Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους κερδίζει έδαφος διεθνώς, αλλά η ΕΕ παραμένει διχασμένη. Ποιοι λένε «ναι», ποιοι αντιστέκονται

Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη δυναμική στη διεθνή σκηνή. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται για ακόμη μία φορά διχασμένη σε ένα μείζον γεωπολιτικό ζήτημα, αδυνατώντας να χαράξει κοινή γραμμή.

Το κύμα αναγνωρίσεων και οι διεθνείς πιέσεις

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα τόνισε ότι η πλειονότητα των κρατών-μελών της ΕΕ έχει ήδη αναγνωρίσει την Παλαιστίνη, επαναλαμβάνοντας ότι η μόνη ρεαλιστική λύση είναι η ειρηνική συνύπαρξη δύο κρατών: ενός ασφαλούς Ισραήλ και ενός ανεξάρτητου, βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους.

Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, χώρες όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία και η Μάλτα προστέθηκαν στον κατάλογο των κρατών που έχουν προβεί σε αναγνώριση. Στον διεθνή χάρτη, η κίνηση βρήκε στήριξη και εκτός Ευρώπης: Αυστραλία, Βρετανία και Καναδάς άσκησαν αντίστοιχη πίεση.

Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προειδοποίησε ότι «ο καιρός για ειρήνη έχει έρθει», ενώ η Πορτογαλία μετά από εντατικές διαβουλεύσεις χαρακτήρισε την αναγνώριση «βήμα που έχει ήδη καθυστερήσει».

Οι αντίθετες φωνές: Γερμανία, Ιταλία, Κροατία

Παρά το αυξανόμενο κύμα, ισχυροί παίκτες όπως η Γερμανία και η Ιταλία κρατούν στάση αναμονής.

• Το Βερολίνο θεωρεί ότι η αναγνώριση πρέπει να αποτελέσει επιστέγασμα μιας ειρηνευτικής διαδικασίας και όχι πρόωρη ενέργεια.

• Ο Ιταλός ΥΠΕΞ Αντόνιο Ταγιάνι σημείωσε ότι χωρίς τις απαραίτητες συνθήκες, «η αναγνώριση κινδυνεύει να απομακρύνει την ειρήνη».

Στην Κροατία, το ζήτημα έχει προκαλέσει θεσμικό ρήγμα: ο πρόεδρος Ζόραν Μιλάνοβιτς τάχθηκε υπέρ της αναγνώρισης, σε αντίθεση με την κυβέρνηση που παραμένει διστακτική.

Ανατολική Ευρώπη: Μετασοβιετικές αντιφάσεις

Χώρες που είχαν αναγνωρίσει την Παλαιστίνη από τη δεκαετία του ’80, λόγω της τότε συμμετοχής τους στο σοβιετικό μπλοκ, σήμερα εμφανίζονται πιο κοντά στις θέσεις της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Η Ουγγαρία έχει υιοθετήσει φιλοϊσραηλινή στάση, ενώ η Τσεχία, αν και κληρονόμος της Τσεχοσλοβακίας που είχε προχωρήσει σε αναγνώριση, ξεκαθαρίζει ότι δεν σκοπεύει να επαναλάβει την κίνηση. «Χωρίς άμεσες διαπραγματεύσεις, λύση δεν υπάρχει», τονίζει το τσεχικό ΥΠΕΞ.

Η ουσία πίσω από την αναγνώριση

Παρά τη διπλωματική δυναμική, αναλυτές προειδοποιούν ότι η αναγνώριση χωρίς συνοδευτικά μέτρα κινδυνεύει να μείνει συμβολική.

Ο Μαξ Ρόντενμπεκ, διευθυντής του προγράμματος Ισραήλ-Παλαιστίνης στο International Crisis Group, σημειώνει ότι η πραγματικότητα παραμένει «μια επιταχυνόμενη εξάλειψη της ζωής των Παλαιστινίων στην πατρίδα τους».

Ο καθηγητής διεθνούς δικαίου Ρομέν Λεμπέφ τονίζει ότι «η αναγνώριση δεν δημιουργεί κράτος από μόνη της, όπως ούτε η απουσία αναγνώρισης αναιρεί την ύπαρξή του».

Το κείμενο του European Newsroom, απόσπασμα του οποίου επιμεληθήκαμε, συντάχθηκε από κοινού από τα ευρωπαϊκά πρακτορεία ειδήσεων AFP, ANSA, BTA, CTK, DPA, EFE, HINA, LUSA, PAP, STA, TT.

Διαβάστε επίσης: Το 80% του ΟΗΕ λέει «ναι» σε παλαιστινιακό κράτος: Ποιες χώρες αντιστέκονται ακόμα