Ορμπάν: «Η Ουκρανία δεν υπάρχει» – Αναθεωρητισμός και προκλητικές δηλώσεις – Σύμπλευση με Τραμπ και… ρωσική ρητορική

Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπάν, σκληραίνει ολοένα και περισσότερο τη ρητορική του απέναντι στην Ουκρανία, ακολουθώντας τις αντιουκρανικές θέσεις του Ντόναλντ Τραμπ και αναπαράγοντας το αφήγημα του Κρεμλίνου.

Η στάση του Ορμπάν δεν είναι καινούρια, καθώς από την αρχή της ρωσικής εισβολής έχει αρνηθεί να αποστείλει στρατιωτική βοήθεια στο Κίεβο και διαφωνεί με την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο «θα κατέστρεφε την Ένωση». Ωστόσο, τον τελευταίο καιρό, η επιθετική του στάση έχει ενταθεί, καθώς τόσο ο ίδιος όσο και συνεργάτες του αμφισβητούν πλέον ακόμα και την ύπαρξη της Ουκρανίας ως ανεξάρτητου κράτους.

Απορρίπτει κάθε στήριξη στο Κίεβο

Η πρόσφατη τοποθέτηση του Λάζλο Κόβερ, προέδρου του ουγγρικού κοινοβουλίου και στενού συνεργάτη του Ορμπάν, προκάλεσε αίσθηση: «Η Ουκρανία δεν υπήρχε ποτέ στην ιστορία», δήλωσε, περιγράφοντάς την ως «γκρίζα ζώνη χωρίς πολιτική ιστορία, πολιτική ελίτ και διακυβέρνηση».

Ο ίδιος ο Ορμπάν, σε πρόσφατες τοποθετήσεις του, επαναλαμβάνει τα βασικά επιχειρήματα της ρωσικής προπαγάνδας, υποστηρίζοντας ότι ο πόλεμος δεν αφορά την Ουκρανία, αλλά είναι ένα ζήτημα που προκλήθηκε από τη Δύση, η οποία «ώθησε τη Μόσχα σε αυτή τη σύγκρουση».

Η επιθετική στάση της Ουγγαρίας απέναντι στο Κίεβο εκφράστηκε και σε επίσημο ευρωπαϊκό επίπεδο, όταν ο Ορμπάν αρνήθηκε να υπογράψει το κείμενο συμπερασμάτων της Έκτακτης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Παράλληλα, συνεχίζει να αμφισβητεί τις ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας και διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η ρητορική ταύτιση με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ

Η εντεινόμενη επιθετικότητα του Ορμπάν συμπίπτει με την ανοικτή αμφισβήτηση της Ουκρανίας από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει τον Ζελένσκι «δικτάτορα», ενώ πρόσφατα δήλωσε ότι «ο πόλεμος δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει ξεκινήσει», αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι η ευθύνη βαραίνει και το Κίεβο.

Η σύμπλευση αυτή δεν είναι τυχαία. Ο Ορμπάν έχει δηλώσει επανειλημμένα τη στήριξή του στον Τραμπ, ενώ έχει γίνει ένας από τους λίγους Ευρωπαίους ηγέτες που αναπαράγουν τα επιχειρήματα της Μόσχας. Η ουγγρική κυβέρνηση δεν περιορίζεται μόνο σε διπλωματικές θέσεις, αλλά μέσω κρατικών μέσων ενημέρωσης και φιλοκυβερνητικού Τύπου, προωθεί μια προπαγανδιστική εκστρατεία με χαρακτηρισμούς όπως «μαφιόζικο κράτος-τέρας» για την Ουκρανία, ενώ έχει αποδώσει τις σφαγές στη Μπούτσα σε «σκηνοθετημένη επιχείρηση».

Ο ίδιος ο Ορμπάν, σε συνέντευξή του στο κρατικό ραδιόφωνο, προχώρησε ακόμα και σε θεωρίες συνωμοσίας, ισχυριζόμενος ότι «πλήρωσαν ηθοποιούς του Χόλιγουντ εκατομμύρια δολάρια» για να επισκεφθούν το Κίεβο και να ενισχύσουν τη δημοτικότητα του Ζελένσκι. Παρόμοιες απόψεις έχουν εκφραστεί και από τον Ίλον Μασκ, στενό σύμμαχο του Τραμπ, ο οποίος αναπαρήγαγε ψευδείς αναφορές περί πληρωμένων εμφανίσεων διασημοτήτων στην Ουκρανία.

Ορμπάν και Πούτιν: Μια σχέση που προκαλεί ερωτήματα στην Ευρώπη

Η ανοιχτή ταύτιση του Ορμπάν με τη Ρωσία και η ξεκάθαρη απόρριψη της Ουκρανίας γεννά σοβαρά πολιτικά ερωτήματα για τη θέση της Ουγγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός δεν έχει κρύψει τη διαφωνία του με τις στρατηγικές της Δύσης, ενώ εμφανίζεται ως ο μόνος Ευρωπαίος ηγέτης που διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον Πούτιν. Σε συνδυασμό με τη διαρκή υπονόμευση των κυρώσεων και την επίμονη άρνηση στρατιωτικής υποστήριξης προς το Κίεβο, η στάση του δημιουργεί σοβαρές εντάσεις τόσο με την ΕΕ όσο και με τους υπόλοιπους συμμάχους της Ουγγαρίας στο ΝΑΤΟ.

Μια Ουγγαρία όλο και πιο απομονωμένη στη Δύση

Η επιλογή του Ορμπάν να σκληρύνει τη στάση του απέναντι στην Ουκρανία και να ευθυγραμμιστεί με τη ρητορική Τραμπ και Πούτιν, τον απομονώνει όλο και περισσότερο από το υπόλοιπο ευρωπαϊκό μπλοκ.

Η Ουγγαρία βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι, καθώς η ανοικτή της αμφισβήτηση της Ουκρανίας και η αντίθεσή της στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας δοκιμάζουν τη σχέση της με την ΕΕ. Αν ο Ορμπάν συνεχίσει σε αυτήν την πορεία, δεν αποκλείεται να δούμε νέα μέτρα πίεσης από τις Βρυξέλλες, καθώς το χάσμα μεταξύ Βουδαπέστης και Δύσης γίνεται όλο και βαθύτερο.

Διαβάστε επίσης: Η ΕΕ στο σταυροδρόμι της Ουκρανίας: Στήριξη με ρήγματα και στρατηγικές ισορροπίες