ΟΟΣΑ–Eurostat. Η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, με αυξανόμενη παιδική φτώχεια και κοινωνικές ανισότητες

Η φτώχεια και η ανισότητα παραμένουν βαθιά ριζωμένες στην ελληνική κοινωνία, με τουλάχιστον 2,7 εκατομμύρια πολίτες, περίπου το 27% του πληθυσμού, να βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας. Παράλληλα, η αγοραστική δύναμη μισθών και συντάξεων στη χώρα μας είναι η χαμηλότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η φορολόγηση επιβαρύνει δυσανάλογα τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.

Αυξανόμενη παιδική φτώχεια και «κρυφή αστεγία»

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής καταδεικνύουν ότι η παιδική φτώχεια διατηρείται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, φτάνοντας το 22,4%. Ταυτόχρονα, αυξάνονται τα ποσοστά υλικής και κοινωνικής στέρησης, με την ενεργειακή φτώχεια να πλήττει ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά. Η έλλειψη σταθερής και ασφαλούς κατοικίας, η λεγόμενη «κρυφή αστεγία», συνθέτει ένα νέο, ανησυχητικό κοινωνικό φαινόμενο, που συνδέεται με τις αυξανόμενες τιμές ενοικίων και το υψηλό κόστος διαβίωσης.

Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα καλύπτει μόλις το 60% του ορίου φτώχειας, ποσοστό που θεωρείται ανεπαρκές σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Οι κοινωνικές παροχές, παρά τη διεύρυνση των προγραμμάτων στήριξης, εξακολουθούν να υπολείπονται του πραγματικού κόστους ζωής, ειδικά για τις ευάλωτες ομάδες και τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Στον πάτο της κατάταξης ΟΟΣΑ και Eurostat

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 36η θέση μεταξύ των 38 κρατών-μελών του Οργανισμού, μαζί με το Μεξικό και την Κολομβία, ως προς το ύψος των ετήσιων αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Η κατάσταση επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία της Eurostat, που δείχνουν ότι ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στη χώρα μας παραμένει ο τρίτος χαμηλότερος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η εικόνα αυτή αντανακλά ένα διαχρονικό πρόβλημα παραγωγικότητας, ανεπαρκούς επένδυσης σε δεξιότητες και υπερφορολόγησης της εργασίας. Παρά την αύξηση του κατώτατου μισθού και τη σταθεροποίηση της οικονομίας, η αγοραστική δύναμη των πολιτών έχει συρρικνωθεί από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό στα βασικά αγαθά.

Ο ευρωπαϊκός χάρτης της φτώχειας

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο κίνδυνος φτώχειας δεν περιορίζεται στους ανέργους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2024, το 8,2% των ατόμων ηλικίας άνω των 18 ετών που εργάζονται, είτε ως μισθωτοί είτε ως αυτοαπασχολούμενοι, κινδυνεύουν από φτώχεια. Το ποσοστό είναι ελαφρώς υψηλότερο για τους άνδρες (9%) σε σχέση με τις γυναίκες (7,3%), ενώ στο Λουξεμβούργο φτάνει το 13,4%, το υψηλότερο στην ΕΕ. Στον αντίποδα, η Φινλανδία καταγράφει το χαμηλότερο ποσοστό με μόλις 2,8%.

Η Ελλάδα παραμένει σταθερά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβεβαιώνοντας ότι η εργασία δεν αρκεί πλέον για να εξασφαλίσει αξιοπρεπές εισόδημα. Οι χαμηλοί μισθοί, η μερική απασχόληση και η έλλειψη πρόσβασης σε κοινωνικές υπηρεσίες επιτείνουν τη λεγόμενη «εργαζόμενη φτώχεια», που επεκτείνεται σε όλο και περισσότερα στρώματα της κοινωνίας.

Διαβάστε επίσης: ΚΕΠΕ – Παιδική Φτώχεια: Η Στερεά Ελλάδα στην κορυφή των περιφερειακών διαφορών