Το «πλαφόν» στα καταναλωτικά δάνεια σημαίνει την επιβολή ενός ανώτατου ορίου στο συνολικό ποσό που μπορεί να φτάσει μια οφειλή.
Με απλά λόγια, δεν αφορά το επιτόκιο μόνο, αλλά το τελικό «ταβάνι» του χρέους.
Τι αλλάζει στην πράξη
Αν σήμερα ένα δάνειο μπορεί, λόγω τόκων υπερημερίας και προσαυξήσεων, να «φουσκώσει» πολύ πέρα από το αρχικό κεφάλαιο, το πλαφονάρισμα βάζει ένα όριο, π.χ.:
Ανώτατο συνολικό χρέος = 30% έως 50% πάνω από το αρχικό δάνειο (όπως εξετάζεται)
Δηλαδή ένα δάνειο 10.000€ δεν θα μπορεί να ξεπεράσει, για παράδειγμα, τα 13.000€–15.000€
Γιατί συζητείται
Η λογική της ρύθμισης είναι να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της υπερχρέωσης, όπου:
οι τόκοι υπερημερίας και οι προσαυξήσεις
συνεχίζουν να «τρέχουν» για χρόνια
και οδηγούν σε χρέη πολλαπλάσια του αρχικού ποσού
Τι επιδιώκεται
Με το πλαφόν:
μπαίνει τέλος στη «ανεξέλεγκτη» αύξηση της οφειλής
υπάρχει πιο προβλέψιμο ανώτατο κόστος για τον δανειολήπτη
και δημιουργείται κίνητρο για πιο γρήγορη διαχείριση/ρύθμιση των δανείων από τις τράπεζες
Το «πλαφονάρισμα» είναι ουσιαστικά ένας μηχανισμός που λέει:
«Όσο κι αν καθυστερήσει ένα καταναλωτικό δάνειο, το χρέος δεν μπορεί να ξεπεράσει ένα προκαθορισμένο όριο.»
Θεοδωρικάκος: Πλαφόν έως 50% στις τραπεζικές χρεώσεις – Τι αλλάζει στα δάνεια
Τράπεζες: Πώς κινήθηκαν τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια το α’ τρίμηνο
Άλμα 77% στα στεγαστικά δάνεια – Σε τροχιά ανάπτυξης η αγορά ακινήτων
Τράπεζα Ηπείρου: Πρόστιμο 140.000 ευρώ για καταχρηστικές χρεώσεις σε στεγαστικά δάνεια







Μ.Η.Τ. 242183