτέλεσε βασικό σημείο τριβής και καθυστέρησης της διαδικασίας διαδοχής.
Αν και η υπόθεση μεταφέρθηκε στον εσωτερικό ελεγκτικό μηχανισμό της Fed, η σκιά της δεν έχει εξαφανιστεί. Ο ίδιος ο Πάουελ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να αποχωρήσει πλήρως πριν υπάρξει πλήρης διαφάνεια και οριστική κατάληξη. Αυτό σημαίνει ότι η παραμονή του στο Διοικητικό Συμβούλιο δεν είναι απλώς πιθανή, αλλά συνδέεται άμεσα με την εξέλιξη της έρευνας.
Την ίδια στιγμή, η υποψηφιότητα του Κέβιν Γουόρς για τη διαδοχή του αντιμετώπισε πολιτικά εμπόδια, με τη διαδικασία να ξεμπλοκάρει μόλις μετά την εξέλιξη της έρευνας. Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει ότι η μετάβαση στην κορυφή της Fed δεν είναι τεχνοκρατική υπόθεση, αλλά βαθιά πολιτική.
«Αλλαγή καθεστώτος» στη Fed – Ο Warsh και το νέο μοντέλο
Η πιθανή ανάληψη της ηγεσίας από τον Κέβιν Γουόρς δεν σηματοδοτεί απλώς αλλαγή προσώπου, αλλά ενδεχόμενη ανατροπή της φιλοσοφίας λειτουργίας της Fed. Ο ίδιος έχει ήδη μιλήσει για ανάγκη «regime change», προτείνοντας λιγότερη επικοινωνία με τις αγορές, περιορισμό της καθοδήγησης για τα επιτόκια και διαφορετική προσέγγιση στη διαχείριση του πληθωρισμού.
Οι προτάσεις αυτές προκαλούν ανησυχία σε ένα μέρος της αγοράς, καθώς μετατοπίζουν τη Fed προς ένα πιο συγκεντρωτικό και λιγότερο διαφανές μοντέλο. Σε αυτό το πλαίσιο, η πιθανή παραμονή του Πάουελ στο Διοικητικό Συμβούλιο αποκτά στρατηγική σημασία.
Αναλυτές εκτιμούν ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «αντίβαρο», διασφαλίζοντας θεσμική συνέχεια και σταθερότητα στη μετάβαση. Η παρουσία του θα μπορούσε να συγκρατήσει πιο ριζικές αλλαγές, ιδιαίτερα σε ζητήματα επικοινωνίας και κατεύθυνσης της νομισματικής πολιτικής.
Ιστορικά προηγούμενα και το στοίχημα της ανεξαρτησίας
Η παραμονή πρώην προέδρου της Fed στο Διοικητικό Συμβούλιο δεν είναι συνηθισμένη, αλλά δεν είναι και πρωτοφανής. Το ιστορικό προηγούμενο του Marriner Eccles, που παρέμεινε μετά τη θητεία του σε μια περίοδο έντονων συγκρούσεων με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, δείχνει ότι τέτοιες επιλογές συνδέονται με κρίσιμες καμπές για την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας.
Σήμερα, το διακύβευμα επανέρχεται. Η Fed βρίσκεται αντιμέτωπη με πληθωριστικές πιέσεις, γεωπολιτική αβεβαιότητα και πολιτική πίεση, ενώ η μετάβαση στην ηγεσία της συμπίπτει με μια περίοδο αυξημένων απαιτήσεων για σαφήνεια και αξιοπιστία.
Η απόφαση του Πάουελ να παραμείνει ή να αποχωρήσει πλήρως δεν είναι προσωπική. Είναι θεσμική και ενδέχεται να επηρεάσει την κατεύθυνση της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια.
Διαβάστε επίσης: Τραμπ vs Πάουελ: Σχέδιο για έρευνα εκτός Υπουργείου Δικαιοσύνης στη Fed
Μ.Η.Τ. 242183