Ρύθμιση για δάνεια σε ελβετικό φράγκο: Mετατροπή σε ευρώ με «κλειδωμένη» ισοτιμία και σταθερά επιτόκια – Τι κερδίζουν οι δανειολήπτες

Η ρύθμιση για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο έρχεται να κλείσει έναν πολυετή κύκλο αβεβαιότητας για περίπου 60.000 νοικοκυριά. Για πρώτη φορά, το πλαίσιο παρεμβαίνει με σαφή κανόνα: η ημερομηνία υποβολής της αίτησης μετατροπής καθορίζει την ισοτιμία. Με απλά λόγια, όποιος αποφασίζει να μπει στη ρύθμιση «κλειδώνει» το νόμισμα τη στιγμή που υποβάλλει το αίτημα στον πιστωτή, είτε πρόκειται για τράπεζα είτε για servicer.

Το δικαίωμα αυτό δεν παραμένει ανοιχτό επ’ αόριστον, κάτι που αφορά όλους τους δανειολήπτες ελβετικού φράγκου. Το παράθυρο συμμετοχής διαρκεί έξι μήνες από την έναρξη ισχύος του νόμου και απαιτεί είτε κατάθεση αίτησης είτε βεβαίωση ενδιαφέροντος. Από εκείνο το σημείο, ο δανειολήπτης γνωρίζει πλέον τους όρους με τους οποίους θα συνεχίσει να εξυπηρετεί το δάνειό του.

Η σημαντικότερη ίσως αλλαγή αφορά τις δικαστικές εκκρεμότητες. Με την ένταξη στο νέο πλαίσιο, όλες οι διαδικασίες παύουν: αγωγές, ανακοπές, διωκτικά μέτρα, ακόμη και παλαιότερες συμβάσεις ρύθμισης. Η πολιτεία επιδιώκει να βάλει τελεία σε έναν μακρόχρονο «πόλεμο» δικαστικών ερμηνειών και να φέρει τους δανειολήπτες σε ένα ενιαίο καθεστώς.

Δύο δρόμοι για τη ρύθμιση

Το σχέδιο δημιουργεί δύο διακριτές διαδρομές για τους δανειολήπτες. Όσοι έχουν καθυστερήσεις άνω των 90 ημερών μπαίνουν υποχρεωτικά μέσα από τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό. Εκεί η λύση προκύπτει από τον αλγόριθμο, με μέσο «κούρεμα» στα στεγαστικά κοντά στο 13%, σημαντικά χαμηλότερο από τα επιχειρηματικά, όπου τα ποσοστά ιστορικά ξεπερνούν το 30%.

Για τους ενήμερους, η εικόνα είναι διαφορετική. Δημιουργείται ειδική ρύθμιση με σταθερό επιτόκιο και βελτιωμένη ισοτιμία, η οποία προσαρμόζεται στο οικονομικό και οικογενειακό προφίλ. Εδώ βρίσκεται και το κρίσιμο στοιχείο: οι περισσότεροι δανειολήπτες του ελβετικού φράγκου θεωρούνται σχετικά «ισχυροί» χρηματοοικονομικά, άρα τα οφέλη δεν θα είναι θεαματικά, αλλά μετρημένα.

Πώς «ζυγίζονται» οι δανειολήπτες

Το πλαίσιο χωρίζει τους δανειολήπτες σε κατηγορίες με βάση εισόδημα, αξία ακίνητης περιουσίας και καταθέσεις. Όσο χαμηλότερα τα μεγέθη, τόσο μεγαλύτερη η βελτίωση της ισοτιμίας και τόσο χαμηλότερο το επιτόκιο.

Στα μεσαία επίπεδα εισοδήματος προβλέπεται βελτίωση ισοτιμίας έως 20% και σταθερό επιτόκιο 2,7%, ενώ όσοι δανειολήπτες ξεπερνούν τα βασικά όρια εντάσσονται σε καθεστώς 2,9%, με βελτίωση 15%. Στην πράξη, το κράτος επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε ανακούφιση και ηθικό κίνδυνο: στήριξη ναι, αλλά χωρίς να δημιουργηθεί η αίσθηση «γενικής αμνήστευσης».

Τα κριτήρια ορίζουν 4 κατηγορίες:

Κατηγορία 1: +50% Βελτίωση Ισοτιμίας και Σταθερό Επιτόκιο 2,3% (εισόδημα από 7.500 ευρώ έως 22.000 ευρώ, ακίνητη περιουσία από 125.000 ευρώ 185.000 ευρώ, καταθέσεις από 7.500 έως 22.000 ευρώ, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση).

Κατηγορία 2: +30% Βελτίωση Ισοτιμίας και Σταθερό Επιτόκιο 2,5% (εισόδημα από 9.375 ευρώ έως 23.375 ευρώ, ακίνητη περιουσία από 156.250 έως 216.250 ευρώ, καταθέσεις από 9.375 έως 23.375 ευρώ, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση).

Κατηγορία 3: +20% Βελτίωση Ισοτιμίας και Σταθερό Επιτόκιο 2,7% (εισόδημα από 11.250 ευρώ έως 25.250 ευρώ, Ακίνητη περιουσία από 187.500 ευρώ 247.500 ευρώ, καταθέσεις από 11.250 έως 25.250 ευρώ, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση).

Κατηγορία 4: +15% Βελτίωση Ισοτιμίας και Σταθερό Επιτόκιο 2,9%. Σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται όλοι όσοι έχουν εισοδήματα, περιουσία ή καταθέσεις πάνω από τα όρια της προηγούμενης κατηγορίας (3), ανεξάρτητα αν αφορά μονογονεϊκή οικογένεια με τρία ή περισσότερα ανήλικα παιδιά ή πενταμελή οικογένεια.

Η οικογενειακή κατάσταση κλιμακώνει ανοδικά τα ποσά σε όλες τις κατηγορίες, αναλόγως αν πρόκειται για: Μονοπρόσωπο νοικοκυριό, νοικοκυριό αποτελούμενο από 2 μέλη, νοικοκυριό αποτελούμενο από 3 μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με 1 ανήλικο μέλος ή οικογένεια με 1 απροστάτευτο τέκνο, νοικοκυριό αποτελούμενο από 4 μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με 2 ανήλικα μέλη ή οικογένεια με 2 απροστάτευτα τέκνα, νοικοκυριό αποτελούμενο από 5 μέλη και άνω ή μονογονεϊκή οικογένεια με 3 και περισσότερα ανήλικα μέλη. 

Επιμήκυνση με προϋποθέσεις

Το εργαλείο της επιμήκυνσης λειτουργεί ως συμπληρωματική ανάσα. Η διάρκεια μπορεί να αυξηθεί έως πέντε χρόνια, υπό δύο αυστηρούς περιορισμούς. Δεν μπορεί να ξεπεραστεί το 50% του υπολειπόμενου χρόνου αποπληρωμής και, δεύτερον, το δάνειο δεν μπορεί να επεκταθεί πέραν του 80ού έτους ζωής του δανειολήπτη.

Η λογική είναι απλή: Μικρότερη δόση, χωρίς να διογκώνεται ανεξέλεγκτα το συνολικό βάρος

Στην πράξη, για έναν δανειολήπτη με σταθερό εισόδημα, ενήμερη συμπεριφορά και δάνειο που τον έχει «εκθέσει» σε ισχυρές διακυμάνσεις ισοτιμίας, η νέα ρύθμιση λειτουργεί ως εργαλείο εξομάλυνσης. Η μετατροπή σε ευρώ, το σταθερό επιτόκιο και η πιθανή επιμήκυνση προσφέρουν προβλεψιμότητα που χρειάζεται κάθε δανειολήπτης ελβετικού φράγκου.

Για όσους είχαν φτάσει σε οριακή κατάσταση, ο Εξωδικαστικός παραμένει λιγότερο γενναιόδωρος από αυτό που θα περίμεναν, αλλά ίσως πιο ρεαλιστικός από τη δικαστική περιπέτεια που δεν εγγυάται τίποτε.

Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι αν όλοι θα «κερδίσουν», αλλά αν το σύστημα σταθεροποιείται για δανειολήπτες ελβετικού φράγκου. Και, με βάση τα δεδομένα της τροπολογίας, αυτό φαίνεται να είναι ο βασικός στόχος.

Διαβάστε επίσης: Κατατέθηκε η τροπολογία για το ελβετικό φράγκο: Πώς ρυθμίζονται τα δάνεια