Η εντυπωσιακή νίκη του Zohran Mamdani στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης σηματοδοτεί μια βαθιά πολιτική μετατόπιση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο 33χρονος πολιτειακός βουλευτής, με καταγωγή από την Ουγκάντα και την Ινδία, εκπροσωπεί μια γενιά πολιτικών που αναδεικνύονται από την εργατική τάξη, τους μετανάστες και τις κοινότητες που ιστορικά βρίσκονταν στο περιθώριο της εξουσίας. Είναι γιος του διακεκριμένου ακαδημαϊκού Μαχμούντ Μαμντάνι και της βραβευμένης σκηνοθέτιδας Μίρα Νάιρ, ο Ζοχράν μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη, αποφοίτησε από το Bronx High School of Science και σπούδασε Africana Studies στο Bowdoin College.
Αρκεί μια σύντομη περιήγηση στους λογαριασμούς του Mamdani στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διαπιστώσει κανείς πόσο απέχει από το πρότυπο του παραδοσιακού πολιτικού. Απορρίπτει τις τυπικές πολιτικές ατάκες, προτιμώντας μια άμεση, ειλικρινή και συχνά αυτοσχέδια επικοινωνία. Μετά την επικράτησή του στις προκριματικές εκλογές της Τρίτης, έλαβε ευρεία αναγνώριση για την ικανότητά του να κινητοποιεί έναν πολυφυλετικό, εργατικό συνασπισμό σε ολόκληρη την πόλη.
Η πολιτική των ριζών και της κοινότητας
Η επιτυχία του Mamdani επιβεβαιώνει αυτό που χτιζόταν υπογείως εδώ και χρόνια: την εδραίωση μιας νέας πολιτικής τάσης στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος. Μιας πολιτικής που δεν εκφράζει την παραδοσιακή μεσαία τάξη, αλλά την καθημερινότητα των μεταναστών, των ενοικιαστών, των χαμηλόμισθων και των κοινοτήτων που παλεύουν για επιβίωση.
Η εκστρατεία του Ζοχράν Μαμντάνι εστίασε στο πάγωμα των ενοικίων, την καθολική φροντίδα των παιδιών, τη δημόσια πρόσβαση σε μεταφορές και την επένδυση σε πράσινες υποδομές. Οι θέσεις του δεν ήταν αφηρημένες υποσχέσεις, αλλά συγκεκριμένα αιτήματα που προέκυψαν από χρόνια οργάνωσης σε επίπεδο γειτονιάς.
Η νίκη του αποτελεί όχι μόνο μια απόρριψη της εταιρικής επιρροής και της τοπικής διαφθοράς, αλλά και έναν θρίαμβο της πολιτικής των μεταναστών – μιας πολιτικής που αντλεί δύναμη από τις παγκόσμιες εμπειρίες αδικίας, αποικιοκρατίας και ανισότητας.
Μια γενιά που αλλάζει τους όρους
Ο Ζοχράν Μαμντάνι εντάσσεται σε μια αναδυόμενη πολιτική γενιά, μαζί με προσωπικότητες όπως η Ιλχάν Ομάρ και η Ρασίντα Τλάιμπ. Η Ομάρ, πρόσφυγας από τη Σομαλία, και η Τλάιμπ, η πρώτη Παλαιστίνια-Αμερικανίδα στο Κογκρέσο, δεν εκπροσωπούν απλώς εθνοτικές ή θρησκευτικές μειονότητες. Εκφράζουν μια βαθύτερη πολιτική συνείδηση, διαμορφωμένη από τις ρίζες τους στον Παγκόσμιο Νότο, τις εμπειρίες της μετανάστευσης και την ανάγκη για μια πολιτική που μιλάει τη γλώσσα της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Πρόκειται για μια νέα πολιτική γενιά, που αμφισβητεί την οικονομική ανισότητα και τον ρατσισμό, όχι με αφηγήσεις ενοχής ή ηθικής, αλλά μέσα από οργανωμένη δράση και συλλογική ελπίδα.
Απάντηση στην ξενοφοβική αφήγηση του Τραμπ
Η άνοδος αυτής της γενιάς πολιτικών βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με τη ρητορική που καθόρισε την εποχή Τραμπ. Στην προεκλογική του ομιλία στη Μινεάπολη, το 2019, ο πρώην πρόεδρος χαρακτήρισε τους μετανάστες – και ειδικά τους Σομαλούς – ως απειλή για την αμερικανική κοινωνία. Η αφήγησή του, γεμάτη φόβο και ξενοφοβία, απέκρυψε το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους εγκατέλειψαν περιοχές που είχαν πληγεί ακριβώς από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Κι όμως, όπως αποδεικνύεται σήμερα, οι μετανάστες και τα παιδιά τους όντως αλλάζουν την Αμερική – απλώς όχι με τον τρόπο που φοβόταν ο Τραμπ. Την αλλάζουν από τα κάτω, μέσα από τη συλλογική δράση, τη συμμετοχή και την πολιτική ενσυναίσθηση.
Η πολιτική της εργατικής τάξης, όχι των ελίτ
Η καταγωγή του Mamdani από την υποσαχάρια Αφρική υπενθυμίζει μια άλλη πραγματικότητα: Πίσω από τις στατιστικές για την εκπαιδευτική επιτυχία της αφρικανικής διασποράς, κρύβεται η επισφαλής εργασία, τα χαμηλά εισοδήματα και η φτώχεια που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των μεταναστών. Αυτή η κοινωνική βάση, και όχι τα think tanks της Ουάσιγκτον, είναι που γεννά τις νέες πολιτικές δυνάμεις.
Αυτό που εκπροσωπεί ο Mamdani δεν είναι μια «ποικιλόμορφη» βιτρίνα, αλλά μια αυθεντική ηγεσία που γεννιέται μέσα από τις δυσκολίες και οργανώνεται για να τις ξεπεράσει. Η εκστρατεία του προώθησε την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα των ενοικιαστών, την παιδική φροντίδα, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και τη φορολόγηση των πλουσίων – όχι ως ιδεολογικά συνθήματα, αλλά ως ζωτικά αιτήματα της καθημερινότητας.
Ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο
Η νίκη του Zohran Mamdani δεν είναι απλώς μια εκλογική επιτυχία. Είναι η έκφραση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, βασισμένου στη συμπαράσταση, την αλληλεγγύη και τη συλλογική δράση. Σε μια Αμερική που ακόμη παλεύει με τις πληγές του τραμπισμού – τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον αυταρχισμό – αυτή η νέα ηγεσία προσφέρει ελπίδα. Μια ελπίδα που δεν προϋποθέτει την αφομοίωση, αλλά τον κοινό αγώνα.
Σε αυτή τη νέα πολιτική εποχή, οι μετανάστες και οι απόγονοί τους δεν είναι απλώς παρόντες – είναι οι πρωταγωνιστές.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ειρωνεύτηκε τους Δημοκρατικούς, λέγοντας ότι, καλό θα ήταν να του δώσουν και το χρίσμα για την προεδρία. «Τότε η χώρα μας θα πάει κατά διαόλου».
Μ.Η.Τ. 242183