Guardian – Η Ευρώπη στέκεται σε τεντωμένο σχοινί: Θέλει στρατηγική αυτονομία, αλλά παραμένει βαθιά εξαρτημένη από την Ουάσιγκτον.
WSJ: Η αμυντική επανεκκίνηση της Ευρώπης χωρίς τις ΗΠΑ
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ήταν αμείλικτος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: χωρίς τις ΗΠΑ, η ήπειρος δεν μπορεί να αμυνθεί — «όποιος το πιστεύει, ονειρεύεται». Η αντικατάσταση της αμερικανικής πυρηνικής ομπρέλας θα απαιτούσε διπλασιασμό των αμυντικών δαπανών, προειδοποίησε, αποκαλύπτοντας τη βαθιά στρατηγική ανεπάρκεια της Ευρώπης.
Μακρόν για ΝΑΤΟ και ΗΠΑ: Η Ευρώπη δεν υποκύπτει στον νόμο του ισχυρότερου
Παράλληλα, η Γαλλία και η Ισπανία προσπαθούν να καλλιεργήσουν εικόνα αυτονομίας. Ο Ζαν-Νοέλ Μπαρό διακηρύσσει ότι η Ευρώπη «μπορεί και πρέπει» να αναλάβει την ασφάλειά της, ενώ ο Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες ξαναφέρνει στο τραπέζι την ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού. Όμως, όπως επισημαίνει ο Guardian, η ιδέα παραμένει φάντασμα: ποιος θα τον διοικεί, ποια κράτη θα συμμετέχουν, πώς θα συνυπάρχει με το ΝΑΤΟ;
Στην πράξη, τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ συνεχίζουν να «τραβούν κουπί». Η ΕΕ έχει εξαγγείλει αμυντικό πακέτο 800 δισ. ευρώ, ενώ το ΝΑΤΟ στοχεύει στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035. Αλλά τα χρήματα από μόνα τους δεν αλλάζουν την πραγματικότητα: η Ευρώπη παραμένει στρατηγικά ανίσχυρη απέναντι σε σύγχρονα πολεμικά σενάρια.
Η εξάρτηση είναι βαθιά και δομική: δορυφορικές επικοινωνίες, συλλογή πληροφοριών, αερομεταφορές μεγάλης κλίμακας, ανεφοδιασμός εν πτήσει, πυραυλική και αντιβαλλιστική άμυνα — όλα παραμένουν αμερικανική προνόμιο. Χωρίς αυτά, ακόμη και οι μεγαλύτεροι ευρωπαϊκοί στρατοί είναι περιορισμένοι στην επιχειρησιακή τους ικανότητα. Η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία παραμένει κατακερματισμένη, με εθνικούς ανταγωνισμούς και ασύμβατα οπλικά συστήματα, αυξάνοντας το κόστος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα — φαινόμενο που αποδείχθηκε εμφανώς στην υποστήριξη της Ουκρανίας.
ΗΠΑ-ΝΑΤΟ: Το Πεντάγωνο μειώνει τη στήριξη προς Ευρώπη και «δείχνει» Κίνα Η στρατηγική του 2026 (pdf)
Το πολιτικό έλλειμμα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Η Ευρώπη δεν έχει απαντήσει στο βασικό ερώτημα: ποια συμφέροντα είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί μόνη της; Η συζήτηση συχνά εγκλωβίζεται στην αυταπάτη ότι μπορεί να «αντικαταστήσει» τις ΗΠΑ, αντί να επικεντρωθεί σε ρεαλιστικές, αυτοδύναμες επιλογές. Η πλήρης υποκατάσταση της αμερικανικής ισχύος είναι ανέφικτη — και, ίσως, αχρείαστη.
Αυτό που χρειάζεται είναι σαφής στρατηγικός προσανατολισμός: ενίσχυση της αποτροπής απέναντι στη Ρωσία, προστασία κρίσιμων περιοχών όπως η Αρκτική και η ανατολική Ευρώπη, ανάπτυξη φθηνότερων, ταχύτερων και αυτοδύναμων ευρωπαϊκών δυνατοτήτων που μειώνουν την εξάρτηση από την Ουάσιγκτον. Χωρίς αυτό, η Ευρώπη κινδυνεύει να ξοδέψει τρισεκατομμύρια ευρώ χωρίς ποτέ να είναι ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της όταν θα χρειαστεί — και να παραμείνει, στο τέλος, μια ήπειρος πολιτικά ανίκανη να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.
Μ.Η.Τ. 242183