Μια γενιά σε αδιέξοδο: 7 στους 10 νέους εγκαταλείπουν την προοπτική οικογένειας και «βλέπουν» έξοδο από τη χώρα

Η ακρίβεια παραμένει ο κυρίαρχος αποσταθεροποιητικός παράγοντας για την ελληνική κοινωνία, με δραματικές επιπτώσεις στη δημογραφική προοπτική της χώρας. Σύμφωνα με τα ευρήματα έρευνας της Metron Analysis για την ΟΕΦΕ (Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος ), με χρηματοδότηση του ΕΕΑ, επτά στους δέκα νέους (17-45 ετών) δηλώνουν ότι οι οικονομικές και στεγαστικές συνθήκες καθιστούν απαγορευτική την απόκτηση παιδιών. Αντίστοιχο ποσοστό εξετάζει πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο μόνιμης μετανάστευσης.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια γενιά σε συνθήκη συστηματικής αποδόμησης προσδοκιών. Το 76% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η χώρα κινείται στη λάθος κατεύθυνση, ενώ μόλις το 22% διατηρεί θετική προοπτική. Στο ερώτημα για το προσωπικό τους μέλλον, το 39% προβλέπει ότι η ζωή του θα επιδεινωθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία, έναντι 34% που αναμένει βελτίωση — μια εικόνα έντονης απαισιοδοξίας, συναφούς με κοινωνίες σε μακροχρόνια οικονομική κόπωση.

Η ακρίβεια αναδεικνύεται για ακόμη μια φορά ως το κυρίαρχο πρόβλημα: 71% τοποθετεί το αυξημένο κόστος ζωής στην κορυφή των ανησυχιών. Το δημογραφικό πλήγμα είναι εμφανές και στους δείκτες προτεραιοτήτων: η απόκτηση παιδιών συγκεντρώνει μόλις 24%, ενώ ο γάμος περιορίζεται σε μονοψήφιο ποσοστό (9%). Παράλληλα, το 68% έχει σκεφτεί σοβαρά τη μετανάστευση ως ασφαλέστερη στρατηγική ζωής.

Η έρευνα καταγράφει και τη στάση απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη: Με οριακή πλειοψηφία, το 51% τη θεωρεί ευκαιρία, έναντι 49% που τη βλέπει ως απειλή — ποσοστό που δείχνει ασταθή ισορροπία μεταξύ τεχνολογικής ελπίδας και εργασιακής ανασφάλειας.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα, ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, κάνει λόγο για «ευρήματα που πρέπει να σημάνουν συναγερμό», επισημαίνοντας ότι το 71% καταδεικνύει μια κοινωνία που εξακολουθεί να βιώνει σοβαρή οικονομική πίεση. Ακόμη πιο κρίσιμη χαρακτηρίζει την ένδειξη ότι το 70% των νέων αποτρέπει την απόκτηση παιδιών λόγω οικονομικών περιορισμών, στοιχείο που —όπως τονίζει— καθιστά το δημογραφικό «ζήτημα εθνικής σημασίας».

Η εικόνα που προκύπτει είναι σαφής: χωρίς άμεσες παρεμβάσεις σε πολιτικές κόστους ζωής, στέγασης και στήριξης νέων εργαζομένων, η Ελλάδα εισέρχεται σε μια περίοδο δημογραφικής και παραγωγικής συρρίκνωσης, με ορίζοντα που προμηνύει δυσμενείς συνθήκες τόσο για την κοινωνική συνοχή όσο και για το αναπτυξιακό της μοντέλο.