Οι μέσοι μισθοί άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τις τιμές σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα και επισημαίνει την επιμονή «ισχυρών» μισθολογικών ανισοτήτων.
Σύμφωνα με την «Παγκόσμια έκθεση για τους μισθούς 2024-25» μετά την πτώση τους κατά 0,9% το 2022, η αύξηση των πραγματικών μισθών σε παγκόσμια κλίμακα επανήλθε το 2023, σε ένα υπόβαθρο σταδιακής μείωσης του πληθωρισμού, «καταγράφοντας αύξηση κατά 1,8%» (1,3% χωρίς την Κίνα, όπου καταγράφηκε μια πιο γρήγορη αύξηση των μισθών).
Τα διαθέσιμα προκαταρκτικά στοιχεία για τα δύο πρώτα τρίμηνα του 2024 δείχνουν αύξηση 2,7% φέτος (2,3% αν αποκλειστεί η Κίνα), «που είναι η μεγαλύτερη αύξηση που έχει καταγραφεί τα τελευταία 15 χρόνια», συνεχίζει η ΔΟΕ.
Αυξάνονται οι μισθοί, αλλά οι ανισότητες επιμένουν
Σύμφωνα με την «Παγκόσμια Έκθεση για τους Μισθούς 2024-2025» της ΔΟΕ, οι μέσοι μισθοί παρουσίασαν αύξηση της τάξεως του 1,8% το 2023, μετά από μια πτώση 0,9% το 2022, γεγονός που επιβεβαιώνει τη σταδιακή ανάκαμψη από την οικονομική κρίση και την υποχώρηση του πληθωρισμού. Η αύξηση συνεχίζεται και το 2024, με τα προκαταρκτικά στοιχεία να δείχνουν ότι η πραγματική αύξηση των μισθών φτάνει το 2,7%, το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων 15 ετών.
Ωστόσο, η αύξηση αυτή δεν καταγράφεται ομοιόμορφα σε όλες τις περιοχές του κόσμου. Οι αναδυόμενες οικονομίες έχουν σημειώσει μεγαλύτερη πρόοδο σε σχέση με τις ανεπτυγμένες χώρες. Στις χώρες της G20, για παράδειγμα, οι μισθοί στις αναδυόμενες οικονομίες αυξήθηκαν κατά 5,9% το 2024, ενώ στις ανεπτυγμένες χώρες της G20, η αύξηση περιορίστηκε στο 0,9%. Αυτό υπογραμμίζει τις ανισότητες που εξακολουθούν να υφίστανται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ποιες χώρες υποφέρουν
Η ΔΟΕ τονίζει ότι, παρά την αύξηση των μισθών σε παγκόσμιο επίπεδο, οι μισθολογικές ανισότητες παραμένουν σε ανησυχητικά επίπεδα. Οι εργαζόμενοι στο 10% των πιο αδύναμων οικονομικά χωρών κατέχουν μόλις το 0,5% του παγκόσμιου μισθολογικού κόστους, ενώ το 10% των πιο ακριβοπληρωμένων εργαζομένων κατέχει σχεδόν το 38%. Αυτές οι ανισότητες συνεχίζουν να διαβρώνουν την κοινωνική συνοχή και να επηρεάζουν τις συνθήκες διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.
Παρά την τάση μείωσης των ανισοτήτων από το 2000, όπου οι μισθολογικές ανισότητες μειώθηκαν σε περίπου τα δύο τρίτα των χωρών, η ΔΟΕ προειδοποιεί ότι η μείωση αυτή παραμένει αργή και ανεπαρκής. Οι μισθοί για τους χαμηλά αμειβόμενους εργαζόμενους αυξάνονται με βραδύτερους ρυθμούς σε σύγκριση με τους υψηλότερους μισθούς, ενώ οι ανισότητες στο εσωτερικό των χωρών παραμένουν σοβαρό πρόβλημα.
Ο γενικός διευθυντής της ΔΟΕ, Ζιλμπέρ Ουνγκμπό, σχολίασε ότι η επιστροφή στην αύξηση των πραγματικών μισθών αποτελεί θετική εξέλιξη, αλλά τόνισε πως πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους εξακολουθούν να πλήττονται από την ακρίβεια και την κρίση του κόστους ζωής, η οποία έχει μειώσει το βιοτικό τους επίπεδο. Η ΔΟΕ καλεί τις κυβερνήσεις να εστιάσουν στη μείωση των μισθολογικών ανισοτήτων και στην ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας για τις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Η Ελληνική πραγματικότητα για τους μισθούς και τις ανισότητες
Η τάση για αυξήσεις στους μισθούς παρατηρείται και στην Ελλάδα, αλλά οι ανισότητες παραμένουν έντονες και η άνοδος της αγοραστικής δύναμης εξακολουθεί να επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Η κρίση της ακρίβειας που πλήττει τη χώρα, μαζί με τη συνεχιζόμενη αύξηση του κόστους ζωής, δυσχεραίνουν την καθημερινότητα των πολιτών, παρά τις αυξήσεις των μισθών που καταγράφονται.
Αύξηση των μισθών, αλλά…
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για την ελληνική οικονομία, οι μισθοί φαίνεται να καταγράφουν αύξηση τα τελευταία χρόνια, κυρίως στους τομείς της τεχνολογίας, των υπηρεσιών και του τουρισμού. Ωστόσο, οι αυξήσεις αυτές είναι άνισες και δεν επηρεάζουν εξίσου όλους τους κλάδους. Ενώ ο δημόσιος τομέας και οι ευρύτερες κρατικές υπηρεσίες φαίνεται να έχουν μικρές αλλά θετικές αυξήσεις, οι πιο ευάλωτοι τομείς όπως η εστίαση και ο αγροτικός τομέας συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα με την μισθολογική αναγνώριση.
Από την άλλη πλευρά, η αύξηση των μισθών είναι σε μεγάλο βαθμό ατελής, καθώς δεν καταφέρνει να καλύψει τις αυξανόμενες τιμές των βασικών αγαθών. Το αυξημένο κόστος ενέργειας, τα τρόφιμα και οι υπηρεσίες μεταφορών συνεχώς «ροκανίζουν» την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, παρά τις θετικές ενδείξεις στον τομέα των μισθών.
Η «μαύρη τρύπα» των ανισοτήτων
Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ελληνική κοινωνία παραμένει οι μισθολογικές ανισότητες. Στην Ελλάδα, η διαφορά μεταξύ των υψηλών και χαμηλών μισθών είναι εντυπωσιακή. Παρά τις πρόσφατες αυξήσεις, τα εισοδήματα των χαμηλόμισθων παραμένουν πολύ χαμηλά, με τον κατώτατο μισθό να μην είναι ικανός να καλύψει τις βασικές ανάγκες για έναν μεγάλο αριθμό εργαζομένων.
Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, περίπου το 40% των εργαζομένων στην Ελλάδα αντιμετωπίζει προβλήματα με το κόστος ζωής και αδυνατεί να καλύψει βασικές δαπάνες, παρά τις αυξήσεις στους μισθούς.
Η αύξηση του κατώτατου μισθού, που καταγράφηκε τα τελευταία χρόνια, θεωρείται θετική, αλλά δεν αρκεί για να κλείσει τη «χάσμα» μεταξύ των πιο ευάλωτων και των πιο προνομιούχων στρωμάτων της κοινωνίας.
Διαβάστε επίσης: Διεθνής Οργάνωση Εργασίας: Η ανεργία των νέων στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 χρόνων παγκοσμίως
Μ.Η.Τ. 242183